Spa, het circuit in de Ardennen zorgt altijd voor verrassingen, zeker nu weer voor het team van Jadbalja waar Jeroen van den Heuvel dit weekend voor uitkwam.
In de vrije trainingen kon Jeroen met de engineers maar geen lekkere afstelling vinden. Jeroen; “We waren kompleet de weg kwijt, we reden voor het eerst op Dunlop banden en de wagen wilde geen bocht meer om!“ De Dunlop banden een hele andere structuur hebben dan de Avon banden was het heel lang zoeken naar de goede oplossing. Tevens was de test van de nieuwe versnellingsbak eentje van groot belang daar het team deze in eigen huis had gebouwd. Maar het gehele weekend was juist deze bak geen probleem.
Door de afstellings problemen wist Jeroen de auto op de 12e startplek te kwalificeren, een plek waar de coureur uit Etten-Leur niet echt tevreden mee was. Het weer op Spa was een doorslaggevende faktor. De baan begon een beetje op te drogen maar was eigenlijk nog te nat om op slicks te vertrekken. Toch ging Jeroen op slicks de natte baan op en zakte daardoor ook in 3 ronden tijd 10 plaatsen terug. Maar na 20 minuten kwam er een droog spoor en langzaam kwam hij terug uit het veld. Na 52 minuten lag hij op de 3e plaats en dus een podium in zicht, maar door het stevige doorrijden had de APW-Saker iets meer benzine verbruikt dan gepland en de laatste 3 ronden ging de Saker dorstig op zoek naar benzine uit alle hoeken van de tank. Na iedere bocht viel de auto stil en door schuddend over de baan te rijden sloeg hij weer aan het werk. Jeroen: “En dan duren die laatste 3 ronden heel lang, zeker als nummer 3 en 4 je nog even passeren”. En werd het team dus 5e de hoogste klasse ! Even goed wel een hele prestatie, maar als een coureur weet dat hij 3e had kunnen zijn is de 5e plaats maar een schrale troost. Jeroen:“Natuurlijk telt er maar één plaats, maar we moeten wel reëel blijven tussen alle Marcossen,Vipers en andere monsters van 500 en 600 PK”.
Jeroen mocht na de race wel een compliment van zijn grote leermeester Peter van der Kolk van The Dunlop Extreme Drivers Challenge in zijn zak steken. Peter van der Kolk reed dit weekend niet onverdienstelijk met motorcoureur Jurgen van de Goorbergh in de Belcar en in de DSC. Jeroen:“En op complimenten van Peter ben ik zeer zuinig, want die zijn er niet voor het oprapen!“
Voor de 2e race wist Jeroen dat er toch nog meer uit de auto te halen was. De hele nacht hebben de monteurs doorgewerkt en hebben de afstelling wederom drastisch omgegooid. Weer ging Jeroen op slicks weg op een glibberige baan welke wederom de goede keuze bleek te zijn. Bij de start had hij 2 auto’s te pakken en lag op een mooie 4e positie. Steeds dichter kwam bij de dikke V8-star van Sebastiaan Bleekemolen, die op de 3e plek lag. Plotseling hield de motor in en moest Jeroen de pits binnen komen om 2 bougies te laten vervangen. Weer kon Jeroen van achteren beginnen en zijn weg terug vechten door het veld. Met ronde tijden van meer dan 7 seconden sneller dan de dag daarvoor gaf aan dat het team niet voor niks heel de nacht had doorgewerkt. 3 minuten voor tijd lag Jeroen alweer op de 4e plaats en op dat moment begaf de linker-aandrijfas de geest. Jeroen;“Om gek van te worden toch! Eigenlijk vind ik het voor mijn team nog erger dan voor mijzelf, maar het spreekwoord zegt: The shit never stops before the flag drops!“