Vuurdoop Dave Blom: "Ik trok een remspoor wat de hele dag nog te zien was"

Dave Blom maakte bij de Rotax Max Wintercup op het circuit Karting Campillos in Spanje zijn Internationale debuut. De jonge coureur komt uit voor Team TKP in de Rotax Max Junioren en heeft als monteur zijn oom en oud Superkart-coureur Richard Blom. Dave Blom deed het uitstekend en nestelde zich in de finale brutaal tussen de tien beste coureurs. Blom over zijn topweek:

"Eindelijk was het zover... Ik kon afreizen naar Spanje, mijn eerste optreden op Europees niveau. Ik weet eigenlijk niet hoe ik moet beginnen, ik heb zoveel meegemaakt. Maar goed, lets go!"

"Dinsdagochtend vroeg ben ik mijn bed uitgegaan om de reis naar Schiphol te maken. Samen met mijn moeder Michael en Wouter, vlogen we om 7.00 uur naar Spanje. Op Schiphol kwamen we al een aantal teamgenoten met ouders tegen. We hadden de dag ervoor afgestemd waar we wilden zitten. Dus we zaten dan ook gezellig bij elkaar. We landen op tijd in Spanje, daar stond een auto klaar waarmee we naar het circuit konden afreizen. Mijn vader en oom hadden de reis al met de auto afgelegd samen met een aantal andere mensen van het team."

"Eenmaal aangekomen in Campillos stonden bijna alle tenten al klaar. We zouden die dag gebruiken om alles klaar te maken voor de vrije trainingen die op woensdag zouden beginnen. Ik heb die dag gebruikt om alvast de baan te leren kennen dus ik ben dan ook een aantal keren over de baan heen gelopen, (een best zware opgave, want de baan is 1700 meter lang en kent veel hoogteverschillen) dus was alvast een goede training. 's Avonds ben ik vroeg naar bed gegaan want de volgende dag zouden we beginnen."

"Woensdag gebruikten we om acht keer een testsessie te rijden verdeeld in ieder uur een klein kwartier. De eerste ervaring om op de baan te rijden was helemaal top. Wat geweldig zo’n baan! Mooie lange stukken, korte bochten, snelle doordraaiers en hoogteverschillen.
Die dag verliep helemaal nog niet zo slecht. Ik kon de andere rijders uit mijn klasse redelijk bijhouden. We hebben die dag veel geprobeerd in de afstelling van de kart en motor. Einde van de middag had ik het wel gehad, wat een zware baan! Weer vroeg naar bed om de volgende dag weer fit te zijn."

"De donderdag stond in het teken van trainen, alleen dan zeven keer een testsessie. Deze dag hebben we gebruikt om de kart te finetunen.
Dit verliep allemaal helemaal goed, ik reed die dag steeds toptientijden. Op naar de vrijdag, dan zou het spektakel gaan losbarsten en iedere kart zou dan ook een transponder krijgen zodat je de ronde tijden van iedereen kan zien op tv-schermen."

"Vrijdag was belangrijk. Twee trainingen en de kwalificatie, die bepaalde welke startpositie we op zaterdag zouden hebben bij de drie korte sprintraces en het gemiddelde daaruit zou de definitieve start positie komen voor de prefinal op zondag. Ik begreep er zelf ook niks van...!"

"De eerste vrije training verliep redelijk goed. Ik zette een zeventiende tijd algemeen neer, want ik was toch wel wat gespannen en we hadden ervoor gekozen om op oude banden te vertrekken. De tweede vrije training ging het niet veel beter, de banden waren nu echt op en ik kwam niet verder dan een twintigste tijd. Ik kwam in beide trainingen 1,2 seconden tekort met de top. Maar goed het gaat nog nergens over we moeten er bij de kwalificatie bij staan!"

