Luuk Glansdorp blij met dubbelzege in EK Karting Rotax Max!

Na de lange reis vanuit Nederland kwamen we dinsdag aan in Oostenrijk. De tenten werden direct opgebouwd en dinsdag ’s middags reden we een paar nieuwe motoren in en maakte de keuze met welke door te gaan. Op Dinsdag werd het team nog completer, naast mijn monteur Bob Maas en team-eigenaar Ton Vink kwam Robert Teggelove (AIM/Roteg Racing) met zijn apparatuur om ons technische ondersteuning te geven.

Op woensdag en donderdag moesten we de goede set-up weten te vinden. Na een paar achterassen te hebben geprobeerd maakten we een keuze en zo werkten we door totdat we de kart over het algemeen goed onder controle hadden. Het moest ook wel, want of het wel of niet goed ging, vrijdag volgde de kwalificatie. Maar goed, vergeleken met een aantal andere rijders, onder andere met Tristam Oman (eerste in de EK-stand), zaten we er heel goed bij.

Dat bleek wel tijdens de kwalificatie, toen ik de snelste tijd kon noteren van de even nummers. Helaas was Wesley Orr de snelste in de oneven met slechts een halve tiende sneller, maar wat is een halve tiende in de race, heel weinig.

De eerste serie op Zaterdag moest ik starten vanaf de tweede plek, de buitenkant. Bij de start zag ik hoe ik Morgado aansloot tegen de bumper van zijn landgenoot Orr en werd ik terug verwezen naar de derde plek. Ik kon Morgado later wel pakken, maar omdat hij mij erg had ‘’geblokt’’ was Orr al te ver om nog te kunnen aanvallen.

De tweede en de derde serie mocht ik op pole starten en dit kon ik verzilveren met twee overwinningen! De Energy kart lag heel erg goed en ik voelde mij in vorm!

Op Zondag begon het echte werk: Race-Day! Nu werd er pas gestreden voor de punten in het kampioenschap. In de pre-finale moest ik op de 1e startrij starten, maar Orr kwam niet goed weg bij de start, waardoor ik in de ankers moest. Ik kon mijn weg gelukkig goed vervolgen op een derde plek. Ik haalde Dominik Kraihamer het eerste rondje nog in, waarna ik ook in staat was Morgado te pakken. Hoe kwam het dat ik in het begin zo snel was? Wij waren de enige van het hele deelnemersveld, die de pre-finale gestart waren op de oude banden die het hele weekend al mee gingen. Ik had daardoor gelijk grip en spaarde ook nog eens mijn slicks voor de langer durende finale. Een knap staaltje denkwerk/blufwerk van het team (TKP/Energy).
Ik kon mijn voorsprong behouden en pakte in de pre-finale de eerste plek en dus waardevolle puntjes!

De finale..
We hadden er de hele week naartoe gewerkt en dan was het zover, de finale. We wisten dat de snelheid erin zat maar voordat je de zwart-wit geblokte vlag ziet moet je eerst maar eens mannen als Tristram Oman, Ken Alleman en Cristiano Morgado achter je weten te houden.
Ik werd het eerste rondje gelijk aangevallen door Morgado, hij haalde me in met een uitrem-actie. Ik remde hém er een rondje later echter weer uit en met mijn nieuwe banden was ik in staat een gat te slaan van bijna 6 seconde op Oman, die inmiddels de tweede plek had gepakt.
Ik reed zonder risico naar de finish vlag toe en met een voorsprong van ongeveer 3.5 seconde kwam ik als eerste over de streep! Super! Ik was enorm blij met de dubbelzege en natuurlijk ook voor het team van TKP en mijn sponsors. Dit was precies wat het hele team verdiend had na een harde week werken (en veel voorbereiding).

Toen mocht ik het hoogste treetje beklimmen van het podium, waarbij het Nederlandse volkslied werd gespeeld. Toch wel mooi! Vervolgens werd er met champagne gespoten en werd de week super afgesloten! Met deze dubbelzege heb ik een grote stap in het Europees kampioenschap gemaakt en sta nu 2e!

Ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken om een aantal mensen te bedanken:

- Stichting Chart / Antonov, voor de kans om hier te rijden!
- Bob Maas, mijn monteur met een enorme inzet, die pas stopt met werken als hij eindelijk in de auto zit op weg naar huis.
- Ton Vink, voor het denkwerk en de goede spulletjes.
- Robert Teggelove / Aim en Dobla, voor de data-logger en technische steun.
- Alle Nederlandse supporters

Luuk Glansdorp