Dennis Kroes trotse wereldkampioen: "Ik pushte en pushte...."

LA CONCA - De Rotax Max Challenge Grand Final op het kartingcircuit van La Conca werd er voor Dennis Kroes één om nooit te vergeten. Na een slechte kwalificatie en pech in de eerste serie kon hij zich toch herpakken en de wereldtitel bij de DD2 Masters pakken!

"Tjongejonge wat een week....!", zei de kersverse wereldkampioen DD2 Masters tegen Racexpress.com "Jeff en ik kregen de kart maar niet goed omdat wij problemen hadden met de nieuwe D3 achterbanden. Toen we eenmaal de stoel meer naar achteren hadden geplaatst, ging het beter en kwam er meer balans in de kart. Jammer genoeg hadden we de kwalificatie toen al gehad die ik als 38e afsloot van de 72 rijders."

"Op Vrijdag toen de eerste twee series plaatsvonden, hoopte ik op regen om wat makkelijker naar voren te rijden. De eerste serie was het nog droog toen ik van P19 lekker naar voren reed en makkelijk kon inhalen. Na drie ronden brak echter mijn stuursupport bij een uitremactie. Uitgevallen dus en dan weet je dat je het de volgende series echt goed moet doen om nog de herkansingen te ontlopen.
Voor de tweede serie begon het gelukkig te regenen en kon ik mezelf ondanks een slecht liggende kart naar plek zeven rijden. Ik had zo nog hoop om me direct te plaatsen."

"Zaterdag volgde de laatste serie. Het was droog weer en ik startte vanaf P19. Ik werkte me op naar de elfde positie. Ik moest zeker topzes rijden om me direkt te plaatsen, maar ik kreeg te maken met te veel gevechten om me heen waardoor ik de aansluiting verloor en zelfs naar P14 terugviel. Ik was dan ook zwaar teleurgesteld."

"In de middag volgde de herkansing. Ik startte op de zesde plaats aan de buitenkant en er gingen er maar zes door van de 36 in de herkansing. Maurits Knopjes had zich als enige Master geplaatst voor de finale en in de herkansing zat ik dus met nog ruim twintig Masters onder wie wereldkampioen Adams die van de tweede plek mocht starten. Bij de start kon ik goed naar binnenkomen maar het ging niet makkelijk de eerste ronden. Als in een soort achtbaan werd ik heen en weer geslingerd in elke bocht. En het was steeds stuivertje wisselen, dan weer zesde, dan zeven en zelfs weer even achtste. Vervolgens kon ik weer opklimmen naar de zesde plek en gelukkig kon ik me vrij rijden, tempo maken om vervolgens de een na de ander in te halen. Ik werd tweede achter de Amerikaanse Master Curtis Cooksey. Wereldkampioen 2007 Adams eindigde als zevende en was dus uitgeschakeld. Cooksey en ik waren de enige Masters die doorgingen en daardoor met Maurits Knopjes al zeker van het podium op zondag."

"Voor de finales op zondag kregen we nieuwe banden. Ik besloot dan ook niet veel rondjes te rijden in de warm up. De finales waren langer, respectievelijk 18 in de prefinale en 24 ronden in de finale.
Voor mij was dit gunstig aangezien de meesten met volle tanks reden in de series en er nu dus lood bij moesten zetten om na de race niet te licht te zijn. Ik had daar geen problemen mee aangezien ik met de zware CRG die in vergelijking met mijn Haase-kart vijf kilo zwaarder is, al genoeg overgewicht had. De prefinale werd een ramp! Ik werd in de derde bocht vol van achteren geraakt, waardoor ik onder de achterbumper van mijn voorganger kwam en mijn voorbordje met daaraan aan/uit-knop tegen mijn stuur werd gedrukt. Mijn motor sloeg daardoor af en voor ik die weer aan de praat had was iedereen al weg. Ik finishte deze race uiteindelijk als dertigste. Knopjes en Cooksey hadden het beter voor elkaar dan ik als je keek naar de rondetijden. Maar racen is iets anders en met weer wat veranderingen aan de kart stapte ik vol vertrouwen in de CRG voor de finale."

"Ik had maar één doel en dat was de wereldtitel DD2 Masters te pakken. Mijn start was weer erg goed, maar nu werd ik insturend in bocht 4 van linksachter omgetikt en konden de rijders die
ik had ingehaald mij maar net ontwijken. Toen ik me omkeerde en er weer tegenaan ging zag ik Cooksey honderd meter voor me rijden. Ik was dus nog in ieder geval in strijd om de tweede plaats en deed er alles aan om hem te pakken. Beetje bij beetje liep ik in toen we na drie ronden Knopjes tegenkwamen die met een paar andere rijders op elkaar stonden. Toen was er hoop. Ik kon Wereldkampioen worden. Ik pushte en pushte en kon Curtis uiteindelijk aan het eind rechte stuk
voorbijsteken. Het was raar om te voelen dat ik op dat moment de titel voor het grijpen had. Ik kon echter niet van Curtis wegrijden, hij bleef me als mijn schaduw volgen. Cooksey plaatste zelf een aanval in de bocht voor het rechte stuk en de Japanner Kazuki Nishibayashi kwam in zijn kielzog mee. Met z'n drieën kwamen we het rechtestuk op en Kazuki remde Cooksey aan het eind uit. Hij schrok daar een beetje van en ik kon hem weer voorbij steken. Het was lekker die Japanner voor me te hebben en me aan hem op te trekken. Hij bleek de snelste rijder in de finale, en zo kon ik wegrijden bij de Amerikaan. Dat lukte en zo kon ik een mooi gat slaan en me opmaken voor een paar schitterende laatste ronden. Het was fantastisch om voor de volle tribunes en het luid schreeuwende Nederlandse publiek de wereldtitel te pakken. Aangekondigd worden op het podium als de wereldkampioen, de persconferentie voor de televisie daarna en alle interviews... Ik zal het echt nooit vergeten, ik heb er echt van genoten. Ik ben Marjo erg dankbaar! Zij heeft dit jaar niet kunnen rijden omdat zij mij het hele jaar geholpen heeft met mijn wedstrijden in binnen en buitenland. Het was soms erg zwaar voor haar, maar Marjo weet niet van opgeven. Het is dan ook super om met haar deze prijzen te behalen. Ook was het prachtig dat mijn ouders en Remon Hannink met Sabine er in La Conca bij waren."

"Ik wil mijn trouwe sponsoren Euro Indoorkarting Swalmen, Hessels, Laus Groot, All Office Vroegindeweij, Hans Neelen, Valk Industries en Kartshop Amsterdam bedanken voor hun steun in 2008 en Jeffrey Hoks natuurlijk tijdens het WK. Verder wil ik iedereen bedanken voor de mooie reacties en ben ik trots deel uit te hebben mogen maken van een Team Holland dat er echt voor elkaar stond en Gaby als beste manager had."

"Ik ga nu lekker genieten van dit mooie seizoen en volgend jaar gaan we weer knallen in de Euro Challenge. Met wie en waarmee dat hoop ik jullie snel te laten weten!"