Pex Racing on top: Talent Jorrit, doorzetten en de bommetjes van Verstappen

Jorrit Pex heeft de WSK Master Series afgesloten met een zege en de tweede plaats in de eindstand. Tijdens de eerste ronde van de Master Series liet Jorrit Pex duidelijk zien dat zijn vader Richard Pex en ex F1-coureur Jos Verstappen gedurende de winterperiode, waarin zij vele uurtjes werkten aan de krachtbronnen, niet stil hadden gezeten. De enorme drive van Richard Pex om met een prive-team de grote fabrieksteams te verslaan en het talent van zijn zoon Jorrit worden dit jaar uitbetaald met snelle ronden, sterke races en overwinningen. Pex zette in het Italiaanse Castelletto overtuigend de pole position neer tijdens de kwalificatie in de KZ1-klasse, waar alle bekende namen en de grote fabrieksteams aan mee doen. Dat feit werd gedurende het gehele kampioenschap voortgezet. Driemaal op rij legde de 18-jarige rijder uit het Pex Racing Team beslag op de eerste startpositie. Tijdens de derde en laatste kampioenschapronde werd het harde werken voor de 'kwalificatiekoning' beloond met de hoogste plaats op het erepodium. Voor RaceXpress.nl blikt hij terug op zijn enerverende week.

“Op maandag begon de reis naar de laatste ronde van de Master Series, die verreden werd op het circuit van Castelletto. Mijn vader Richard was in de dagen voorafgaand aan de eerste actie druk in de weer om de puntjes op de i te zetten wat betreft de motoren. Op woensdag begonnen de officiële trainingen waarin voor mij de focus lag op het zo snel mogelijk leren kennen van de baan. Dat ging erg goed waardoor we al snel konden beginnen met het testwerk. Op donderdag stonden nog eens vier trainingen op het programma en moest ik beslissen met welke kart ik de kwalificatie van vrijdag in wilde gaan. Ik koos voor mijn vertrouwde kart waarmee ik afgelopen jaar de Duitse titel won.”

“Op vrijdag begon het serieuze werk: de kwalificatie. Ik besloot om met nog maar 4:30 op de klok de baan op te gaan, als laatste. Na twee rustige opwarmronden haalde ik er alles uit om een scherpe tijd neer te zetten. Vervolgens kwam ik de pits in om zoveel mogelijk banden te sparen. Die ene ronde op de limiet bleek genoeg om voor de derde maal op rij de pole position te pakken.”

“Zaterdag stonden de eerste races op het programma. Ik gebruikte de Master Series als voorbereiding op de WSK Euro Series en besloot daarom om aan de slag te gaan met een geheel nieuwe kart. In een race zijn de omstandigheden anders dan in een training dus een wedstrijd is de beste manier om een kart te kunnen testen. De kart voelde in de eerste race goed aan maar er waren nog een aantal vlakken die net niet perfect waren. Het was echter voldoende om als tweede over de streep te komen. In de tweede serie moest ik vanaf de tweede positie starten. Door de kleine aanpassingen voelde de kart uitstekend in balans. Ik kwam al wat dichter in de buurt van de raceleider maar kon hem nog niet inhalen. In de eerste finale vertrok ik opnieuw vanaf de tweede stek. In de race over zestien ronden konden mijn teamgenoot Fabian Federer en ik een flinke voorsprong opbouwen. Ik eindigde als tweede en scoorde zo twintig punten voor het kampioenschap.”

“Op zondagmorgen stond nog een training op het programma. Ik moest kiezen: doorgaan met de nieuwe kart of terug naar de oude vertrouwde kart. Ik koos voor het nieuwe materiaal omdat dit steeds beter aanvoelde. In de eerste serie startte ik op de positie waarop ik in de eerste finale was geëindigd. De kart voelde nu bijzonder goed in balans waardoor ik de bandenslijtage zeer kon beperken en opnieuw op P2 finishte. Na opnieuw enkele veranderingen te hebben doorgevoerd begon ik in de tweede en laatste serie wederom vanaf de tweede stek. Ik kon in de openingsfase de leiding overnemen maar werd na enkele ronden ingehaald. In de voorlaatste ronde zag ik de kans raceleider Yannick de Brabander te verschalken. Ik won de laatste heat en mocht in de grote finale vanaf pole position vertrekken.

“Bij de start kon ik mijn leidende positie vasthouden. Ik was me ervan bewust dat de concurrentie ook erg snel was. Omdat de finale twintig ronden duurde was ik bang in de openingsfase teveel van mijn banden te vergen waardoor ik in de slotfase zou terugzakken. Om dat te voorkomen reed ik de eerste vijf ronden niet op de limiet om vervolgens alles te geven om een klein gaatje te trekken. Na tien ronden zag ik dat ik ongeveer tien meter was uitgelopen. Vanaf dat moment kon ik een constante snelheid vasthouden en de race controleren. De CRG en de TM-motor bleven optimaal waardoor ik beetje bij beetje weg kon lopen. Met een goed en vooral zeker gevoel passeerde ik als eerste de finishvlag: het harde werken en eindeloze geduld van het gehele team werd hiermee beloond.”

“Ik wil het CRG Racing Team, TM, alle sponsoren, Jos Verstappen, Michel Vacirca en uiteraard het volledige Pex Racing Team bedanken voor de steun en het vertrouwen dat ik van hen mag ontvangen.”