Jeffrey van Hooydonk: Pole en podium in "The battle of England"

Het voorbije weekend werd in Groot-Brittannië op het circuit van Donington het zesde weekend georganiseerd van de Europese Mégane Cup. Tot dusver werd het kampioenschap gedomineerd door de Belg Jan Heylen. Een andere Belg, Wilton rijder Jeffrey Van Hooydonk kende tot dusver een kampioenschap met vallen en opstaan. Goede prestaties werden afgewisseld met mechanische tegenslagen en het ontberen van het nodige geluk. Van Hooydonk had ook dit weekend, tijdens cruciale fases, de nodige tegenslagen.

Nochtans begon het goed voor Jeffrey Van Hooydonk. “Tijdens de eerste vrije trainingen verliep het uitstekend. Ik was de snelste van het deelnemersveld, de wagen draaide als een Zwitserse horloge. Als het goed gaat mag je niet op je lauweren rusten, dus besloten we om iets te proberen tijdens de tweede vrije trainingen om de wagen naar een nog hoger niveau te tillen. Al snel bleek dat we moesten teruggrijpen naar de eerste setup, maar geen nood, daar dienen vrije trainingen nu eenmaal voor. Een vijfde tijd was het gevolg tijdens die tweede vrije oefensessie vrijdagnamiddag.“

Over de plas was het weer, net zoals in België, zeer wisselvallig. Op vrijdag was het kurkdroog en waren de wagens afgesteld om de kwalificaties te doen in dezelfde omstandigheden. Maar de omstandigheden veranderden tijdens de kwalificaties. “In de eerste kwalificatie regende het. Ik zat in de eerste groep en was de snelste van die groep. De pole zat er niet in omdat de tweede groep na mij mocht rijden op een opdrogende piste die steeds sneller werd. Geen pole positie in die eerste kwalificatiesessie, maar met de tweede startplaats op de eerste rij was ik ook al best tevreden. Wat niet lukte in de eerste serie, lukte dan weer wel in de tweede kwalificatieronde. Deze keer was ik de snelste van alle rijders, over de twee groepen bekeken, en dat was goed voor mijn eerste pole positie van het seizoen. En dat is toch altijd een apart gevoel.“

Zaterdagnamiddag werd de eerste van twee wedstrijden van het weekend gereden. Van Hooydonk hoopte op een goed resultaat en dat zat er zeker in met een start van op de eerste rij. “Ik vertrok op nieuwe banden, en dat was een misrekening van mezelf en het team. Toen de lichten op groen gingen bleven de wielen spinnen, ik had geen grip en verloor zes plaatsen. Bij het ingaan van de eerste bocht werd ik aangetikt en na een ronde lag ik op een vijftiende plaats. Dat was even slikken, het was nogal drastisch die verandering. Ik ben uiteindelijk nog als achtste geëindigd, maar er had meer ingezeten.“

Zondag werd de tweede race gereden, en deze keer was het opnieuw droog. Iedereen vertrok op nieuwe slicks. “Ik had een superstart en nam meteen twintig meter voorsprong. Ik behield mijn positie, met Jan Heylen en Badey in mijn kielzog. Die twee afschudden was niet zo moeilijk. Ik bleef aan de leiding tot Badey in de remzone van de haarspeldbocht driest binnendoor kwam en me aantikte. Er was geen gat, maar door zo driest te keer te gaan maakte hij een opening en duwde me weg. Ik ging rechtdoor en reed plots in vierde stelling. In de laatste bocht van de eerste ronde haalde ik Derlot in, maar die sloot de deur en tikte mijn wagen aan. De derde plaats had ik wel, maar het gat met de twee koplopers was te groot. Ik verloor de aansluiting maar behield mijn derde plaats, goed voor het podium.“

Er blijven nog twee race weekends over. Begin oktober in Portugal, waar er één wedstrijd op zaterdag gereden wordt en twee op zondag. En twee weken later zit het kampioenschap erop met de laatste twee wedstrijden in Monza. “Er zijn nog een pak punten te winnen. De titel winnen wordt moeilijk. Ik bekijk het race per race, en als ik enkele wedstrijden kan winnen, dan schuif ik automatisch op in het kampioenschap. Ik sta nu vierde en heb twee punten minder dan de derde. Ik ga voor een zo best mogelijk resultaat, we zien wel waar we uitkomen.“