SEAT Cupra Cup Zolder: Verschuur/Van der Sloot neemt leiding over

ZOLDER, 20 AUGUSTUS 2006 – Voor de eerste keer dit seizoen werden de races in de Shell Helix SEAT Cupra Cup over de Nederlandse landsgrenzen verreden. Op het circuit van Zolder (België) lieten de favorieten zich daarbij nadrukkelijk gelden. De equipe Verschuur / Van der Sloot wonnen op zaterdag de spectaculaire 2-uursrace, terwijl Morien / Duivenvoorde de volle winst pakten in de sprintrace. De strijd om de titel in het kampioenschap blijft hierdoor onverminderd spannend. Het damesduo Verschuur / Van der Sloot heeft de leiding in de Shell Helix SEAT Cupra Cup van equipe Morien / Duivenvoorde weer overgenomen. Het team van RKTL 1 heeft na tien verreden races totaal 248 punten bij elkaar gescoord. De coureurs Morien en Duivenvoorde volgen op slechts drie punten. Equipe Hoekzema / Oudshoorn bezetten de derde plaats met 211 punten.

KWALIFICATIE:
In de enige kwalificatiesessie ging de strijd wederom tussen de equipes Verschuur / Van der Sloot en Morien / Duivenvoorde. Ze deden weinig voor elkaar onder, waarbij de landmachtdames na de sessie van twintig minuten aan het langste eind trokken. Met een voorsprong van zeven honderdste pakten zij de poleposition. Op de tweede startrij achter de twee titelkandidaten legde equipe Duits / Sarink beslag op de derde plaats. Naast het team van RKTL 2 stond de equipe van Bakker / Kroes. Zij wisten de winnaars van de race op de Masters van enkele weken geleden op Zandvoort, equipe Hoekzema / Oudshoorn, achter zich te houden.

RACE 01: VERSCHUUR / VAN DER SLOOT KLASSE APART OP ZOLDER!
Doordat het vlak voor de start van de 2-uursrace had geregend, gokten de teams op welk bandenprofiel ze de race moesten aanvangen. Het team van polesitter Sheila Verschuur koos voor regenbanden en kwam daarmee uitstekend uit de startblokken. Ferry Duivenvoorde kwam minder goed van zijn plek en moest de als derde gestarte Ronald Sarink (RKTL 2) voorbij laten gaan. Pim Hoekzema (Teamwork Racing 2) kende een mindere start van de race. De winnaar van de 2-uursrace op de Masters verkoos om zijn regenbanden vlak voor de start van de race te vervangen voor droogweer banden en moest de wedstrijd vanuit de pitstraat aanvangen. Een goede klassering zag hij hierdoor in rook opgaan.

In de begin van de race reed gelegenheidsrijder Michiel Willebrands Ben Schilperoort aan, waarbij Willebrands met wagennummer 30 in de Jacky Ickx chicane spinde. Schilperoort kwam ook niet ongeschonden uit de strijd en moest de pitstraat opzoeken om de schade aan zijn bolide te repareren. Sarink had het stevig aan de stok met Duivenvoorde, waarbij Sarink spinde en tijdelijk in de grindbak belandde. Duivenvoorde’s bolide raakte onbestuurbaar en moest eveneens naar binnen om zijn auto laten herstellen. Verschuur kon door de gevechten redelijk eenvoudig weglopen bij de rest en bouwde haar voorsprong snel uit. Ook Vincent van der Valk profiteerde hiervan en rukte op van de vierde naar de tweede plaats.

Achter het tweetal wisten maar weinig coureurs hun SEAT door een verkeerde bandenkeuze op het gladde asfalt te houden. Marcel Dekker verremde zich in de Jacky Ickx chicane en kwam eveneens in de grindbak tot stilstand. Dit betekende de eerste uitvaller van de race. Door de glijpartijen werd iedereen vanaf de zesde plaats na slechts 18 rondjes door Verschuur op een ronde gezet. Er was enkel een strijd gaande tussen de nummers 4 en 5, Raymond Wigger en Arie Dekker, die elkaar bestreden op enkele seconden. Verschuur trok zich niets van dat alles aan en had na 23 ronden reeds een grote voorsprong van 35 seconden opgebouwd op de nummer 2 (Sarink).

