GENK - Enkele dagen na de Rotax Max Euro Challenge zaten Erwin Montfoort en zijn monteur er even doorheen. De hele week reed de snelle coureur al achter de feiten aan, met als resultaat een laatste plaats in de finale. Het overgewicht van ruim tien kilo in de Junior Max maakte het bijzonder lastig om op een droge baan voorin mee te strijden. Onder natte omstandigheden zijn die verschillen een stuk kleiner, maar regenraces heeft Montfoort dit seizoen nog niet gehad. Kijkende naar de weersvoorspelling voor het Dutch Rotax Max-weekend van Chrono Karting op Genk zakte de moed in de schoenen. Weer een wedstrijd volledig op het droog. Goede raad was duur. Stoppen was eigenlijk geen optie, maar echt plezier om weer een wedstrijd te gaan rijden in de wetenschap dat er alleen met geluk een toppositie in zou zitten was er ook niet.
Patrick Vasterman, de teameigenaar, had een oplossing: "Kom maar eens een dagje trainen op Genk in de Olympische klasse", was de korte, maar duidelijke opdracht. Zondag de twintigste werd er getraind op Genk en Montfoort had het prima naar zijn zin. Besloten werd om in te schrijven voor de Olympische klasse. Donderdagavond laat op Genk aangekomen en vrijdagochtend de tent opgebouwd. Vrijdagmiddag aan het trainen geslagen. Vanaf de eerste sessie zat de snelheid er aardig in. Verschillende set ups werden uitgeprobeerd; het gevoel was goed.
Zaterdag met het rijden in de sessies was het onderlinge vergelijk goed. Het begon met een supersnelle sessie op oude banden. De sessie erna waren allemaal wat minder. In de voorlaatste serie werd een setje nieuwe banden gemonteerd. De tijden waren verbluffend. Langzaam maar zeker begon binnen het team het besef te komen dat er misschien wel een verrassing in de lucht hing. Zondag op de wedstrijddag werd de trend voortgezet met een goede tijd in de vrije training en een poleposition in de kwalificatie. Montfoort had op zijn laptimer gezien dat na de tweede ronde de tijden terug begonnen te lopen en om zijn banden te sparen was hij in de zesde ronde binnengekomen.
De start van de eerste manche was slecht. Montfoort verloor direct een paar plekken. Binnen twee ronden had hij echter orde op zaken gesteld. De eerste plaats werd veroverd en een mooi gevecht met Edwin van Gerwin begon. Twee ronden voor het einde kwam Van Gerwin binnendoor. Op het rechte eind pakte Montfoort hem terug. In de laatste ronde, twee bochten voor het einde maakte Montfoort een klein foutje, waardoor Van Gerwin binnendoor stak. Tweede in de heat.
Bij het oprijden van de baan voor de tweede heat ontbrak Montfoort. De motor van zijn kart wilde niet aanslaan. Monteurs van verschillende rijders doken op de kart en met ruim een halve ronde achterstand stoof Montfoort alsnog de baan op. Voor de formatielijn kon hij zijn plek niet terugnemen en er werd al gevreesd dat een mooi dagresultaat verloren zou gaan. De eerste start ging niet goed en er kwam een herstart. Hierdoor kon Erwin terug rijden naar zijn eigen positie. Ook deze start was voor Montfoort niet helemaal vlekkeloos. Weer verloor hij een paar plaatsen. Hij kon uiteindelijk in de derde ronde de leiding overnemen van Van Gerwin, om deze niet meer af te staan. Met een beslissende voorsprong won Montfoort de tweede manche. Beide rijders hadden nu een eerste en een tweede plek. Door de betere kwalificatie van Montfoort wist hij de dagoverwinning binnen te slepen. De vreugde was groot. Een droomdebuut in de Olympische klasse.
Loading