Chris van der Drift kende geen lekker weekend tijdens het DTM weekend op de Norisring. Chris is actief in de Duitse Formule BMW klasse, waar hij vorig jaar de titel 'Rookie of the year' toegekend kreeg. Op RaceXpress.nl doet Chris zijn verhaal.
Ik ging met een super goed gevoel het weekend in en had alles op een rijtje, alleen het moest niet zo gaan als ik gedacht had.
Tijdens de vrije training was mijn auto wel ok tijdens het eerste gedeelte van de sessie, maar op het einde kon ik mijn tijden niet meer verbeteren en eindigde ik als vijftiende. Ik was niet erg bezorgd voor de kwalificatie omdat mijn auto niet heel slecht aanvoelde. Maar de kwalificatie liep uit tot iets wat ik niet wilde en niet aan wilde denken! Ik pushte als een gek maar ik kreeg niet meer uit de auto en kon wel de hele nacht dezelfde ronden neerzetten; het ging gewoon niet sneller. Maar het probleem was dat ik vier tienden van een seconde van de tijd wat ik had moeten rijden zat. Ik probeerde alles toen ik eenmaal weer op de baan was; later rammen, eerder remmen, links remmen, rechts remmen, harder, softer maar ik kon het probleem niet vinden waar ik tijd kon winnen. Op die manier eindigde ik als zeventiende in de eerste kwalificatie sessie.
Mijn engineer vertelde dat hij voor de tweede kwalificatie de setup hetzelfde gedaan had als mijn teamgenoot, die overigens sneller ging. Maar toen ik eenmaal snelle ronde tijden moest noteren leek het wel alsof ik tegen een betonnen muur aan het rijden was. Ik kwam tot een tijd maar dat was niet genoeg. Ik was het zat een hield mijn voet zo veel mogelijk plat op het gaspedaal en heb als een gek gereden en dat scheelde me twee tienden van een seconde, maar nog steeds een elfde positie voor de tweede race.
Beide races kenden mooie en slechte kanten. De eerste race had ik bijna dezelfde setup als de kwalificatie en daar moest ik het maar mee doen. Ik had een goede start en na een rondje lag ik al twaalfde maar gedurende de race werd ik ingehaald door iemand waarna ik diegene weer inhaalde en dat ging zo voort omdat ik snelheid miste om ervoor te kunnen blijven. Net voor de safety car periode ging ik vier man in één keer voorbij in de “S bocht”. Na de herstart zag ik pas hoe veel snelheid ik miste. Ik kon amper de kopmannen bij benen en zag ze steeds verder uit het zicht verdwijnen. Ik kon op het einde nog 1 plaatsje goed maken doordat iemand aan kop de muur had geraakt en uit was gevallen.
De tweede race duurde maar twee ronden en dat was erg teleurstellend omdat ik voelde dat de auto iets beter ging dan de andere races. Opnieuw had ik een mooie start en maakte een paar plaatsen goed. In de tweede ronde in de eerste hairpin had ik een touché met iemand toen ik hem probeerde in te halen aan de binnenkant. De wielen klapte tegen elkaar en ik vloog een stukje en spinde en dat betekende het einde. Want toen kwam ik er achter dat ik mijn rechterwiel had verloren...