Maik Barten miste op een halve kartlengte de Wereldtitel Rotax Max in de DD2, maar hij kan desondanks terugkijken op een geslaagd en spectaculair WK. Ondanks het feit dat de rappe coureur dit seizoen vele tegenslagen kende eindigde hij toch als derde in het Europees kampioenschap. Dat leverde Barten het ticket op voor de prestigieuze Rotax Grand Finals, die verreden werden op het
karting circuit van La Conca in Italië. Twee jaar geleden werd Barten al derde tijdens het WK op hetzelfde circuit, maar kreeg na de podiumceremonie een merkwaardige penalty en viel daardoor buiten de prijzen. Hij was dus gebrand op sportieve revanche. Voor RaceXpress.com blikt Barten terug op zijn ervaringen.
"Op maandag maakte ik weer kennis met het circuit, en na de inschrijving heb ik samen met mijn Target Racing Team de baan verkend. Dinsdagochtend kreeg ik via de loting mijn kart en toen deze 'ready for action' was keerde ik terug naar het hotel. Op woensdag was het tijd voor de eerste twee vrije trainingen. Deze verliepen direct goed en de snelheid zat er meteen in. Ik voelde me helemaal thuis op het prachtige circuit. De volgende dag werden de transponders gemonteerd en konden we zien waar we stonden. De vrije training in de ochtend verliep redelijk en ik eindigde als zesde maar ik was niet tevreden over mijn zitpositie en had daarom in de lunchbreak het een en ander veranderd. In de laatste vrije training ging het super en eindigde ik als tweede overall in de DD2-klasse, die in twe groepen verdeeld was. De tweede groep, waar ik ook in reed, was met overmacht de snelste groep. Hier zaten de beste vijf rijders van het EK in en ook de grote favoriet Daniel Morad. Maar omdat de kwalificatiegroep waar ik in reed als allerlaatste op het programma stond voor de kwalificatie was het inmiddels donker geworden en de kunstlichten werden ontstoken toen mijn chrono begon.
Zowel de organisatie als de rijders werden verast door de vroege duisternis en de meeste rijders moesten al naar enkele ronden binnen komen omdat zij niet meer konden zien. Ook ik had hier duidelijk last van maar desondanks eindigde ik als vierde in mijn groep. Overall was dat goed voor de achtste tijd, maar er had meer ingezeten als ik in de eerste groep had gereden. Gelukkig erkende de organisatie hun fout en bood de vrijdagochtend hun excuses aan en ze kwamen met een nieuw tijdschema. De rest van de dag stonden er voor mij twee kwalificatieraces op het programma. Ik moest al mijn races vanaf de buitenkant starten. Dat bleek op dit circuit een groot nadeel, want bij de start van mijn eerste race verloor ik direct een paar plaatsen maar tijdens de race knokte ik me terug naar de tweede plaats.
Ook de start van de tweede race verliep niet soepel: wederom was er geen ruimte en moest ik een paar plaatsen toegeven. Ik reed echter een ijzersterke race en kwam als winnaar over de eindstreep.
Zaterdag stond de laatste kwalificatierace op het programma en dit werd een race om de pole position Als ik voor Simas Juodvirsis zou eindigen, dan zou ik de pole pakken. Ik kende wederom geen vlekkeloze start maar reed daarna een solide en verstandige race waarin ik voor mijn concurrent eindigde en zo de pole binnenhaalde voor de prefinale van zondag.
Zondagmorgen stond er nog een warm-up op het programma voor dat de prefinale van start zou gaan. Tijdens deze warm-up merkte ik een probleem met mijn motor en bij het uitlezen van de data bleek de motor nog maar 13.200 toeren te maken. Teambaas Patrik de Feyter heeft daarna de motor wat veranderd en hierdoor bleek het probleem grotendeels opgelost. Ik kende vanaf de pole een goede start tijdens de prefinale en behield de leiding. De motor van mijn achtervolger Simas Juodvirsis liep op het lange rechte stuk net wat harder en ik koos ervoor om hem te laten passeren en daarna samen een voorsprong op de bouwen. Dat lukte en ik wachtte mijn kans af tot de laatste ronde en plaatste op een onverwachts moment een strakke actie. Ik kon de leiding vasthouden tot op 200 meter voor de finish, maar omdat de motor van Simas een hoge topsnelheid had kwam ik net te kort voor de overwinning.
Daardoor moest ik wederom van de buitenkant vertrekken maar deze keer wel vanaf de eerste rij. De finale stond bol van spektakel en actie en het was een ware titanenstrijd. Na de start kon ik als derde aansluiten maar al snel nam ik de tweede plaats in handen en besloot de leider te volgen en een gat te slaan naar de achtervolgers. Toen ik zag dat Daniel Morad de derde plaats had overgenomen was het wachten voorbij en pakte ik de leiding in het technische gedeelte van het circuit. Ik probeerde opnieuw een voorsprong op te bouwen en dit lukte aardig. Met nog vijf ronden te gaan reed de Canadees inmiddels op de tweede plaats maar ik kon de leiding behouden tot drie bochten voor het einde. Morad deed een alles-of-niets-actie en ramde zijn kart in mijn zijkant. Toen we het laatste rechte stuk op kwamen reden we zij aan zij. Al ruim voor de finish begon hij met beide handen in de lucht te juichen en toen hij daarna ook nog zijn benen de lucht in wilde gooien ging hij helemaal fout. Zijn kart schoot vol linksaf en nam mij in zijn vlucht mee. We belandde met 120 km/h in de hekken! Dat leverde veel reacties en emoties op, zowel toen als nu want de video van de crash is inmiddels al meer dan 150.000 keer bekeken.
Daniel Morad kreeg voor deze ondoordachte actie slechts een boete van € 500 en de schade aan mijn kart werd vergoed door de organisatie. Daar kun je je vraagtekens bij plaatsen maar ik was toch wel blij met het uiteindelijke resultaat. Ik ben tweede van de wereld, en ik heb bovendien niet van de eerste de beste verloren. Daniel Morad is al een bekende naam in de autosport, want hij reed onder meer in de A1GP en GP3 Series. Al met al ben ik dan ook tevreden. Ik heb de hele week goed gepresteerd en mijn slechtste resultaat is een derde plaats. Ik heb in de finale lange tijd aan de leiding gereden maar het gaat er natuurlijk om wie als eerste over de streep komt en dat was Morad. Tweede van de wereld is echter ook ongelofelijk en ik kon het pas beseffen toen ik na afloop vele felicitaties kreeg. Ik heb zelfs een felicitatie van de koningin ontvangen, hoe gaaf is dat! Maar ik moet een paar mensen bedanken voor dit succes. Allereerst mijn vader en moeder. mijn vader heeft als mijn monteur superwerk geleverd en natuurlijk Patrick de Feyter die er weer voor zorgde dat mijn motor steeds optimaal kon presteren, en natuurlijk last but not least de catering voor al het lekkere eten en drinken de hele week door!"