Joel Affolter, uitkomend voor het gerenommeerde Strawberry Racing, onderstreepte in Oostenrijk zijn talent. Met een mooie score in de vorm van twee tweede plaatsen, een podium en de leiding in het klassement kon Affolter met een goed gevoel huiswaarts keren. De snelle coureur blikt voor RaceXpress.com terug op zijn ervaringen.
"Vrijdag was de dag van de kwalificatie. Na wat probleempjes te hebben gehad in de trainingen ging de kwalificatie wel aardig. Ik kwalificeerde me als vijfde. Dat was gunstig want ik begon elke serie daarvoor vanaf de derde plaats, en dat was aan de goede binnenkant. De zaterdag ging wel lekker. Mijn start van de eerste race was heel goed. Ik kon meteen bij Aitken aansluiten en we sloegen meteen een gat van de nummer 3. Om mijn motor niet al te heet te laten worden besloot ik een inhaalactie te doen. Ik liep meteen één tot anderhalve seconde weg. Door een achterblijver die de blauwe vlag negeerde verloor ik wat tijd waardoor Aitken op mij inliep en me zelfs inhaalde op een gevaarlijk en onverwacht punt. Superactie van Aitken. De rest van de race ben ik op de tweede plaats blijven rijden. In de laatste ronde moest ik mij heel goed voorbereiden om de leider in te halen en drie bochten voor de finish zette ik hem er vol naast, op dezelfde plaats waar Aitken mij had ingehaald. Ik dacht nog: 'wat jij kan, kan ik beter!' Ik wist dat ik voor de volgende bocht aan de buitenkant zat dus ik moest heel laat remmen. Het was een bocht met een klein knikje naar links en daarna meteen een hairpin, en dat lukte gelukkig wel! Door die actie kon ik de eerste serie winnen!
De tweede serie moest ik tegen mijn teamgenoot Jack Barlow rijden. Ik kwam snelheid tekort, vooral doordat de kart achter te vrij was. Daardoor kon Jack mij in de derde ronde mij voorbij gaan. We hebben toen vanaf ronde 3 tot ronde 10 achter elkaar in een soort van treintje gereden. In de laatste ronde wilde Jack Barlow voorbij aan Jack Aitken. Barlow gebruikten de zijkant van z’n kart goed en duwde Aitken het gras op maar verloor veel snelheid. Ik maakte hier gretig gebruik van en pakte beide heren in dezelfde bocht en reed op de tweede overwinning af. Jack kreeg voor zijn actie nog wel tien strafseconden en eindigde in plaats van tweede op een zestiende positie. Ook de derde serie had ik te weinig snelheid. Aitken reed ver voor en ik kon slechts op een aantal seconden volgen, maar bleef wel voor op Sasahara, mijn grootste concurrent voor de pole positie van zondag.
Op zondag werden de punten pas verdeeld. De prefinale startte ik vanaf pole maar ik verloor al snel de eerste plaats aan wereldkampioen Ukyo Sasahara. Een paar rondjes later verloor ik ook mijn tweede plek aan Jack Barlow en eindigde ik de prefinale als derde. Dat was niet zo erg, vanwege de gunstigere startpositie aan de binnenkant van het circuit. Mijn start van de finale was heel goed ik kon meteen aansluiten bij de Japanse wereldkampioen en ik kon hem de eerste zeven rondjes goed volgen. Bij de hairpin kon ik voorbij aan Ukyo, die ik een beetje op het vuile zette, waardor Jack Barlow mij kon volgen. Een rondje later ging Jack mij helaas voorbij en heb ik de laatste drie ronden op zeker gereden door tweede te worden voor Aitken en achter Barlow, die deze derde ronde van de Europese Kampioenschap op zijn naam schreef. Met aftrek sta ik nu eerste in het EK Rotax Max. Daar ben ik heel erg gelukkig mee, maar ik zou nog gelukkiger zijn als ik het kampioenschap binnen kan halen. Hier gaan we alles aan doen. De volgende race wordt gehouden in Genk, dus daar kijk ik al erg naar uit!"
Loading