Kelly Zondervan blikt terug op haar bijna sensatie tijdens EK Wackersdorf

Kelly Zondervan is bezig aan een aantal sterke races. De rappe dame stapte enkele weken geleden over op de Tony Kart van Koene Racing, en heeft sindsdien flinke stappen gemaakt. Tijdens de BNL in Karting Genk toonde Zondervan haar snelheid al, en deed dat tijdens het sterk bezette EK in Wackersdorf nog eens dunnetjes over. Zondervan lag in de finale lange tijd op podiumkoers door een goede gok (slicks) in listige weersomstandigheden, maar vlak voor het einde ging het toch nog fout toen het ineens begon te regenen. Zij schoot van de baan en kwam honderd meter te kort voor het podium. De snelle jongedame blikt terug op haar week.

"Nog geen maand terug stapte ik over op een Tony Kart, bij Koene Racing van Martijn Koene", begon Kelly Zondervan. "Bij het weekend van de BNL in Genk hadden we al ons visitekaartje afgegeven, en nog geen drie dagen later was het alweer tijd voor het EK in Wackersdorf. Ik verheugde me er echt op en hoopte net zoals tijdens de BNL hoge ogen gooien."

"Dinsdag kwamen we aan op Wackersdorf en woensdagochtend was het tijd voor de eerste trainingen. Ik zag de eerste training maar als een verkenning van de baan, ik had hem vrij snel onder de knie maar we kwamen toch nog wel flink wat tekort. Gedurende de dag hadden we veel zaken getest maar de grootste sprong voorwaarts was een setje nieuwe banden; dit scheelde me negen tienden! Zo sloten we de dag mooi af, we wisten nu dat we er met de tijden goed bij zaten."

"Donderdag hoopten we natuurlijk op verbetering. Weer hadden we veel dingen getest en hadden we de puntjes op de i gezet. Wat je al wel niet uit zo een AIM-systeem kan halen! Ook vandaag weer zaten we er met de tijden wel goed! Dit gaf ons een goed gevoel voor de kwalificatie."

"Vrijdag was kwalificatiedag. We begonnen met twee vrije trainingen, en in de eerste sessie noteerde ik een tiende tijd! De tweede training ging grotendeels van mijn groep op nieuwe banden weg, hierdoor kon ik maar een achttiende tijd noteren. 's Middags was het dan tijd voor de kwalificatie; ik hoopte het nu beter te doen dan met de vrije trainingen. In de pitstraat wachtte we op een snelle rijder, zodat ik me daaraan vast kon bijten. Ik kon hem vrij goed bijhouden totdat er een ander rijder tussen kwam! Mijn monteur Martijn Koene stond al te zwaaien dat ik er beter af kon komen want een betere tijd zat er even niet in. Ik kwam de pitstraat in rijden en iemand seinde naar me dat ik een zesde tijd had gezet in mijn groep! Nu was het nog afwachten wat de andere groep voor tijden zou gaan zetten, want dan konden we pas zien hoeveelste ik nou over het algemeen stond. Uiteindelijk had ik van de 65 rijders een negentiende tijd neergezet. Ik was wel blij met dit resultaat want dit betekende dat ik met de series elke keer op de vijfde startrij mocht starten."

"Zaterdag; de dag die ging bepalen of ik door ging naar de finale! Voor mij stonden er drie races op het programma, ik had er erg zin in en stapte dan ook vol vertrouwen mijn kart in! De eerste race startte ik op een negende positie dat betekende de binnenkant. De start verliep vrij soepel; ik kwam de eerste bocht door als vijfde. Gedurende de race zakte ik af naar een negende positie en dit was dan ook het resultaat waarmee ik over de finish kwam. Ik vond het erg jammer dat ik die vijfde plaats niet vol kon houden, maar ik zag het maar zo: niets verloren, niets gewonnen! De tweede race verliep wat minder soepel, ik startte op positie 10 dat betekende aan de buitenkant. Dit was een race met gevechten, ik kwam met een plek verlies als elfde over de streep. Ook de laatste race startte ik op P10. Ik kwam de start goed door, en kon de rijder voor me een lange tijd goed volgen. Weer was het een race met veel strijd, ik kwam uiteindelijk als twaalfde over de streep. Nadat de series waren afgelopen was het dan wachten op het uitslagenpapiertje. Wie was direct door naar de finale? wie moest de herkansing rijden, en wie waren er afgevallen? Ik had 32 punten en hoorde van een aantal mensen al dat ik dan zeker direct door was naar de finale! Uiteindelijk was het ook zo ik stond over het algemeen negentiende. Ik had mijn doel bereikt; direct door naar de finale!"

