Danny Brand blikt terug op het WK
karting in Egypte en kijkt vooruit op 2010.
Stap voor stap werkten Brand en zijn vader naar de juiste afstelling. In elke training werd er vorderingen gemaakt. "De trainingen verliepen goed, maar het zijn er altijd te weinig", verklaarde Brand tegenover RaceXpress.com. "De heats werden dan ook gebruikt om nog dingen uit te proberen, wat ook zeker nodig was na een 28e tijd in de kwalificatie. De eerste en de tweede heat verliepen goed, maar ik was nog niet tevreden over de snelheid. De derde heat begon helemaal niet goed, want voordat ik ook maar over de startlijn kon komen stond er iemand op mijn voorkant. Met wat buig- en trekwerk kon ik mijn kart weer rijdbaar maken en zo de heat uitrijden."
"De pre-finale moest ik, door dit voorval, helaas als 24e starten. De warm-up op finalsday was de laatste test om nog iets te proberen en dan moest de juiste set-up bepaalt worden voor de pre-finale. Met een goed gevoel na de warm-up, hadden we de juiste set-up bepaalt en mocht de start vallen. De pre-finale verliep prima en eindigde ik op de dertiende positie, met een heel goed tempo. Dit gaf mij ontzettend veel vertrouwen voor de finale."
"Mijn doel, voor de finale, was in de toptien te komen en de Masters titel pakken. De Masters titel mocht geen probleem worden, want de concurrentie stond ver achter mij. Toptien was nu echt het doel, maar de finale was heel snel over voor mij. In de tweede ronde was het al klaar, mijn voorkant was in één klap onbestuurbaar geworden. Hoe dit precies gebeurde weet ik nog steeds niet. Weet alleen dat ik moest uitwijken voor Maik Barten en Christophe Raymakers, die beiden gespind waren. Daarna kon ik nog wel, met veel moeite, de pits bereiken. En zo moest ik weer toekijken hoe een ander de titel pakte bij de Masters, net als in 2007."
"Ik hoef mezelf niks te verwijten, alleen het is echt moeilijk te verdragen dat je op zo’n manier weer de wereldtitel Masters mis loopt. Ik wil de volgende mensen bedanken voor hun steun en medewerking in Egypte. Patrick Vasterman van VZ-Racing, Alex van Ruiten, familie de Laat, mijn zus en zwager, Bas Kaligis, Maik Barten voor zijn sportiviteit en de belangrijkste van allen: mijn vader."
"Ik moet terug kijken op een geweldig seizoen, met een Europese en een Belgische titel. Nu ga ik me richten op mijn functie binnen het VZ-Racing team en wie weet kon ik ooit nog terug als rijder, want zeg nooit nooit..."