Analyse: Wat ging goed en wat ging fout met de McRae buggy's?

Kees Koolen is het teammaatje van Jurgen van den Goorbergh in de Dakar 2010. Ondanks het goede vooruitzicht van de McRae buggy zat het voortuig vol kinderziektes. Ook Koolen deelde in de malaise. “Het was de dag waar ik vooraf al voor vreesde, 180 km door heel los zand en veel duinen. De kritische test voor de buggy.”

”Laat ik beginnen met waarom het wel een goede test was maar waarom we toch al op de derde dag zijn uitgevallen. Kees Koolen trekt conclusies. Wat ging er fout en wat ging er goed?

Wat ging goed:
- het rijwiel gedeelte en de vering. De buggy rijdt als een video game en soms lijkt het dat je de grond niet aanraakt zo makkelijk als het gaat. Ook op stukken met bijvoorbeeld los zand en diepe sporen, waar de speciaal geprepareerde 4x4's erg moeilijk doorheen komen klopt de buggy gewoon helemaal en rijd je wel 70 waar de jeeps het met 40 of 50 doen vanwege hun zware gewicht. De buggy is klein en je hebt dus weinig ruimte om spullen mee te nemen. Maar als je er eenmaal in zit, zit je perfect en heb je helemaal niet het gevoel dat je in een kleine auto zit.
- navigeren en rijden; ik ben er na een paar rally's achter gekomen dat navigeren één van mijn sterke punten is in zo'n rally. Het rijtempo en vaardigheid is net als op de motor voldoende om safe een redelijk snelheid te hebben. Niet om in de echte top te rijden omdat je dan in mijn ogen te veel risico's moet rijden.

Wat ging er niet goed:
- de buggy heeft een motor met 140 pk. Maar dat is topvermogen. Echter als de motor terug valt in toeren heeft de motor onvoldoende koppel (biedt geen weerstand tegen terug vallen in toeren). Op kilometer 54 zat een lange klim over de duinen. De motoren moesten daar van topsnelheid onder aan de berg uiteindelijk terug tot de eerste versnelling als ze bijna boven waren en konden het maar net halen.
- de buggy heeft een continu variabele transmissie (cvt). Die voldoet heel goed en rijdt erg fijn op snelheid en vlakke stukken. Echter als je vanuit stilstand wilt weg accelereren, rijd je met slippende koppeling en gaan de wielen onvoldoende snel 'spinnen'. Daardoor slijt de aandrijfriem heel snel. Een ander nadeel is als je een lange klim hebt en op snelheid begint (wanneer er geen enkel probleem is met de cvt) de cvt in de hoogste versnelling blijft staan en de motor langzaam maar zeker terug valt in toeren en het vermogen verliest zodat je de top niet haalt.

Twee van de zeven buggy's zijn wel gefinisht maandag, maar niet op eigen kracht. Ze hebben zich de gehele dag laten vooruit helpen (slepen en over de duinen trekken) door de T4 (een wedstrijd truck die als 'service' mee rijdt) en andere deelnemers. Zo zijn ze toch aan de finish gekomen. Dat is een manier om de Dakar te rijden maar mijn mening is dat niet hoe je het zou willen. Natuurlijk mag je af en toe geholpen worden maar als je afhankelijk bent van anderen om het te halen vind ik dat geen 'Dakar rijden'.