"Zondag was de final day! Het had de nacht ervoor flink geregend dus we gingen de vrije training op regenbanden weg. Nog geen enkele keer had ik in de regen gereden op deze baan, dus ik kwam ook flink wat tijd te kort! Ik hoopte dat de baan met de prefinale droog zou zijn. Uiteindelijk was het twijfelen, de baan leek droog maar was verder ook nog erg nat! De hele paddock was in rep en roer; Wat moesten we nou doen? Mijn vader kwam al schreeuwend aanrennen: 'slicks slicks!' Martijn Koene liet me uiteindelijk zelf kiezen en ik volgde het advies van mijn vader maar op en koos voor slicks. Dit was uiteindelijk ook de goede keuze. Het grootste deel van het veld stond op slicks. De baan droogde ook ineens heel snel op doordat de zon doorbrak."

"Ik startte als 19e en dat betekende aan de binnenkant. De start verliep niet goed, een groot aantal rijders stapelde zich voor mijn neus op. Ik kwam tegen één van de rijders aan maar kon gelukkig snel weer wegrijden. De motor stopte er echter mee en ik kreeg hem niet aan de praat totdat ik een duw van achter kreeg van een andere rijder en hij weer aansloeg! Hier had ik erg mazzel mee anders had de prefinale er voor mij al opgezeten. Ik was daardoor wel de aansluiting kwijt met de rijders voor me. Ik heb het gat wel redelijk dicht kunnen rijden maar kwam uiteindelijk als 22e over de streep. De finale was net zoals voor de prefinale flink stressen, het regende, het was droog, het regende en het was weer droog. We hadden onze regenbanden al onder de kart gemonteerd want op de baan lagen flinke plassen. Weer kwam mijn vader zeggen dat we beter op slicks konden gaan; de damp kwam van de baan af, zo hard droogde hij op! Toen ging het fluitje dat er nog drie minuten te gaan waren voordat we moesten opstellen. Martijn Koene besloot er toch slicks onder te monteren, dit was een flink risico maar het was het zeker waard. Ik zag het aan het begin wel somber in, plassen van wel een aantal centimeter diep lagen over de baan verspreid dus hier mocht ik zeker niet in terecht komen!"

"Het grootste gedeelte van het veld stond op regenbanden, ik en nog zes andere rijders hadden slicks. De start verliep niet goed, ik zakte meteen af naar een dertigste positie omdat de baan nog flink wat natte plekken had. Na ongeveer drie rondjes was de ideale lijn helemaal droog, één voor één ging ik de andere rijders voorbij en soms pakte ik er vijf tot zes in een rondje! Acht ronden voor de finish pakte ik de nummer 2, het was echt geweldig! Jammer genoeg was het me niet gegund. Zes ronden voor de finish begon het ineens weer flink te regenen. Ik zag de regen op mijn vizier, precies op het moment dat ik aanremde. Het was echter al te laat: de kart gleed over zijn voorbanden heen en ik knalde met een flinke vaart de banden in. Ik had echter bijna een halve ronde voorsprong op de nummer drie dus ik probeerde de kart nog uit de banden te trekken."

"Ik werd al snel gewaarschuwd dat ik mijn kart moest laten staan en mezelf in veiligheid moest brengen. De andere rijders gleden één voor één van de baan af, en het werd uiteindelijk ook code rood: een rijder was met flinke snelheid onder de banden beland en moest naar het ziekenhuis! We hadden al 75% van de race gereden dus ze gingen een ronde terug met de uitslagen. Ik hoopte dat ze terug zouden gaan naar ronde 12 maar helaas ging ze terug naar ronde 13! Ik had nog maar 100 meter verder hoeven rijden en ik had dertien ronden gereden. Het had geweldig geweest als ik op de tweede plek had mogen staan op het podium, ik had het eerste meisje in de senioren geweest op het europees die het podium had gehaald! Maar helaas mocht het niet zo wezen."

"Toch hebben we echt een hele mooie week achter de rug. We boeken vooruitgang en dat is heel belangrijk! Ik heb de afgelopen twee weken met de BNL en het EK echt superveel geleerd van Martijn Koene. Ik wil daarom ook Martijn, Ome Rinus, mijn ouders en mijn sponsor TW Steel heel erg bedanken voor de ondersteuning! En natuurlijk zijn we er in Oostenrijk gewoon weer bij!"

Ondanks dat je niet veel kansen in je leven krijgt op een podium, toont Kelly Zondervan met de hulp van Martijn Koene een uitstekende opwaardse spiraal. Hopelijk wordt zij binnenkort toch nog beloond...