"De officiële kwalificatie startten we op nieuwe banden en de kartafstelling waar we het beste gevoel bij hadden in de trainings dagen. “Ja Dave, nu gaat het om het eggie..., hier gaat het om, doe je best, geef alles wat je in huis hebt!"

"Ik heb de kwalificatie gereden voor wat ik waard was en heb volgens mij heb ik alles gegeven. Alleen ik had toch maar de vijftiende tijd. Deze tijd was op zich heel erg goed want ik stond maar zes tiende van de nummer één, en drie a vier tienden van mijn teamgenoten. Maar ik was niet tevreden op mezelf en er had meer ingezeten denk ik. Goed, ik start zaterdag drie keer vanaf de vijftiende plek in de korte sprintraces. Kan ik mezelf mooi naar voren rijden?"

"Op zaterdag stonden de series op het schema. Nu gaat het echte werk beginnen. Eindelijk mag ik vandaag drie races gaan rijden! 's Morgens eerst nog een warming up maar deze heb ik maar een paar rondes gereden om mijn banden te sparen."

"Race 1 verliep helemaal goed, nieuwe banden, super afstelling van de kart en ik zat lekker in mijn vel. Maar wat een geweld zeg, in zo’n race. Ik heb nu drie keer een Chrono wedstrijd meegereden, maar wat er daar gebeurt op de baan in niet te omschrijven. Ik weet nog wel dat ik terug kwam na de race en tegen mijn vader zei; “Pa, het lijkt wel of ik in de botsauto’s zit op de kermis.” Ik was helemaal in mijn nopjes en ik heb ook echt geracet want ik klom van een vijftiende plek op naar een tiende plek. Kom maar op met de volgende twee races, ik had er echt zin in!"

"De tweede race heeft niet lang geduurd want in de eerste bocht kreeg ik me toch een beuk van achteren. Ik trok een remspoor die de hele zaterdag en zondag nog te zien was op de baan! Maar daar stond ik, kart uitgeslagen, baan posten die gelijk mijn kart naar de zijkant duwde, ik mocht niet meer verder. “F***”,dacht ik, ik had er zo’n zin in. Maar goed, ook hier moet je mee leren omgaan. Ik weet nu ook wat incassering is, poeh hé!"

"De derde race verliep in ieder geval beter dan de tweede, maar in de eerste bocht ging het wel fout, ik zat weer midden in een crash volgens mij stond ik zo’n beetje achteraan. Ik heb echt alles gegeven die wedstrijd want ik was een van de snelste op de baan! Ik had een paar super inhaal acties en wist me toch nog naar een 14e plek te rijden. Ik was niet zuinig geweest op mijn materiaal, zei Richard, er zit geen sticker meer op, zei ie. Nou en, gaat toch om het resultaat, “Ja natuurlijk”, zei Richard, “Ik hoop dat ik elke wedstrijd een nieuwe stickerset erop moet zetten. Je hebt het helemaal top gedaan man ben super trots op je!” Wat een dag ben toch nog 14e algemeen geworden met maar één wedstrijd minder."

"Zondag, de wedstrijddag... Hier hebben we de laatste dagen naartoe gewerkt, vandaag moet het gaan gebeuren! Wat gaan we doen, op nieuwe banden in de pre-finale of nieuwe banden in de finale? Dat was eigenlijk snel beslist, Ton Vink, de teambaas, had de opdracht gegeven iedereen uit ons team op nieuwe banden met de finale race moest rijden. Oké, dan doen we dat! Aankomend op de startgrid zag ik een aantal jongens voor me wel op nieuwe banden staan. Hé, waarom doen ze dat!? “Dave, maak je niet druk, het gaat om de finalerace, de pre-finale gaat nog niet om winst want je kan wel met zes seconden voorsprong op je achterganger winnen maar die voorsprong ben je in de finale toch weer kwijt. Zorg er maar voor dat je het kan bijhouden dan heb je straks veel voordeel in de finale!"

