Teams blikken terug op op 24 Hours of Zolder (2)

KS Motorsport beleeft harde 31ste editie 24 Hours of Zolder
Zevende en dertiende algemeen, winnaar bij de silhouettes

KS Motorsport heeft tijdens de voorbije 24 Hours of Zolder tot de laatste meter gestreden, maar door pech kwamen de beide BMW van het Leuvense team niet verder dan de zevende en dertiende plek, al was dat wel voldoende voor de dubbel bij de wagens uit BTCS. “Ik moet twee zaken concluderen na deze editie”, blikt teammanager Koen Leyssens terug. “Ten eerste is dit de hardste en snelste 24-uursrace in Zolder die ik ooit heb meegemaakt en ik kon me vooraf niet inbeelden dat een team zoveel pech in een race kon hebben.”

Met een totaal van 6 uur vrije trainingen en kwalificaties hadden de teams op woensdag en donderdag meer dan voldoende tijd om zich op de wedstrijd voor te bereiden. Steve Vanbellingen kwalificeerde de BMW met startnummer #21 op de 9de plaats, terwijl de wagen met #22 naar een 13de plaats reed. “Ik ben niet tevreden met mijn resultaat”, was Steve Vanbellingen duidelijk. “De remmen waren niet goed op woensdag en daardoor misten we het ideale moment om een snelle tijd neer te zetten. Op donderdag was het zo bloedheet dat een echte tijdsverbetering er niet meer inzat. Maar goed, het zijn ‘maar’ de kwalificaties voor een race over 24 uur.” Harry Stoeltie, die op de #22 plaats nam bekeek het filosofisch. “Ik heb hier ooit vooraan gestaan met mijn BMW, maar toen was het na enkele uren racen afgelopen. Dit is een dermate harde wedstrijd dat de chronoritten eigenlijk niet echt belangrijk zijn.”

Waar de #21 BMW al snel met een technisch probleem kampte ter hoogte van het gaspedaal en aan een geweldige remonte begon, verliepen de eerste uren van de race voor de #22 bijzonder vlot. “Na tien uur hingen wij rond de 4de à 5de plek”, vertelt Bert Redant. “Maar wat er toen gebeurde was te gek voor woorden. Een bol rubber, afkomstig van de banden van de wagens, vloog plots via de luchthapper op het dak van de wagen de wagen binnen. Zowel het beschermgaas als de luchtfilter werden letterlijk doorboord en de gigantische bol stopte net voor de motor. Wij verloren heel veel tijd door de reparatie, maar gezien de wagen zeer goed was, zijn we erna terug met het mes tussen de tanden aan een inhaalrace begonnen.”
“Op twee uur van het einde waren we opnieuw 6de en toen ging het weer fout...”, doet Werner Moonens de rest van het verhaal. “Uiteindelijk werden we als 13de afgevlagd, 2de in de klasse van de silhouetten. Maar na onze pech in de 12 Uur, is dit opnieuw een opdoffer.”

Het verhaal van de #21 was identiek, pech, een schitterende remonte, en weer pech in het zicht van de meet. Uiteindelijk finishte de wagen van Steve Vanbellingen, Marnix Vandermaesen, Stephan Schrauwen en Eddy Renard wel nog als 1ste toerismewagen en 1ste silhouette, terwijl geen van de vier gestarte BMW’s diende op te geven. “We scoorden inderdaad niet slecht in de breedte, maar we moeten eerlijk zijn en zeggen dat we op meer dan deze 7de plek gehoopt hadden. Een top-5 of misschien wel een podium was mogelijk geweest”, sluit Koen Leyssens het weekend af.

Anthony Kumpen: Sterke prestatie niet beloond
Opgave

“Inhoudelijk en sportief gezien hebben we een sterke prestatie neergezet” zegt Anthony Kumpen. “We kwalificeerden ons met de vierde tijd, dat op zich was al beter dan verwacht. Zaterdagnamiddag staken we met de piloten de koppen bij elkaar en beslisten om, bij aanvang van de wedstrijd, geen zotte dingen te doen en gestaag het ritme te verhogen. Het plan was om toe te slaan bij het vallen van de nacht… en dat plannetje werkt want rond 23.00 u pakten we de leiding en bouwden we onze voorsprong stelselmatig uit.”

Iets over half wedstrijd werden Kumpen en co geconfronteerd met een eerste tegenslag. “Marc Goossens kreeg af te rekenen met een klapband. We verloren wat tijd en gingen als tweede terug de baan op maar de leider moest toen nog binnen komen en tevens stonden we op een andere strategie. Tot dat ogenblik was er geen vuiltje aan de lucht. Een uurtje later stopte de wagen zonder enige waarschuwing. Geen alarm, geen verklikkerlichtje, niets. De wagen werd naar de pits getakeld waar oliedruk, water, temperatuur werd nagekeken. Alles was normaal. Waarschijnlijk is er iets stuk gegaan in de motor maar wat het precies is moet duidelijk worden na een analyse.”

“Jammer dat het zo moet eindigen. We reden goed, hadden het best naar onze zin en het team leverde puik werk. Jammer dat we die inzet niet konden belonen met een zege.”

