MONZA – Tom Coronel kijkt met goed gevoel terug op de seizoensopener van het FIA WK Toerwagens. Op het F1-circuit van Monza trainde de BMW-rijder de zesde kwalificatietijd, werd vijfde in de eerste race en eindigde in race 2 als vierde. De ROAL Motorsport-coureur kon in de slotrace als enige de strijd met de dominerende Chevrolets aan gaan maar zij maakten onderling te weinig fouten om te profiteren en beslag te leggen op een podiumplaats. Desondanks was Coronel uitermate tevreden en vooral realistisch wat betreft de mogelijkheden.
“Het weekend verliep 100% beter dan verwacht”, blikte Coronel terug tegenover RaceXpress.nl. “We horen thuis tussen de zevende en tiende plaats en alles wat we daarop winnen is mooi meegenomen. In de kwalificatie trainde ik de zesde tijd, één plekje beter dan de verwachting. We hadden dan ook echt een ‘Wow!’-gevoel, alsof we op pole position stonden.”
“In de eerste race eindigde ik als vijfde. De wedstrijd liep lekker maar was wat aan het bakkeleien met Rickard Rydell in de Chevrolet. Hij verdedigde stevig om de fabrieksbolides de ruimte te geven. Tijdens de safetycar liet hij een iets te groot gat vallen, hij ging erg vroeg verdedigende lijnen rijden, dat soort dingen. Maar uiteindelijk waren we tevreden met het eindresultaat.”
In de tweede race toonde Coronel zijn snelheid: “Zoals gewoonlijk ging de BMW weer op zijn achterwielen weg, wat een topstart! Ik dook als tweede de eerste bocht in, vlak achter Michelisz. Ik dacht: ‘Kom op Norbert, nu moeten we snel een gat slaan’. In de spiegels zag ik een gaatje maar al gauw kwam de blauwe brigade weer opzetten. Ten opzichte van hen heeft het geen zin om mega te gaan verdedigen. Uiteraard heb ik wel mijn positie verdedigd maar niet met hand en tand. Gelukkig kon ik in het gevecht wel voorbijkomen aan Michelisz en zat in de slotfase aan de bumper van de blauwe brigade, al deden zij het in de slotfase wel wat rustiger aan. De Chevy’s maakten het elkaar niet lastig genoeg om te profiteren en op het podium te eindigen.”
“Al met al heb ik het super naar mijn zin gehad. Het weekend verliep beter dan verwacht en nu sta ik vierde in het kampioenschap. Van dit soort races moet ik het hebben dus ik ben meer dan tevreden. Ik doe uiteraard mee om te winnen maar dat lukt me niet op snelheid. Er staan dit jaar zes Chevrolets aan de start en SEAT mag de motor tot 1 mei doorontwikkelen dus zij rijden elke race met een nieuwe krachtbron. Zij tunen hem meer dan maximaal waardoor ik realistisch genoegen moet nemen met de achtste of negende plaats.”
Een tevreden gevoel overheerst dus: “Het team heeft het super gedaan. We hebben geen fouten gemaakt en de auto was supergoed. De engineer begrijpt nu echt wat ik bedoel, dat was vorig jaar nog wel eens lastig. De auto was in de slotfase van de race perfect, aan het einde van race 2 noteerde ik mijn snelste rondetijden. Het is voor komend jaar ‘fairly simple’: realistisch gezien sta ik tussen de zevende en tiende plaats, alles wat beter is is grandioos. We moeten profiteren van de fouten van anderen. Het team heeft de ‘nooit-opgeven’ mentaliteit en ze zijn erg tevreden. Zo kreeg ik vanmorgen een sms’je van teambaas Aldo Preo: ‘Tom, we zijn zo blij dat je voor ons rijdt. Dit was het maximaal haalbare, dank je wel!’ Als je op maandagochtend zo’n berichtje krijgt van hem terwijl hij net op zijn werk zit dan weet je: het zit wel goed.”