Joey van Splunteren ging met veel vertrouwen naar de Rotax Max Grand Finals. De snelle coureur had enkele mooie resultaten geboekt tijdens het afgelopen seizoen, en wilde in Egypte op het podium in de sterke Senioren-klasse staan. Uiteindelijk verliep de week in Sharm El Sheikh niet zoals gehoopt, en vanwege een motorenprobleem zat er niet meer in dan een achttiende plaats in de finale. Van Splunteren blikt terug op zijn ervaringen.
"Zondag: Na een lange reis kwamen we aan op de kartbaan in Sharm el Sheik. Daar moest ik mij inschrijven en daarna gingen wij naar het hotel.
Maandag: De kart opgehaald en klaar maken.
Dinsdag: De eerste trainingsdag. De eerste training was het inrijden van de motor. De tweede training gebruikten we om het circuit te verkennen en de kart te testen. Het eerste wat mij opviel was dat de motor problemen gaf op het rechte stuk van de baan. Na de eerste training was ik drie tienden langzamer dan de snelste rijder. We meldden ons bij de Rotax-motoren tent. Zij zochten naar een oorzaak van de slechtlopende motor. Zij dachten aan de benzinepomp en wij besloten die te vervangen.
Woensdag: Tijdens de training bleek dat het probleem niet weg was. Opnieuw meldden wij ons in de Rotax tent en wij kregen een nieuwe carburateur. De laatste training ging veel beter. Tijdens de kwalificatie die dag ging het redelijk, ik reed alleen en kon daarom geen slipstream pakken. Ik werd zesde in mijn groep en kwam een tiende tekort. Met een slipstream had ik zeker in de top drie gezeten. Bij de tweede groep reden er maar twee onder mijn tijd. Uiteindelijk werd ik achtste en dat betekende dat ik in de series telkens als vierde moest starten.
Donderdag: De eerste race ging van start, en voor de eerste bocht ging het mis. Drie man rijders vlogen van de baan en namen mij mee. Ik lag vierendertigste en moest dus heel wat rijders inhalen. Ik had al snel aansluiting en reed na twaalf ronden als negende en was snelste op de baan.
Vrijdag: Bij de tweede race ging de start super! Na de eerste bocht lag ik tweede maar verloor veel op het rechte stuk. Na twee ronden lag ik vierde maar werd ook nog eens aangetikt. Ik draaide in het rond en kwam naast de baan in het zand terecht. Ik eindigde als zesentwintigste. De laatste race die dag, kwam ik als zesde door en kon slechts een plek winnen. We verloren twee tienden op het rechte stuk. Vrijdagavond hebben wij nog wat aan de carburateur veranderd.
Zaterdag: De belangrijkste dag. De ochtendtraining ging super! Ik was de snelste met een groot verschil: een halve seconde op de nummer twee. Met een twintigste plek na de prefinale kon ik wel wat snelheid gebruiken. Tijdens de opwarmronden merkte ik al iets aan de motor. Ik ging van start en het ging super. Ik lag zevende na de eerste ronde maar toen kwam ik in de problemen. Ik had geen power en zakte terug naar een dertigste plek. Ik merkte dat ik de motor op toeren moest houden en het gas niet moest loslaten. Het lukte mij om naar een twintigste plaats terug te rijden: ik moest de bochten ruim nemen en toen ging het redelijk. Wij dachten in de eerste instantie aan de powervalve maar dat was het niet. Alles was zwart. We hebben toen alles nagekeken en gereinigd. Helaas kreeg ik in de finale hetzelfde probleem en eindigde als achttiende.
Ik had ontzettend gehoopt op een podiumplaats, maar door de motor lukte het niet. Met zoveel pech kun je niet winnen. Ik wil mijn vader, Dennis de Bruin (monteur) en al mijn sponsors heel hartelijk bedanken voor hun steun."
Loading