JD by KS Competition presteert weer sterk met Lamborghini in 24 Hours of Zolder
Negende algemeen en vierde in GT3

De vrije trainingen en kwalificaties verliepen voor JD Competition vlekkeloos. “De wagen is echt schitterend, we hebben geen enkel probleem en een zevende startplaats is zeker goed”, vertelt Arjan van der Zwaan. “Het is wel niet makkelijk geweest, want het was enorm heet gedurende beide trainingsdagen, ik hoop toch op een graad op vijf minder tijdens de 24 uur zelf, want hitte is een enorme vijand van racewagens.”

Het was misschien wel iets frisser bij de start, maar de zon was toch echt wel op de afspraak bij de start van de 31ste editie van de 24 Hours of Zolder. De Lamborghini-rijders hadden voor de start van de race enkele duidelijke afspraken gemaakt. “Inderdaad”, legt Danny De Laet uit. “Wij gaan niets forceren, maar de techniek respecteren en foutloos onze rijbeurten trachten af te leggen. Enkel op deze manier kan je deze opdracht tot een goed einde brengen. Het circuit van Zolder is misschien wel het meest veeleisende van de wereld voor zo’n lange wedstrijd. In Le Mans of Spa wordt van de remmen en de versnellingsbak minder geëist dan hier, wat dus een wat behoudende rijstijl vereist.”

En de vier rijders hielden zich strikt aan de afspraken. De Lamborghini Gallardo uit de ateliers van KS Motorsport liep als een klok en nestelde zich goed in de top-10. “Een schitterende wagen, al heel het weekend”, doet Joost Vollebergh tussen een rijbeurt zijn uitleg.

Maar ‘it ain’t over until it’s over’ klinkt het bekende refrein. “En dat bewijs volgde voor ons jammer genoeg net voor de middag op zondag”, gaat Danny De Laet verder. “Het differentieel van de wagen is stuk gegaan en we moeten de hele versnellingsbak vervangen. Er gaan hier echt ronden en ronden en ronden verloren. Ik weet zelfs niet of we onze plaats in de top-10 gaan kunnen vasthouden. Echt een frustratie na zo’n prachtige raceweek...”

Maar JD Competition zou JD Competition niet zijn, als er opgegeven zou worden. De Antwerpse crew vocht terug en met nog meer dan zes uur te gaan werd de achtervolging ingezet. “En we strandden uiteindelijk toch op een mooie negende plaats. Los van de versnellingsbak, zijn we bijzonder gelukkig met deze prestatie”, geven alle rijders van het team bij het vallen van de zwart-wit geblokte vlag nog mee.

Legrand & Kuus blikken met gemengde gevoelens terug op 24 Hours of Zolder
Elfde en zestiende algemeen

Tijdens de 24 Hours of Zolder vond Kuus onderdak in de AD Sport-Viper GTS-R terwijl Legrand aan de slag ging in de Renault Clio van Gabriël Racing. Voor deze laatste was het een gesmaakte eerste deelname aan de Zolderse etmaalrace. De Clio moest wel het onderspit delven tegen het snellere en superlichte exemplaar van het Nederlandse Rudolph Racing en verloor nog eens extra tijd in de pitlane met een lekkende oliecarter. Maar het kwartet Legrand/ Vermeeren/Byloos/Van Kelst reed een mooie wedstrijd en dook uiteindelijk als 16de algemeen onder de geblokte vlag.

“Na de schitterende 12 Hours of Spa (2de in de Klasse T2) en nu de 24 Hours of Zolder, telkens met een Clio heb ik genoeg ervaring opgedaan om naar volgend seizoen het budget bijeen te harken om met een snellere wagen naar deze Endurance-wedstrijden te komen. Dit smaakt naar meer”, aldus een tevreden Christophe Legrand.

Menno Kuus vormde ploeg met Heyer, Marchal en Lumbeeck op de AD Sport Viper GTS-R. Na de tweede chrono tijdens de kwalificaties mocht het Amerikaanse addergebroed plaatsnemen op de eerste startrij. Menno nam na Heyer de tweede stint op zich en gaf de wagen in leidende positie door. Door allerlei tegenslagen en problemen zakte de Viper GTS-R in de loop van de wedstrijd terug naar de zesde plaats op enkele uren van de geblokte vlag. Een top 5 kwam in zicht tot de koppeling het begaf en de mooie Amerikaanse bolide wegzakte naar de 11de plaats aan de finishvlag.

“Ik ben sterk ontgoocheld”, aldus Menno Kuus. “Ik was ervan overtuigd dat we konden gaan voor winst of op zijn minst een algemene podiumplaats. Maar het is anders uitgedraaid. Ik ben persoonlijk alle afspraken perfect nagekomen en telkens een goede stint gereden. Het ongeval van Heyer, de defecte koppeling en de haperingen in de motor hebben ons genekt. Een goed resultaat was nochtans in de maak. En het podium in de Klasse na de wedstrijd was maar een pleister op de wonde”, besluit een duidelijk geïrriteerde Menno Kuus.

(PR's)