Mats van den Brand: "Na overstap op Intrepid hebben we keihard gewerkt"

Mats van den Brand wist in Genk (België) zijn Europese titel veilig te stellen. Door de enorm sterke competitie bij de Rotax Max Junioren ging het niet gemakkelijk, maar de talentvolle coureur uit het team van TKP/Intrepid wist zijn voorsprong in de titelstrijd om te buigen in het felbegeerde kampioenschap. Mats van den Brand blikt terug op de EK in Genk en vertelt zijn ervaringen van de lange week tegenover RaceXpress.com:

“We vertrokken dinsdagmiddag naar Genk voor de laatste wedstrijd van de Rotax Mojo Max Challenge. We hadden van te voren nog een paar goede testdagen achter de rug, en ik had er de volle vertrouwen in. Op woensdag was het in de ochtend nat en ik bleek meteen één van de snelste rijders. Na de tweede sessie konden we al op een droge baan rijden. Ik kon goed mee komen en we hadden het redelijk goed voor elkaar. Een dag later op donderdagochtend was de baan slecht, maar gedurende de dag werd het beter. We kenden wat problemen met de motor, zowel in het droog als in de regen.”

“De kwalificatie van vrijdag was belangrijk. In de ochtend met de vrije training zaten we er redelijk bij, maar niet top. Voor de kwalificatie hadden we nog wat verandert aan de kart. De omstandigheden waren droog, maar de baan was nog niet helemaal overal opgedroogd. Ik zat in de eerste groep en had dus wel een nadeel. De baan werd natuurlijk steeds beter. In het begin had ik aardig de snelheid erin, maar daarna kon ik niet versnellen. Ik had toch nog een vijfde tijd in mijn groep kunnen noteren. Met de andere groep erbij was ik tiende overall en we kwamen een halve seconden te kort. Dit puur omdat de baan steeds beter en beter werd en de tweede groep duidelijk voordeel had. Mijn grootste concurrenten Pex (eerste), Hiramini (derde) en Korjus (vijfde) hadden het goed gedaan en stonden voor mij. Dat was een nadeel”!

De series op zaterdag waren belangrijk voor Mats van den Brand. De Intrpid coureur zat in groep B en moest als zesde en twee maal als vijfde de series starten. Van den Brand vertelt de series:

“Ik moest mijn eerste serie meteen tegen mijn grootste concurrent Jorrit Pex. Ik startte aan de buitenkant en had een goede start. Ik pakte na twee bochten de kop, maar dit was niet voor lange duur. De snelle Engelsman Varley nam de kop over en gaf die niet meer uithanden. Ik reed de race uit op een tweede plaats en had daarmee de eerste goede uitslag binnen. In de tweede serie moest ik als vijfde starten. Na de start lag ik derde en kon ik alleen het tempo van Varley niet volgen. Achteraf bleek dit aan de banden te liggen. Deze serie sloot ik als vierde af. De derde serie was zeer belangrijk, als ik deze goed afsloot stond ik bij de eerste vijf. Dat is altijd beter dan in het middenveld, helemaal op Genk. Ik startte weer als vijfde en lag na de start derde. Dit gaf ik niet meer uithanden.”

Na zijn gedegen kwalificatie kon Mats van den Brand de prefinale vanaf een vijfde stek aanvangen met al zijn concurrenten voor hem; Hiramini stond op pole gevold door Varley, Pex en Korjus. Zijn terugblik op de twee finales:

“Na een goede start in de prefinale lag ik meteen derde en hield dit een hele tijd vast. Vijf ronden voor tijd kwam Jorrit Pex mij voorbij en hij reed zo naar de kop toe. Korjus lag op dat moment aan de leiding en had het hard aan de stok met Pex. Toch won Korjus het gevecht, dit was voor mij erg gunstig. Pex moest winnen. Ik werd vierde en was al bijna zeker Europees kampioen. Ik kon in de prefinale het tempo in het begin goed volgen, naarmate de race langer werd kon ik het nog moeilijk bij houden. Natuurlijk wil een coureur altijd voor de zege gaan, maar er zat niet meer in en ik besloot op safe te gaan. Ik finishte als vierde in de prefinale.”

“Als Jorrit Pex zou winnen moest ik derde worden”, legt Van der Brand uit. “Zoniet dan hoefde ik alleen maar te finishen. Jorrit en ik stonden op P2 en P4. Een groot nadeel omdat dit aan de buitenkant is. Ik werd zo hard opgeduwd met de start dat ik naast de baan ging en Jorrit er ook af schoot. Ik kon verder op de zevende plaats en Jorrit op de tiende positie. We hadden nog wat veranderingen gedaan aan de motor en kart maar dit pakte niet zo goed uit. Na twee ronden lag ik zesde maar kon dit niet vast houden. Ik zakte terug naar de elfde plaats en Jorrit Pex kwam mij ook nog voorbij. Hij reed heel sterk naar de kop toe maar Korjus was al te ver weg. Hiramini lag iets voor mij, dus dat was geen gevaar meer. Ik kon nog terug komen naar de achtste plek, maar ik belandde in een gevecht met Schnellnegger en Steel. Toen Pex het niet meer kon winnen en ging ik op safe. Met een tweede, eerste en vierde plek in de prefinales en twee tweede posities en een vierde in de finales had ik genoeg punten om het kampioenschap na mij toe te trekken. Ik was hier niet blij mee, want ik had liever het jaar met een goede finale afgesloten. Maar ja, ik ben Europees Kampioen en dat telt. Ik had de titel binnen, al besefte ik het nog niet helemaal.”

“Uiteindelijk op het podium drong het meer tot mij door. Toen was het voor mij al helemaal zeker. Ik was Europees Kampioen Rotax Max Junioren 2007. We hebben er keihard voor gewerkt en hebben een goed jaar achter de rug. Nadat we in het begin van dit seizoen zijn overgestapt met TKP naar Intrepid, hebben we echt hard moeten werken, veel testen en de kart leren kennen. Het was gewaagd, maar we geloofden erin. Het is dan ook super als je de titel pakt. Ook Intrepid nam een hoofdprijs mee naar huis met de constructeurstitel bij de junioren. Ik wil graag iedereen bedanken die mij heeft geholpen, gesponsord en gesteund. Met speciale dank aan: Bob Maas, Ton Vink, Mark van den Brand, Frank Swinkels, Tony en Ben Cruttenden, alle leden van Team TKP, Team V, Intrepid en natuurlijk alle sponsoren.”