Mixed feelings voor Kay van Kemenade na laatste Rotax Euro Challenge

Kay van Kemenade reisde vol vertrouwen af naar de laatste wedstrijd van de Rotax Max Euro Challenge, dat afgelopen weekend in het Karting Sologne circuit in het Franse Salbris werd verreden. De talentvolle Nederlander maakte nog kans op de titel, al had hij daar wel een beetje geluk voor nodig en moest hij vooral winnen of ruimschoots voor zijn opponenten Webster blijven. Uiteindelijk reed Van Kemenade een sterk weekend maar kwam nipt te kort voor het kampioenschap. Toch verzekerde de TKP-coureur zich van een ticket voor de World Finals in Egypte. Een verslag van zijn ervaringen.

Maandag 7 september:
Ik was rond half tien aanwezig bij TKP in Zaandam. Daar hebben we de laatste dingen ingepakt en ingeladen waarna we rond 13.30 zijn gaan rijden. Ik reed met Bob en Dirk in de TKP-bus met de grote aanhanger erachter. We konden niet zo hard doorrijden en hadden veel file onderweg. Bij aankomst zijn we direct naar het hotel gegaan.

Dinsdag 8 september:
We wilden vroeg op de baan zijn om een mooi plekje voor de tent uit te zoeken en stonden eerst nog voor het gesloten hek. Zodra we naar binnen mochten vonden we een mooie plaats, vlak bij het parc ferme, achter de vrachtwagen van Strawberry Racing. Daarna ben ik met mijn teamgenoten Mats van den Brand en Ramon Rietveld in gaan schrijven. ’s Avonds zijn we op tijd naar het hotel gegaan om goed uit te rusten.

Woensdag 9 september:
Woensdag mochten we eindelijk rijden. De eerste training was ik meteen viertiende sneller dan de rest. Ook de andere trainingen verliepen prima en samen met Parry en Brand zette ik de snelste tijden op het bord. De koploper in het Europese klassement, Josh Webster, kon helemaal niet meekomen.

Donderdag 10 september:
Edward Brand was ook deze dag weer erg snel. Bob Maas, mijn monteur en Rick Grice, onze motorman, bleven met mij testen. Op een gegeven ogenblik reed ik dezelfde tijd als Edward Brand. Dat was een teken dat het goed ging maar we moesten nog sneller als ik kans wilde maken om te winnen.

Vrijdag 11 september:
Met de eerste training zat ik er goed bij. Ik was samen met Edward Brand de snelste. De tweede training hadden we nieuwe banden gezet en een iets andere afstelling. Deze training ging heel erg goed ik draaide een tijd die nog niet was gehaald deze week. Een mooie prestatie. Ik klaagde wel nog een beetje over te weinig grip achter dus dat werd veranderd voor de kwalificatie. Uiteindelijk was dat niet zo slim want de baan werd warmer en kreeg meer grip waardoor ik teveel grip achter kreeg en de kart niet meer goed weg kwam uit de korte bochten. Uiteindelijk kwam ik in de kwalificatie negen honderdste van een seconde tekort om de pole te pakken.

Zaterdag 12 september:
Zaterdag moest ik alle races vanaf de tweede plek starten. Er werden namelijk geen groepen gemaakt. Er waren dertig rijders ingeschreven voor deze laatste EK-wedstrijden van de Rotax Max Junioren. Mijn eerste start was een wereldstart. Meteen na start-finish pakte ik de leiding en bleef aan kop rijden tot de laatste ronde. Toen pakte Edward Brand de leiding over en ik probeerde hem nog terug te pakken maar dat lukte niet. Hierdoor finishte ik als tweede. De tweede race had ik weer een goede start en pakte ik de leiding na de eerste bocht. Jammer genoeg bleek het een valse start te zijn. We moesten opnieuw starten. Die start ging niet lekker en ik kwam als vierde door de tweede bocht heen maar pakte in de derde bocht de derde plaats terug. Ik kon de twee leiders niet meer inhalen en werd deze race derde.
De laatste serie ging de start weer goed en kwam ik als tweede door de eerste bocht heen. Ik had in de eerste paar rondes een beetje problemen met de grip. Daardoor kwam ik pas laat op gang. Hierdoor liep ik in op Brand maar kon hem niet meer voorbij en eindigde die race als tweede. Door deze uitslagen in de kwalifciatieheats mocht ik zondag vanaf een tweede plaats starten. Edward Brand staat op pole en Josh Webster op de negende plaats. Mijn teammaatje Dave Blom mag vanaf de zesde plaats starten, een knappe prestatie.

