Na haar angstaanjagende crash van zaterdag tijdens de Toerwagen Diesel Cup op Circuitpark Zandvoort, wordt de deur van de camper van Liesette en Luc Braams platgelopen. “Alle meelevende reacties en sms’jes zijn echt hartverwarmend, maar ze moeten me niet omhelzen hoor, want mijn schouder doet nog veel pijn”, vertelt Liesette na haar huiveringwekkende ongeluk in de Arie Luyendijk-bocht, afgelopen zaterdag in de Toerwagen Diesel Cup. Dat Braams alleen een geblesseerde schouder aan het zware ongeluk overhield, is een wonder te noemen.
“Ik begon de race vanaf de tweede startplek met een ontzettend goede start. Daarna verloor ik wat plaatsen en lag in de tweede ronde geloof ik op de vijfde positie”, blikt Liesette terug. “Dat vond ik mooie plek om echt voor te gaan. Ik had een heel goede ronde gereden, dat weet ik nog. Ik schakelde voor de Arie Luyendijk-bocht op naar de vijfde versnelling, toen ik door Bernhard van Oranje recht op mijn achterkant werd geraakt. Omdat ik wist dat de auto niet meer te controleren was, deed ik mijn handen van het stuur en hield ik mijn armen in een kruis en wachtte ik de klap af.”
“Ik heb de onboard beelden van Jeroen den Boer gezien en ik kwam wel vier meter hoog”, vervolgt Braams. “Je realiseert je niet waar je bent, het is net of je in een droogtrommel zit. Op zo’n moment ben ik heel erg blij met HANS aan mijn helm en dat ik voor dit weekend een kleinere stoel heb genomen. Tijdens de klap heb ik de ‘oortjes’ van de stoel in ieder geval goed gebruikt. Toen ik eenmaal stil stond zag ik rook uit de auto komen en realiseerde ik me dat ik snel moest uitstappen. De auto lag op zijn kant, dus ik stond op het raamnetje en deed met mijn helm de deur open om er te kunnen klimmen. Ik heb toen meteen mijn duim omhoog gestoken, zodat Frans Verschuur aan mijn man Luc kon doorgeven dat alles oké was.”
Deurstijl
Op het punt dat de BMW 120d van Liesette Braams na de klap naar beneden kwam, reed Willem Cornelissen precies onder haar door. “Hij heeft daardoor mijn val gebroken”, liet zij weten. “Ik landde in plaats van aan de andere kant van het hek, bovenop zijn deurstijl. Door de zware impact staat er bij Willem nu de afdruk van zijn bril op z’n neus. Ik heb echt een engeltje op mijn schouder gehad.”
“Ondanks het ongeluk, heb ik een erg leuk seizoen beleefd en heb ik heel veel van mijn teamgenote Gaby Uljee geleerd. Ik begon met Pasen met een rondetijd van 2:12 minuten en ze heeft me veel geleerd. Ik denk misschien wel dat ik in de noodlottige ronde mijn doelstelling van een 2:06 rijden had kunnen bereiken. Nu lijkt dat weer ver weg, omdat ik eerst weer het vertrouwen moet terugwinnen.”