Matias Detige werd dit seizoen aangetrokken om voor succes te zorgen in de DD2 voor het team van De Feyter
Karting. De samenwerking bracht al spoedig succes, want tijdens de tweede ronde van de Rotax Max Euro Challenge in het Duitse Wackersdorf was de razendsnelle Belg ongenaakbaar in de finale. Detige blikt voor RaceXpress terug op zijn succesvolle week.
We zijn dinsdagnamiddag aangekomen in Wackersdorf en begonnen meteen aan de opbouw van een nieuwe Gillard. Woensdag en donderdag was er veel actie op de baan met de trainingen en staken we tijd in het zoeken van een goede motor en een goede afstelling voor het chassis. De kart lag redelijk goed na die twee dagen, maar we wisten dat we nog enkele tienden moesten vinden om de snelste te zijn.
Vrijdag reed ik in de eerste vrije training de snelste tijd, en ook in de tweede training zat ik er goed bij met een derde tijd. De kart lag vrij goed en we hadden een goed oog op de kwalificatie, maar we wisten dat die ook in de regen kon plaatsvinden. Dat gebeurde en we hadden die week nog niet op een natte baan gereden. Ik reed de zesde tijd en was daar vrij tevreden mee. Het was een goede uitgangspositie voor de heats, veel toppers stonden achter me.
De heats op zaterdag verliepen vrij normaal, met een 7e, 5e en 5e plaats als resultaat. We kwamen 2 à 3 tienden te kort. Door regelmatige resultaten mocht ik alsnog op de vierde plaats starten voor de pre finale.
Voor de warm up van zondag probeerden we iets geheel nieuw met de kart, maar ik kreeg in mijn eerste ronde een tik in de snelle
rechtse op de rechte lijn, en ging hard de banden in, met een beschadigde voorkant als gevolg. Ik wist dus niet hoe de kart reageerde op de andere afstellingen.. We besloten om de kart toch zo te laten staan voor de pre finale. We besloten ook om op nieuwe banden te starten, wat de meesten niet deden. Na een spannende race kwam ik als vierde over de streep, na ook een paar keer aan de leiding te hebben gereden. Ik was teleurgesteld met het resultaat omdat ik mijn nieuwe banden al had gebruikt, en omdat de overwinning zeker mogelijk was. Na de wedstrijd kreeg Jensen nog een tijdstraf omdat hij een andere rijder van de baan had gezet, wat betekende dat ik op P3 mocht starten voor de finale.
De finale beloofde heel moeilijk te worden, want snelle rijders zoals Huibers, Ludi, Vuilaume, De Ruwe.. hadden allemaal nog een
nieuw setje banden. Bij de start kon ik meteen achter de koploper aansluiten voor P2. De drie eerste ronden konden we een kloofje slaan
met de achtervolgers, maar de anderen begonnen in te lopen en ik voelde dat ik sneller was. Ik wist hem te passeren in de
trage linkse hairpin, en vervolgens een klein kloofje te slaan. Ik heb niet meer achterom gekeken en heb mijn leiderspositie weten te behouden. Onverwacht kwam ik als eerste over de streep. Het is mijn eerste Europese overwinning en ik ben er heel blij mee.
Ik zou ook Tim en de hele DFK crew willen bedanken voor hun goede steun, Supertune, mijn mechanieker Kobe die het perfect heeft gedaan dit weekend en niet te vergeten mijn vader. Zonder hem kon ik niet op dit niveau meedoen!