Zondag 13 september:
's Ochtends kwamen we op de baan en scheen het zonnetje lekker dus heb ik meteen een rondje over de baan gerend. Toen ik bij de tent kwam was Bob al druk bezig aan de kart. In de warm-up behoorde ik weer tot de snelsten van het veld, lekker! In de eerste race had ik een goede start maar werd naar de buitenkant gedreven. Aavo Talvar zat binnen en werd rechtdoor geduwd waardoor ik bijna naast de baan terechtkwam. Gelukkig kon ik corrigeren en wist alsnog een derde plaats te pakken voor Dave Blom. In het begin had ik wat problemen met de kart waardoor de eerste twee bij me weg konden lopen maar na een paar ronden kwam ik op gang en ging ik erg hard. Ik liep in op de koplopers Brand en Parry en zat vlak achter ze toen de finish vlag viel.

In de finale moest ik van P3 starten maar dat liep slecht af. Ik had een slechte start en kwam als derde door de eerste bocht. Wel wist ik in de tweede bocht meteen de tweede plaats te pakken. Een ronde later kreeg ik een flinke duw van achter waardoor ik iets rechtdoor schoot en Matthew Parry er langs kon. Doordat ik op het “vuil” was gekomen kon hij meteen bij me weglopen. Ook had ik direct Dave Blom en Aavo Talvar op m’n achterbumper. Toen mijn banden weer grip kregen ging ik zo hard als ik kon. Ik kon me losrijden van mijn achtervolgers en liep langzaam op de eerste twee in. Bij het ingaan van de laatste ronde zat ik vlak achter de nummer 2, Matthew Parry, die mij eerder in de race een flinke duw gaf. Op het rechte stuk was ik zover ingelopen dat ik hem qua snelheid makkelijk voorbij zou kunnen. Maar helaas ging Parry verdedigend rijden en toen hij in de tweede bocht erg vroeg remde waardoor er een beetje ruimte ontstond gaf ik hem een duwtje om er langs te kunnen. Dit op precies dezelfde manier als hij eerder in de wedstrijd had gedaan. De wedstrijdleider had het gezien maar deed er niks aan dus was het goed. Ik finishte dus als tweede in de finale maar de vader van Parry was het er niet mee eens. Hij ging naar de wedstrijdleiding en tekende officieel protest aan. Ik werd naar de toren geroepen. Toen wilden ze mijn verhaal weten en ik legde uit dat ik hem, toen hij erg vroeg remde, heel zachtjes raakte om er voorbij te kunnen net als hij bij mij gedaan had. Toen moesten ze even nadenken. Ik werd weer binnengeroepen en kreeg ik te horen dat ik een tijdstraf van tien seconden kreeg dat betekende dat ik terugviel naar de elfde plaats. Balen!!!

Ik werd dus over de dag elfde en in het europees kampioenschap derde. Al met al een teleurstellend resultaat. Het mooiste van deze dag was dat ik een ticket naar de World Finals in Egypte heb gewonnen. Ik ga nu met de jongens van mijn team eerst hard aan de slag voor de laatste NK wedstrijden in Genk en Berghem en daarna gaan we plannen maken voor de Rotax Grand Final. Ik voel me fantastisch thuis in het team van TKP en volgend jaar gaan we met ons allen voor de Europese titel bij de Rotax Max Junioren.