"De start in de pre-finale verliep eigenlijk wel goed, wel weer wat bots en trekwerk waardoor ik achttiende lag na de eerste ronde. Ik weet wel dat ik echt aan het racen ben geweest, strakke inhaalacties heen en weer. Ik kon toch een paar jongens voor me pakken die op nieuwe banden stonden. Uiteindelijk ging ik als dertiende over de finish. 'Super gereden, Dave' hoorde ik bijna van iedereen, ja dat valt wel mee hoor, dacht ik bij mezelf. Dat kan volgens mij nog beter, maar dat zal ik in de finale moeten laten zien."

"De finale, de eerste Europese Wintercup-wedstrijd ging er anders aan toe. We moesten samen met de monteurs en de karts de baan op. Vervolgens bij je start positie de kart op de grond zetten en wachten op de opwarmronde. Ik kreeg een beetje het Formule 1-gevoel, iedereen op de baan. Mensen lopen weg en de motoren mogen gestart worden, en vervolgens de opwarmronde. Geweldig om dit mee te mogen maken! 'Ja Dave, en nu?' dacht ik. Het moet gaan gebeuren. Mijn vader had nog tegen me gezegd, “Dave als je in de topvijftien eindigt vind ik dat een top prestatie, maar als je in de toptien eindigt voelt dat voor mij als een overwinning! Je staat toch tussen de beste van Europa! 'Ja pa, doe mijn best, meer kan ik niet doen.' 'Oke, veel succes gewenst van iedereen.'"

"In de opwarmronde heb ik mijn kart echt alle kanten van de baan laten zien, om mijn banden zo goed mogelijk op te laten warmen. Daar kwam het groene licht, gas erop en honderd procent concentratie. De eerste bocht gebeurde er uiteraard weer wat, dit keer kon ik het goed ontwijken en lag negende in de eerste ronde. Dit is me later verteld, want zelf wist ik het niet eens. De eerste paar rondes had ik iets last van mijn nieuwe banden, nog geen grip genoeg. Daardoor werd ik door een aantal jongens voorbij gestoken. Ik lag na een rondje of vijf op een dertiende plek. Toen was het zover, ik kreeg super veel grip en mijn kart voelde enorm goed aan. Nu is het mijn kans! 'Dave, ernaartoe rijden en inhalen maar', dacht ik. Dat heb ik ook gedaan en ik stond versteld van mezelf hoe goed me dat afging. Ik liet niet met me sollen. Reed naar mijn voorgangers en stak er voorbij. In de laatste ronde was ik in gevecht met mijn voorganger. Ik moest er voorbij. Hij probeerde bij mij binnendoor te steken, ik liet mijn kart staan op de ideale lijn en hij kon geen kant op. Zo die heb ik ook nog! Toen werd er afgevlagd. 'Zo dat zit erop' dacht ik, 'maar hoeveelste ben ik eigenlijk geworden?' Ik was zo met de race bezig dat ik dat niet wist. Maar daar kwam ik snel genoeg achter. 'Dave je bent tiende geworden.' Super gereden, geweldig verdedigd, wat een topwedstrijd man.” Ik kon het eigenlijk niet bevatten. Tiende in mijn eerste Europese wedstrijd, dat is toch wel knap! 'Pa, ma, Richard, Wouter, Michael en de rest zullen wel trots op me zijn.' Nou dat is ook wel gebleken. Ik werd door iedereen gefeliciteerd. 'Dave man, goed gedaan!' Het voelde net als een overwinning! Ja, dat was het dan. Wat een week, ik weet niet hoe ik het kan uitleggen maar dit moet je meemaken, om te voelen en te zien wat er allemaal gebeurt. Ik hoop dat ik de andere Europese wedstrijden ook mag meerijden. Eén ding weet ik zeker: ik heb erg veel geleerd deze week en ik hoop dat ik dat kan laten zien bij de Nederlandse wedstrijden!"

Bekijk de goedverzorgde website eens van Dave Blom