Maik Barten grote hoogten, diepe dalen: "Dit was te gek voor woorden"

Maik Barten die dit seizoen de overstap maakte van de Rotax Max Senioren naar de DD2-klasse had een fantastisch seizoen. De talentvolle coureur won op zijn Zanardi-kart het Chrono Karting-kampioenschap, het VAS-kampioenschap en was oppermachtig tijdens de vierde en laatste race van de Rotax Max Euro Challenge in Genk. Als bonus nam hij deel aan de Rotax Max Challenge Grand Finals op circuit La Conca in Italië. Dit was voor Barten de eerste maal dat hij in Italië racete, maar de door Ingo Schepers begeleide coureur gaf op een geweldige manier zijn visitekaartje af. Helaas voor hem werd zijn uitstekende rijden niet beloond. Barten blikt terug op een week met ongekende hoogten en diepen dalen.

“Na de loting van de karts kon de training beginnen, al na de eerste training zat ik in de top. Met het tijdrijden was het deelnemersveld van 72 deelnemers in twee groepen verdeeld. In de eerste groep zat de wereldkampioen van vorig jaar, Ouelette, en hij was ook nu weer de snelste met een tijd van 48,220 seconden. Ik zat in de tweede groep en was daar de snelste met een tijd van 48,226 seconden. en dat betekende een tweede tijd totaal op slechts 0,006 seconden. Er stonden drie series op het programma. In de eerste serie lag ik op een tweede plaats, totdat ik brut van de baan werd gereden. Uiteindelijk knokte ik me terug tot een vierde plaats. De tweede serie was in de stromende regen en onder kunstlicht. Ik pakte meteen de kop, maar werd in de laatste bocht na een bloedstollend gevecht toch gepasseerd. Toch was ik tevreden met de tweede positie. De derde serie moest ik winnen om de derde plaats in de prefinale te bemachtigen, hadden we uitgerekend. Ik had een goede start, reed al vanaf de eerste ronde op kop en wist deze tot het einde vast te houden. Ik had nu genoeg punten om op een kansrijke derde plaats van start te gaan in de prefinale op zondag.”

“De start van de prefinale was goed en ik lag al snel op de tweede plaats, totdat ik erg grof van de baan werd gereden. Daardoor verloor ik veel tijd en plaatsen, toch wist ik me terug te knokken tot de zesde plaats. De start van de grote finale race was een drama. Ik startte in de buitenste rij maar de rijders voor hem reden zo langzaam dat ik niet meer langs de vijfde startplaats reed maar langs de nummer zeven. Mijn rij zat dus veel te ver naar achteren en ik verbaasde me ook dat ze de start toch zo door lieten gaan! Dit had nooit mogen gebeuren en ik was daardoor ook erg slecht weg en kwam als negende de eerste bocht door. Ik moest knokken voor elke plek en wist me weer naar voren te werken. Halverwege de race lag ik toch weer op een heel mooie derde plaats en kon ik zelfs het gat dicht rijden naar de nummers één en twee. Ik had echter zoveel van mijn banden gevergd dat ik net te weinig over had om in de aanval te kunnen gaan. Ik realiseerde me dat een derde plaats op dit niveau fantastisch was, en toen ik enkele ronden later als derde werd afgevlagd, hoorde ik van de tribune de vele Nederlandse fans juichen. Dit was echt ongelofelijk! Ik heb de hele week al laten zien dat ik snel ben, maar het was echt niet gemakkelijk als je in de finale van zover moet komen! Het podium was fantastisch tot twee maal toe zelfs, want we waren ook nog tweede geworden bij de Nations cup.”

“Toen we bij de persconferentie zaten te wachten, werd ik geroepen... Er was geconstateerd dat ik één seconde voor de startlichten uit waren met mijn rechter voorband over de tramlijn was gereden en kreeg daardoor tien seconde straftijd. Dit was echt te gek voor woorden en onbegrijpelijk! Weg podiumplaats! Niemand kon het geloven maar het gebeurde toch! En als ik er nu tijd of plaatsen mee had gewonnen, had ik deze beslissing kunnen respecteren. Maar ik ging als negende de eerste bocht in terwijl ik als zesde startte. Dat maakt de beslissing nog onacceptabeler. Maar goed, ik heb me in ieder geval kunnen bewijzen in dit sterke mondiale veld. Ondanks deze beslissing was het een geweldige fijne sfeer en hebben we ons als Team Nederland toch op de kaart gezet. Ik wil tot slot iedereen bedanken voor de steun en support. Ik heb genoten van de mooie wedstrijden. Tevens bedank ik nog mijn vader, moeder en Ingo Schepers. Zonder hen was dit niet mogelijk geweest. Ciao!”

Maik Barten