Johnny van der Sanden deed in november mee aan de Rotax Max Grand Finals 2010 op het circuit van La Conca in Italië. De rappe Nederlander startte in de DD2 Masters en toonde in het sterke veld zijn snelheid. Van der Sanden had geen enkele ervaring in het wereldgeweld, maar liet zich niet van de wijs brengen. Dat resulteerde uiteindelijk in een knappe topzes-klassering. Voor RaceXpress.com blikt hij terug op zijn enerverende week.
"Aan het begin van het seizoen van Chrono Karting heb ik besloten om dit keer mee te doen met de DD2 Master klasse. 'Dan maak je zelfs kans op een WK ticket' werd er gezegd. "Ja, echt niet, daar kan ik alleen maar van dromen!" was dan mijn reactie. Maar goed, aan het einde van het seizoen stond ik aan de start van de Grand Finals op het circuit van La Conca.
Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten van de Grand Finals aangezien ik ook nog nooit aan een EK-wedstrijd had deelgenomen. Vijf dagen achter elkaar in een kart dat had ik in mijn carrière nog niet eerder meegemaakt. Er waren in 2009 en 2010 wel plannen om aan een EK deel te nemen, echter door omstandigheden was dit niet gelukt dus ging ik helemaal 'blank' naar dit evenement. In het afgelopen seizoen kon ik de snelheid goed vinden dus was niet zo bang dat dat een probleem zou zijn in de wedstrijden. Conditioneel heb ik me zo goed mogelijk voorbereid ondanks dat daar niet zo heel veel tijd voor was omdat de zakelijke en privébezigheden veel tijd kostte. Nooit had ik op een ander chassis gereden dan mijn eigen CRG, dus dat kon ook wel eens voor een verrassing zorgen.
We hadden besloten om per auto naar Italië af te reizen. Tezamen met Joost van den Bovenkamp zijn we met zeeën van tijd richting de hak van Italië vertrokken. Dat leek ons het meest relaxed en zou de prestaties wellicht ten goede kunnen komen. Op zondagavond arriveerden we op het circuit te Muro Lecce en hebben we net voor sluitingstijd ingeschreven zodat we op maandag lekker een dagje vrij hadden. Op maandagochtend kwamen we erachter dat op zondag inschrijven de juiste beslissing was aangezien de rijen behoorlijk lang waren. We hebben die dag gebruikt om het circuit te verkennen per huurkart en een rondleiding van Joost gekregen die me liet zien waar wat te doen was op het circuit en paddock. Hoe het bij Chrono in z'n werk gaat dat wist ik ondertussen wel, maar hier was alles nieuw.
Op dinsdag kregen we de kart van Haase in ons bezit, Joost ging meteen aan de slag om het stoeltje op maat in de kart te zetten. Dit was zo gepiept totdat we aan de remmen gingen beginnen, dit had nogal wat voeten in de aarde omdat ze bij Haase geen rekening hadden gehouden met mensen die iets langer zijn. We moesten met een stuk draadeind van een meter dat we van Haase hadden gekregen de remmen maar even afstellen. Dankzij Joost kregen we dit tijdig voor elkaar.
Op woensdagochtend de eerste trainingen, dit was spannend en ik was best zenuwachtig omdat we dan zagen waar we stonden in het veld van de DD2 Masters. Normaal ken ik de tegenstanders wel, nu waren het allemaal vreemden (op Dennis Kroes na dan!) dus was best blij met de dertiende tijd terwijl we de trainingen op woensdag met name gebruikt hebben om aan de remmen te wennen en de motor goed in te rijden. Joost en ik hebben veel overleg gehad om te kijken waar we konden verbeteren. We kwamen tot de conclusie dat er meer uit de rijder te halen valt dan uit het chassis. De donderdag gingen we dus gebruiken om nog meer aan het chassis te wennen. Het was toegestaan om in de trainingen vanaf je helm te filmen. Dat is heel waardevol en kan iedereen aanbevelen om zo'n ding te gebruiken, dan word je als rijder geconfronteerd met de foutjes die je maakt!
Donderdag was het wederom heerlijk weer en konden we met goede zin aan de slag, eerste training van de dag op de elfde plek getraind. De laatste training hebben we af kunnen sluiten in de top 10 op plek 9. Als afsluiter van de dag hadden we de kwalificatie, plek 11 als resultaat en met tevredenheid en volgens plan konden we ons voorbereiden op de eerste kwalificatieserie. Onervaren dat ik was met de kwalificatieseries dacht ik dat ik alleen de eerste op plek 11 moest starten en de volgende op de plek waar je gefinished was in de vorige race, maar helaas... Het plan om in de lange wedstrijden steeds stappen naar voren te zetten gingen nu niet op.
Kwalificatieserie nummer 1 ging goed en kon meteen goed meestrijden om de plaatsen in de top 10. Ik heb heerlijke gevechten gehad met de zeer ervaren rijders uit de klasse. De gemiddelde leeftijd in de DD2 Master zal zo rond de 40 zijn geweest. Maar als je in gesprek was met je tegenstanders dan kwam je er achter dat de jaren ervaring vaak zo hoog was dat je als tiener niet eens meer mee mocht doen met de Junioren!
