De grote nachtmerrie van Jurgen van den Goorbergh en Kees Koolen

COPIACO - De Dakar 2010 is er voor Jurgen van den Goorbergh en Kees Koolen één om snel te vergeten. In de afgelopen dagen zat er veel tegen. En zelfs nu, terwijl het avontuur over is, kende Jurgen en Kees grote problemen. Beide heren blikken nog eenmaal terug op de laatste paar dagen, waarin er zelfs overnacht moest worden in de McRae buggy. Een echte nachtmerrie. Die overigens nog niet over was. Koolen en Van den Goorgergh kregen met geen mogelijkheid de buggy van Koolen uit het zand.

“Een nachtje in de woestijn. Da's weer eens een unieke plaats om een nachtje te logeren! Het lukte gewoon niet en het was een ongekend moeilijke dag. Ik kwam bij kilometer 54 een grote duin van 400 meter omhoog naar 2000 meter door het losse zand, niet op en ik heb toen gekozen voor een omweg van een paar kilometer wat een goede keuze leek", legde Kees Koolen uit. "Daarna kwam ik op een grote vlakte met wit zand wat normaal in de duinen hard is zolang je maar wat snelheid houdt. Dus het gas erop maar al na een paar meter begon de buggy weg te zaken. Ik zat midden tussen allemaal andere duinen en had door een reparatie eerder op de dag al drie uren tijd verspeeld. Daardoor was ik ver achterop en waren er geen andere deelnemers die konden helpen.”

“Het werd donker en regel 1 is dat je altijd bij je auto of motor moet blijven. Daarvan weet iedereen waar die staat en als je door een woestijn gaat dwalen is het maar de vraag of ze je terug vinden. Ik heb via het Dakar navigatie systeem de organisatie gebeld of ze me op konden komen halen maar het was al te laat voor de helikopters om nog op te stijgen.”

”Mobiele verbinding had ik niet, erger nog: m'n mobiel was geblokkeerd en vroeg om een PUK code. Dus had ik wel een satelliet-telefoon bij maar van niemand een telefoonnummer want die staan in mijn mobiel. Het was toen al half 1 ’s nachts. Toen heb ik in de buggy geslapen."

Met het rieken van het ochtendgloren werd Koolen wakker en kreeg contact met het thuisfront. Nog geen twee uren later zat hij in een legerhelikopter terug. Vervolgens moest de buggy nog opgehaald worden, maar ook dat blijkt een groot logistiek probleem.

”We hebben de hele dag geprobeerd met allerlei lokalen om de buggy op te halen maar er is geen enkele 4x4 die ook maar in de buurt kan komen. De meeste doen eerst heel stoer en als ze dan op de kaart zien waar ie staat schudden ze met hun hoofd. In de avond hebben we vanuit het dorp de helft van de afstand gelopen de duinen in. In principe staat ie maar vijf kilometer van het dorp af, alleen wel 1200 meter hoger."

Net als Kees Koolen betekende deze rit het einde van nog een buggy. Van den Goorbergh moest opgeven. “Het was genoeg geweest, door rijden ging niet meer”, vertelde een balende Van den Goorbergh, die in tegenstelling tot zijn teamgenoot wel terugkeerde in het bivak.

De eerste acties om de buggy op te halen mislukte. Uiteindelijk gingen de heren met een peloton aan politiebegeleiding de zandduinen in met tien man van de plaatselijke politie. Drie uren later waren ze vijf kilometer verder en 1.200 meter hoger. 'S ochtends hadden we nog een zandstorm maar die ging gelukkig liggen gedurende de dag. Ook een lokale boer met een trekker was meegereden maar kon ook niet dicht genoeg bij de buggy komen om hem los te trekken.”

”Toch konden we deze eenmalige kans met tien fitte mannen bij de buggy niet voorbij laten gaan natuurlijk”, vervolgde Koolen zijn jongensboek. “We hebben besloten om met z'n allen de buggy twintig meter terug te duwen en op een harder spoor te zetten. Daarna de voorkant opgetild en in de goede richting gezet. Vervolgens ben ik met de buggy door de duinen weggereden en heb verderop waar het hard was gewacht op de rest. Jurgen en twee anderen zijn op de buggy gaan zitten en zijn we rustig bergaf terug gereden naar het dorp. Nu staan we weer bij het tankstation waar we al twee dagen bivakkeren. De buggy's gaan straks op transport naar de haven in Buenos Aires en dan moeten wij zelf ook die kant op zien te komen. Het blijft een avontuur!”, eindigde Kees.

”Ook dit is Dakar! Het levert een hoop sterke verhalen op en hoe vreemd het ook klinkt, dit is wél genieten. Uiteraard ook wel omdat we een positieve uitkomst hebben want was het vandaag niet gelukt, dan hadden we de buggy moeten laten staan en dan was het toch echt wel minder genieten geweest”, besloot Jurgen van den Goorbergh uiteindelijk.

De mannen maken zich nu op voor de terugkeer naar Buenos Aires. Daar waar de nachtmerrie begon...