Nog geen drie ronden later dienden zich de eerste rijderwissels zich aan. Van der Valk ging als eerste naar binnen voor een verplichte pitstop. Hij werd gevolgd door Van de Vendel en Dekker. Hierdoor schoof Wigger op naar de derde plaats. De baan droogde langzaam maar zeker op, waarbij Duivenvoorde de snelste tijd op de baan neerzette. In ronde 29 maakten ook Wigger en Hoekzema hun pitstop gevolgd door Sarink in de 33e ronde. De leider in de wedstrijd, Sheila Verschuur, kwam na 37 ronden naar binnen om het stuurtje over te dragen aan Sandra van der Sloot. Ook Duivenvoorde kwam in deze ronde naar binnen. Een ronde later maakte Bakker als laatste van alle deelnemers een verplichte stop.

Van der Sloot behield haar voorsprong op Duits en Van Raamsdonk stevig vast en was op weg naar de overwinning. De race leek in deze volgorde te eindigen totdat Van Raamsdonk in de laatste ronde na een touché met Van der Valk met zijn bolide een aantal keren op de kop sloeg. Gelukkig wist hij zonder kleerscheuren zijn zwaar beschadigde SEAT te verlaten. Equipe Verschuur / Van der Sloot won de 2-uurs race voor Sarink / Duits. Het duo Bakker / Kroes werd door de crash van Van Raamsdonk uiteindelijk als derde afgevlagd.

Sheila Verschuur (RKTL 1):
“Doordat het vlak voor de race had geregend was het nog maar de vraag wie de race zou aanvangen. Sandra is onze regenspecialiste en zij heeft veel meer ervaring dan ik, maar ik wilde ook persé rijden. Uiteindelijk besloten we dat ik zou starten. Ik ging op regenbanden weg en dat bleek een juiste keuze. De rijders die op intermediates stonden, kwamen veelvuldig in de problemen en ik kon hierdoor makkelijk weglopen bij de rest. Na verloop van tijd zag ik niemand meer in de spiegels. Ik kon met een grote voorsprong mijn stuurtje overdragen aan Sandra!”

Sandra van der Sloot (RKTL 1):
“Ik stond eerlijk gezegd stijf van de zenuwen toen ik het stuurtje van Sheila moest overnemen. Dit was eigenlijk nergens voor nodig want we hadden een grote voorsprong opgebouwd op de rest van het veld. Ik behield onze leidende positie redelijk eenvoudig vast en pakte verdiend de overwinning!”

Ronald Sarink (RKTL 2):
“Ik had een goede start en pakte de tweede plaats van Duivenvoorde. Toen wilde Ferry terugkomen en probeerde mij uit te remmen. Ik zag het aankomen, maar kon niet voorkomen dat hij me raakte. Gelukkig raakte hij alleen de deur en kon ik verder. Toen verloor ik wat plaatsen, maar doordat anderen van de baan schoten werd ik weer tweede. Sheila had inmiddels een grote voorsprong opgebouwd, zodat we haar slechts konden volgen.”

Marcel Duits (RKTL 2):
“Ik reed op een opdrogende baan strakke rondetijden van 1:59 op intermediates en wilde mijn wagen gewoon heelhuids naar de finish brengen. Ronald heeft in de regen echt super gereden en ik kon het karwei makkelijk afmaken. Ik ben tevreden met de tweede plaats!”

Matthijs Bakker (Match Racing 2):
“Ik begon de race niet voortvarend. In de tweede ronde werd ik door Dekker geraakt en hield er een kromme stuur aan over. Ik wilde toen de pitstraat binnenkomen om het euvel te laten repareren, maar ik bedacht me op het allerlaatste moment. Ik besloot om toch maar door te rijden omdat ik anders te veel tijd zou verliezen. Dit bleek een juiste keuze te zijn.”

Mark Kroes (Match Racing 2):
“Het is van de ene kant sneu om op zo’n manier op het podium te eindigen. Ik nam zonder enige voorbereiding deel aan de race, doordat ik Ferdy van Lelieveld op het allerlaatste moment moest vervangen. Dat je dan uiteindelijk op het podium terecht komt is dan natuurlijk super. Ik kon profiteren van vijftien jaar ervaring, waardoor ik de auto foutloos op de baan hield, dan hoef je alleen maar te profiteren van anderen.”