Bij je EK debuut op het podium is voor velen een stoute droom. Niet voor Peter Hoevenaars. De talentvolle coureur uit het succesvolle kartingteam van Ton Vink realiseerde dat huzarenstukje en beklom vol trots het podium. Hoevenaars moest er voor knokken, maar uiteindelijk werd een derde plaats zijn deel. Hij blikt terug op zijn lange maar mooie week.
“Dinsdagmorgen werd ik opgehaald door mijn teambaas Ton Vink. We reden naar het Franse Salbris en om 17.00 uur in de middags waren we er. Ik kende de baan al, want we waren er al een keer wezen trainen. Op woensdagmorgen stonden de eerste trainingen op het programma en dat op een nat circuit. We monteerden nieuwe banden en kwamen daardoor veel te kort. Naar het eind van de dag toe werd het wel steeds beter, maar toch kwamen we nog vijf tienden tekort. In één training was het ook droog. Dat ging super want ik zat bij de snelste rijders. Op donderdag gaven de weersvoorspellingen een beter beeld. De eerste training was nog nat, maar daarna droogte het op. Het ging al heel goed want degene die ik op woensdag niet kon bijhouden, kon ik nu wel bijhouden. De trainingen van die dag waren super. Ik zat de hele tijd wel bij de snelste net als mijn teamgenoot Ramon Rietveld. Op vrijdag was de voorspelling veel regen. Dat vond ik minder, want in de regen ging ik niet zo goed. De vrije training op vrijdag was echter droog en ik zette de tweede tijd neer in de eerste vrije training en in de tweede vrije training was ik derde. Daarna begon het te regenen. Toen wij moesten tijdrijden hadden we een droog circuit. Dus snel alle afstellingen veranderen en rijden maar. Ik werd tweede achter Kevin Korjus, maar voor de snelle Japanner Fujie.”
“Ik had veel zin in de series van zaterdag. De vrije training gingen al goed. Dat beloofde veel voor de series. De eerste serie moest ik als tweede starten. Voor mij zaten Fujie en Korjus flink aan het vechten. Fujie maakte een foutje en ik kon er voorbij. Die serie kwam ik als tweede over de streep achter Korjus. De tweede serie moest ik als eerste starten Bij de start kwam Fujie mij voorbij, maar een paar ronden later haalde ik hem in en werd ik eerste. De derde serie kon ik als eerste starten. We hadden een andere carburateur gekozen en dat pakte niet goed uit. Ik eindigde als vierde in die serie. Alles bij elkaar opgeteld mocht ik in de préfinale van de vierde plek starten."
"De préfinale was nat en ik startte van de vierde plek. Toen we in het Parc-Fermé stonden, begon het te regen. Dat was even stressen. Iedereen vlug regenbanden erop en kijken wat het zou worden. Ik werd zesde maar was niet tevreden. Dat betekende ook mijn startplaats voor de finale. Ik had een goede eerste ronde en lag na twee bochten al vierde. Na een paar rondjes viel iemand voor mij uit en daardoor lag ik derde. Ik zat helemaal te flippen in m'n kart, maar de finish was nog ver. Ik kon me op de derde plek handhaven en zo gelijk bij mijn debuut een podiumplaats scoren. Dat was super. Het weekend kon niet meer stuk. Tijdens mijn eerste EK op het podium, ik vond het echt super. Ik bedankt hierbij Ton Vink van TKP voor alle hulp en de spullen. Natuurlijk ook mijn monteur Sjoerd Romkema voor het afstellen van mijn kart en het helpen tijdens het evenement. En mijn trouwste fan: mijn vader voor de sponsoring en natuurlijk iedereen die mij support."