Belevenissen van Rogier de Wit tijdens het EK te Rudskogen

CIK-FIA
zaterdag, 30 juli 2005 om 17:58
Door: Rogier de Wit
Maandag ochtend vertrokken we om dinsdag middag om een uur of 1 uur na een lange rit rijden aan te komen. Na op woensdag allerlei algemene dingen gedaan te hebben, ging ik vol goede moed de donderdag trainingen in.
Op donderdag stonden twee trainingen op het programma en ik zat in de eerste groep. We waren verplicht om met nieuwe banden te rijden en aan het einde van de dag was ik niet helemaal tevreden. Maar er zat nog vooruitgang in. Vrijdag hadden we vier trainingen en vlak voordat ik moest rijden ging het keihard regenen en ik stond op slicks! Daar ging mijn training… Na drie lange en vooral zeer koude trainingen vanwege de aanhoudende regen en wind moesten we nog 1 van de 2 karts kiezen om mee te gaan rijden. Omdat we niet met beide karts onder dezelfde weersomstandigheden hadden kunnen rijden, moesten we gokken en het werd de tweede kart.
Zaterdag ochtend in de training liet de carburateur het na drie ronden afweten. Voor de eerste kwalificatie hadden we een nieuwe gekocht, maar deze wilde ook niet lopen. Bij de tweede kwalificatie kwam er een regenbui en we hadden besloten niet naar buiten te gaan. Omdat we onze tijd toch niet zouden kunnen verbeteren. Het resultaat was een teleurstellende 48e plaats. Zaterdag middag waren er twee kwalificatie manches en werd 15e en 13e na vanaf een 27e startpositie te zijn gestart.
Toen was het zondag en ik was jarig! Bij de tent stonden alle teamleden als een koor voor me te zingen wat mij zeer melig maakte. Toen ik bij mijn kart aan kwam hingen er overal ballonnen. Daarna was er de vrije training en raakte in paniek want mijn helm was verdwenen. Toen ik aan het zoeken was kwam mijn vader vrolijk met mijn helm aan wandelen met daarop verscheidene ballonnen geplakt. Of het nou door de ballonnen kwam of door mijn verjaardag, maar de training verliep gunstig en ik reed een vijfde tijd.
Met nog 1 serie te gaan stond ik al op een 22e plaats algemeen. Helaas werd ik vlak voor de laatste serie misselijk en begon te braken. Na een zeer stomme fout vlak na de start finishte ik als 27 en moest herkansen. Je raad het al, weer zenuwachtig maar toch gehaald op een vierde positie. Daarna ging het allemaal rustiger in de finale van de 33e plaats naar de 23e gereden en in de finale van de 23e naar de 11e positie wat resulteerde in een 15e plaats algemeen en een plaats voor de finale in Sarno!
loading
Meest Populair
Laatste Reacties

Loading