Jean Smit uit het team van
Karting Paradise debuteert dit seizoen in het EK Karting. Het aanstormende talent verbaasde vriend en vijand met zijn optreden in het tweede EK te Varennes sur Allier, dat vorige week verreden werd in Frankrijk. Hier volgt het raceverslag van Jean Smit.
We kwamen dinsdagavond laat aan. Na een lange rit van elf uur in ons campertje gezeten te hebben konden we ons eindelijk even lekker ontspannen. Toen bleek dat onze camping (waar we die week zouden blijven overnachten) in de bossen lag, was het helemaal perfect.
Er was de volgende ochtend weinig leven te bekennen op het circuit. Gelukkig was de vrachtwagen van ons team Karting Paradise er wel. We konden dus alvast beginnen met opbouwen. De vrachtwagen stond voor aan het park fermé, dus mijn monteur was ook het hele weekend in zijn sas.
Op donderdag mochten we twee heats lang de motoren inrijden. Helaas hadden we maar een erg klein stukje van de baan, en kon je daardoor niet erg aan de baan wennen. De grip op de baan was ook heel raar. In sommige bochten had je heel veel grip en in andere bochten weer helemaal niet. Aan het einde van het inrijden moesten mijn monteurs nog even hard werken om alles in orde te krijgen voor de vrije training op vrijdag. Toen we dit achter de rug hadden, konden we eindelijk naar de camping voor een overheerlijke barbecue gerecht van mijn steun en toeverlaat mijn moeder.
Vrijdagochtend vroeg waren mijn monteurs al snel op de scooter van Steven en Verdi Geurts naar het circuit vertrokken. Ik kwam iets later, want ik wilde niet met lege maag in mijn kart stappen. Toen ik aankwam stond alles al klaar en was het bijna tijd om te rijden. De trainingen verliepen super en ik was dan ook erg tevreden over de afstelling van mijn MS kart. bij de andere coureurs in het team, Wytse van Geest en Judith van der Linde, ging het helaas iets minder goed.
Op zaterdagochtend in de vrije training ging het ook bij mij iets minder goed, want ik had iets teveel grip achter, maar mijn monteurs wisten waar dat aan lag. Daarna begon de kwalificatie waar we een grote fout maakten door meteen te gaan rijden. Toen mijn banden op hun best waren, ging de rest van het clubje de baan op, waardoor ik vreselijk opgehouden werd door opwarmende coureurs. Desondanks wist ik toch nog een 23e plaats neer te zetten. Na de tweede kwalificatie werd ik als 25e geklasseerd. In de eerste serie ging het super, ik moest als 11e starten en na de start lag ik achtste. Na drie bochten door een crash (waar Nederlander Verdi Geurts bij betrokken was) lag ik vijfde. Drie rondes later probeerde de nummer vier hetgeen waar ik op had zitten wachten en zette hem naast de nummer drie. Ik zag nog een kans om daar nog naast te gaan en dat lukte. Nu reed ik op de derde plaats en reed ik het gat naar de nummers één en twee dicht. Daar aangekomen kon ik mijn gretigheid niet meer de baas en probeerde ik hem naast de nummer twee te zetten. Dit werd me fataal: we klapten met z’n tweeën van de baan en mijn motor sloeg af. Ik duwde mijn kart zo snel mogelijk aan en wist toch nog veertiende te worden dankzij de vele uitvallers. In de tweede serie ging het ook goed. Ik gaf alles wat ik in mijn mars had en werd achtste. Nu bijtijds naar bed om goed uitgerust te zijn voor zondag.
Zondag
In de derde serie ging het iets minder goed er werden een paar tikjes uitgedeeld. Ik lag al snel vijftiende, waar ik ook finishte. In de vierde serie liep alles weer op rolletjes en werd ik negende. Toen was het even afwachten of ik wel in de finale zou zitten, maar het was al bijna zeker. Bij het horen van de uitslag was ik erg blij. Ondanks alles kon ik toch nog als 25e starten in de finale. Ik erg zenuwachtig voor de eerste race. Ik kon bijna niet wachten tot het zover was. Toen het eindelijk tijd was om te rijden en de motoren gestart werden, verdwenen alle zenuwen. Ik reed de startgrid op en toen de lampen uit gingen, was iedereen door het dolle heen. Veel mensen klapten over elkaar en de enige manier om ze te ontwijken was rustig in de eerste versnelling er doorheen kachelen. Het ging echt heel goed deze race. Ik kon lekker naar voren rijden en wist uiteindelijk op een vijftiende plaats te eindigen. Voor ik de tweede race inging kreeg ik nog een aantal tips. In de tweede race had ik een goede start. Helaas ging het in de eerste bocht fout. Ik kreeg een beuk van achter en schoof iets door, waardoor een groep van zes man me voorbij kwamen, waaronder ook Kevin Jansen. Ik zocht aansluiting bij Kevin en ik kon hierdoor gemakkelijk ongelukken vermijden. Het ging super en we reden met z’n tweeën lekker naar voren. Toen we negen en tien lagen, waren we langzaam het gat aan het dichtrijden naar de achtste positie, maar toen het bordje één ronde stond, wist ik dat we dat niet meer zouden halen. Ik probeerde in de laatste ronden nog wel een safe gat te vinden bij Kevin, maar die zag ik niet dus nam ik genoegen met een tiende plaats.
Ik kan terug kijken op een goed EK. Dit alles was niet mogelijk geweest zonder de steun van de volgende personen: Alain van Os voor zijn snelle betrouwbare motoren, Jan Cramer van Karting Paradise, mijn eerste monteur Rolan Morren, en mijn hele familie.
Jean Smit