Ik ging vol goede moed de tweede serie in. Bij het oprijden van de start werd ik zo ontzettend opgeduwd dat ik uit de rij geperst werd en op het gras terecht kwam en vele plaatsen verloor. Excuses na de wedstrijd van de rijders die daar voor verantwoordelijk voor waren. Dat was aardig van ze maar je schiet er niets mee op. Ik mocht dus in heat twee aan een inhaalrace beginnen, dat ging goed totdat ik een Mexicaan op mijn pad kreeg. Hij was wel snel maar het leek wel of hij 'Super Mario-kart' als racesimulator had gebruikt. Toen ik hem fair ingehaald had beukte hij me zo het gras in waardoor ik achteraan kon beginnen. Ik heb in vier ronden van 36 naar 26 kunnen rijden, maar meer zat er niet in.
Bij de start van serie 3 kwam ik in het gedrang en verloor daardoor veel plaatsen, maar ik heb me nog goed kunnen herstellen en ben als veertiende geëindigd. Op zaterdagmiddag hadden de DD2 Masters geen 'second-chance' races omdat wij in totaal met 36 rijders zijn die allemaal op zondag mogen rijden. We waren klaar voor de zaterdag en konden gaan genieten van de herkansingen en de Nederlands rijders aanmoedigen die nog kans maakten op finaleplaatsen. Na de series bleek dat ik als twaalfde mocht starten in de prefinale van zondag.
De zondag was een spannende dag want hier ging het gebeuren. Vol goede moed begonnen we aan de zondag, met eerst de vrije training om te kijken of alles in orde was. De baan was nog niet helemaal droog en hierdoor vlogen meerdere rijders van de baan. Aan het einde van het rechte stuk zag ik ineens een gele vlag en een kart op de ideale lijn staan dus even het gas terug. Achter mij zat een rijder te slapen en zag geen kart op de baan staan en al helemaal geen gele vlag waardoor ik vol rechtdoor de banden in gebeukt werd. De kart had aan de voorkant flink wat averij opgelopen dus mocht Joost aan de slag. Er moest het een en ander vervangen worden en zelfs de richtbank moest voor de dag komen. Joost had de kart met hulp van Haase op tijd klaar en konden we meteen naar het Parc Fermé om aan de prefinale te beginnen.
Doelstelling was om in de prefinale de top 10 in te rijden. Na een goede start en mooie gevechten als tiende gefinisht. Na de rijderspresentatie begonnen de finales. Vanuit het Parc Ferme heb ik nog enkele momenten van de Junioren meegekregen. Wat een geweldige laatste ronde met een geweldig resultaat voor Jordi en Joël, op dat moment tweede en derde. Vol adrenaline was ik nu zelf aan de beurt. Wat een ervaring om aan de start van de finale te staan, heel veel publiek en zelfs mijn ouders waren naar Italië gekomen om te komen kijken! Vol indrukken ging ik van start en was gefocust op wat het plan was. Omdat de finale over 24 ronden ging en ik een beetje een dieseltje ben hadden we de pijlen gericht op het tweede deel van de finale. Na de start had ik alle moeite moeten doen om de problemen om me heen te ontwijken en kwam in de hairpin met de achterkant vol in aanraking met een gecrashte kart. Ik dacht dat de finale daar over was maar gelukkig was het ok.
In het begin van de race had ik moeite om de snelheid te vinden omdat ik in het gedrang zat, maar halfweg de race heb ik me los kunnen maken van de groep die me op mijn hielen zat en kon ik nog twee plekken goed maken. De snelheid zat er goed in en kwam ik dichterbij de eerste vijf, maar helaas had ik teveel tijd verloren en kon ik de aansluiting niet meer vinden terwijl de tijden super waren. Uiteindelijk als zesde gefinisht en daar kan ik uitermate tevreden mee zijn! Ik was hartstikke blij dat ik in de top 10 geëindigd ben, dat was de doelstelling en die was bereikt. Het was een superzondag, en zeker nadat bleek dat Jordi van Moorsel ook nog eens wereldkampioen was na diskwalificatie van de oorspronkelijke winnaar!
Wat de plannen zijn voor komend seizoen is nog onbekend, daar moet nog een beslissing over vallen. Ik ga bekijken wat de mogelijkheden zijn, het is en blijft eigenlijk veels te leuk om te stoppen. Maar een week voor de Grand Finals is gestart met de bouw van mijn huis dus het budget van het karten zal besteed zijn. Ik wil iedereen van Team Nederland bedanken voor de gezelligheid, want naast het racen was daar ook tijd voor! Dennis Kroes en zijn familie voor de fijne samenwerking in het aparte tentje dat we als Masters toegewezen kregen. Jochem van de Wiel voor het spelen van taxichauffeur op de terugweg. Gaby van de Burgt voor de goede zorgen en Chrono Karting voor de prettige samenwerking en goede organisatie. Dennis de Bruin van CRG-Holland voor de goede begeleiding in de afgelopen jaren. Last but not least, Joost van den Bovenkamp voor het perfect in orde maken van de kart tijdens de Grand Finals en in het race seizoen, dankzij hem heb ik er een zesde plek uit weten te slepen. En het was kei-gezellig!"
Loading