Björn Cornelissen, uitkomend voor PhotoFinish Racing onder de hoede van Armand Jansen bij Equipe Verschuur, veraste vriend en vijand en behaalde afgelopen weekend een zeer goed resultaat bij zijn debuut op Zandvoort. In de Formido Suzuki Swift cup reed de jongste telg van de Swift rijders zichzelf in zijn eerste autorace in de punten. Björn blikt terug op zijn debuut:
“Het was een hele drukke en mooie week wat eindigde met een prachtig resultaat. In de aanloop richting de Finaleraces kreeg ik de mogelijkheid om vooraf een paar keer de Suzuki en het circuit te verkennen. Het is onbegrijpelijk, dit is zonder meer een goed resultaat voor mij als jongste rijder van het hele Suzuki veld.”
“’S ochtend zat ik nog te blokken voor mijn Havo examens en ’s middags reed ik mijn rondjes in de Suzuki. We hebben keihard gewerkt de afgelopen dagen aan verscheidene afstellingen. Vrijdag na de laatste training waren Armand en ik het eens over de afstellingen. We hadden eigenlijk al een goede basis van Equipe Verschuur maar samen met Armand heb ik de puntjes op de Suzuki gezet. We gingen met vol vertrouwen zaterdag de tijdrit in .”
“Ik zou zeker niet de snelste zijn maar als team zouden we treintje rijden in elkaar slipstream rijden. Maar na wat bochten stonden mijn team maatjes in het grind en moest ik er alleen eens goed voor gaan zitten. Na vier rondjes moest ik binnenkomen. Ik dacht dat mijn 2.08,55 de reden was, echter toen kreeg ik te horen dat we de transponder waren vergeten. Na montage moest ik het nogmaals laten zien. 2.08,60 toch goed voor een twaalde tijd in de kwalificatie. Ik wist dat we snelheid over hadden op de rest, dit kwam omdat we de tijden die we in de kwalificatie reden constant konden rijden.”
“De rest van de zaterdag heb ik heel veel handen moeten schudden , iedereen kwam even bij me langs. De auto bleef erg lang bij de TC en het was vooral wachten tot de auto’s terug waren. Toen ik de data wilde doornemen was deze helaas verdwenen. Opnieuw de auto doorgenomen met Armand en daarna professioneel mijn rust gepakt.”
“Zondag was het dan zover. We waren vroeg op het paddock en ik liep mijn rondje om te kijken hoe iedereen zijn voorbereidingen afwerkte. In de gezellige Suzuki accommodatie kreeg ik opnieuw allemaal leuke reacties maar ik wilde snel mezelf voorbereiden op de race. Eindelijk tijd om te beginnen.”
“Ik startte voorzichtig en ging netjes en veilig door de Tarzan. Ik pakte gelijk mijn ritme en reed mijn perfect sturende Suzuki strak over het asfalt. Ik had zelf uitgerekend dat ik op de finish de negende plek had. Niet slecht voor mijn eerste autorace ooit. Toen het team me vertelde dat ik zelfs achste was geworden kon ik niets anders dan heel blij zijn voor mezelf maar ook voor iedereen die vooraf zoveel werk hebben verricht.”
“Toen begon het echte werk naast het racen, nog meer handen schudden , interviews , fotografen en tijdens de interviews begreep ik dat ik zelfs een kampioenschap punt had gescoord. Na al deze commotie besefte ik pas wat ik gedaan had, toen kwamen de zenuwen voor de volgende race. Iedereen dacht dat ik wel even nog verder naar voren zou gaan rijden. Helaas kan ik kort zijn wat betreft race 2. In de eerste ronde stond ik langs de baan in het grind. Nadat ik vrij getrokken was had ik reeds een paar ronden achterstand maar de Suzuki stuurde hierna niet meer naar behoren.”
“Hierbij wil ik iedereen bedanken die dit mogelijk gemaakt hebben, natuurlijk in het bijzonder mijn pa, wat die allemaal geregeld heeft, dat zal hij wel terug zien op zijn telefoonrekening deze maand. Ook zeer veel dank aan Armand van Equipe Verschuur (samen met zijn monteurs), mijn hoofdsponsor FOTOPRISMA.NL, Instituut Blankestijn Utrecht en Familie Cornelissen.”
“Ook wil ik op voorhand mijn mogelijke extra 2008 sponsors alvast bedanken, want zo’n goed resultaat smaakt naar meer...”