Rotax Max World Finals: Van Asseldonk komt net tekort voor podium

Finale Senioren: Hannes van Asseldonk komt zeven honderste tekort voor podium
LA CONCA - Met Hannes van Asseldonk naast Ben Cooper op de eerste startrij werd de grid gevormd voor de finalerace van de Senioren tijdens de Rotax Max World Finals op het circuit van La Conca in Italië. Joey van Splunteren startte wederom vanaf de vijfde plek, terwijl Roy Curfs en Indy Dontje vanuit het middenveld hun weg naar voren moesten gaan vinden. Bij de start kon Van Asseldonk goed naar binnen komen en als derde aansluiten. Van Splunteren pakte direct de vierde plaats, maar zakte gedurende de race langzaam terug tot op de negende plaats. Van Hasseldonk bleef derde, maar moest daarna Martin Pierce voorbij laten gaan. De Nederlander klampte aan en zat heel kort op de achterbumper van de Ier. In de allerlaatste ronde was het verschil nóg kleiner, en beide coureurs kwamen zij aan zij het rechte stuk op. De Ier bleef Van Asseldonk zeven honderdsten van een seconde voor en greep de laatste podiumplaats. Roy Curfs beleefde een goede openingsfase, maar moest flink strijden in de middengroep. Hij lag twaalfde, maar zakte terug en finishte als negentiende. Indy Dontje knokte voor wat hij waard was in de middenmoot, maar moest in de vijftiende ronde de strijd staken.

Ben Cooper vlamde soeverein naar de wereldtitel en zag Europees kampioen Chris Lock achter hem tweede worden. Martin Pierce greep net voor Hasseldonk de derde plaats en werd daarmee wereldkampioen bij de Masters. Jerome Bourquard en Colin Davis werden respectievelijk tweede en derde.

Hannes van Asseldonk baalde enorm na afloop van de race: "In het begin kwam ik als derde door bij de start. De strategie was om te proberen Ben Cooper zo snel mogelijk te stoppen. Ik probeerde de eerste twee bij te houden en ik zat op hun bumper. Toen werd er een gat getrokken en reden we met z’n drieën apart. Pierce kon bijsluiten en inmiddels kwam ik ook in een goed ritme. Hij ging me voorbij maar ik kon hem in de slipstream goed bijhouden. Ik had vaak de kans om hem in te halen, maar wilde wachten tot het einde. Hij is een ervaren jongen, dus ik wilde me niet weer terug laten paken. Op het einde wilde ik hem inhalen, maar het lukte me niet meer. Ik had ‘m er eigenlijk gewoon tussen moeten rossen, maar toen ik dacht ‘nu moet ‘t!’, deed ik het niet. Ik ging voor het podium, dus ik baal echt enorm. Of je nou vierde of twintigste bent, dat maakt niks uit."

Tekst: Raoul Pasveer