Danny Brand over Rotax World Finals: "Ik had de titel voor het grijpen"

Danny Brand was één van de vijf Nederlanders die uitgezonden waren om Nederland te vertegenwoordigen in de DD2 klasse. Brand maakte een goed optreden en leek lange tijd op weg naar de Wereldtitel in de Masters. Tot hoe kan het ook anders... de 13e ronde aanbrak. Danny kreeg problemen met het schakelen en verloor zijn titelkansen. De grote pechvogel blikt terug op zijn allerlaatste race.

"Nadat ik samen met mijn vader zaterdagmorgen in Dubai was aangekomen en wij na wat omzwervingen Al Ain hadden bereikt, gingen wij een kijkje nemen op de baan. Er werd nog hard aangewerkt, alle karts stonden wel al netjes opgesteld te wachten tot maandag, de dag van de loting."

"Voor ons was dit de eerste grote wedstrijd, dus waren wij best wel wat gespannen. De trainingen verliepen naar mijn gevoel goed, alleen was het gat met de Canadees Quellette erg groot. De kwalificatie bleek goed voor een 19e tijd en daar was ik best tevreden mee. Dit betekende dat ik elke serie van de vijfde startrij mocht starten."

"Series rijden was voor mij iets geheel nieuws. In de vier jaar dat ik met karting bezig ben, betekende 31 deelnemers het grootste startveld, nu waren dat er 72. Bekeken rijden en finishen was het advies dat ik meegekregen had van Richard Pex en Jos Verstappen. Dit bleek ook zeker zo te zijn want met een twaalfde, negende en een vijfde plek was ik door naar de pre-finale. Nadat alle series waren verreden werd de startopstelling voor de pre-finale opgehangen, ik mocht die als 10e beginnen.Voor ons een super resultaat in een veld van 72 rijders."

"Na de start van de pre-finale verloor ik een plek, maar het tempo van de top tien kon ik goed bijhouden. In de laatste ronde kon ik zelfs nog twee plaatsen pakken om zo dus als negende te finishen. Dit was natuurlijk helemaal te gek, ik mocht de finale starten van positie negen en, ook nog eens als eerste Nederlander. Wie had dat ooit verwacht. Na de hele uitslag bekeken te hebben, bleek ook dat ik hele goede zaken had gedaan in het DD2-master klassement. Want de eerst volgende DD2-master stond tien plaatsen achter mij."

"Toen was het zover de big final! Ik had een goede start, maar verloor twee plaatsen in de tweede ronde. Maar wetende dat de race nog 18 ronden duurde, was het gewoon zaak rustig blijven en de race qua tempo opbouwen. Een ronde later verloor ik nog een plek, ditmaal aan de regerend Europees kampioen DD2, Pieter Scheefhals. Daar wilde ik geen gevecht mee aangaan, want mijn Master klassement speelde natuurlijk ook door mijn hoofd. Ik wist dat ik het in begin van de race moeilijk zou krijgen, maar ook dat ik mijn tempo kon verhogen. Dit had natuurlijk alles te maken met de keuze van de bandenspanning. Mijn tempo ging ook omhoog, waardoor ik weer dichter bij Pieter kon komen en hem zo goed kon volgen."

"Maar toen in de 13e ronde uitkomen van de eerste bocht, kon ik niet meer naar de tweede versnelling schakelen. De bochten combinatie erna was dat geen probleem, maar in bocht zes moest je echt wel naar de tweede versnelling. Doordat ik teveel bezig was om te proberen wel te schakelen, ging het helemaal mis. Ik kwam op het vuile gedeelte van de bocht terecht en schoot er af. Verschrikkelijk balend en uiteraard met heel veel plaatsen verlies ging ik de baan weer op, vlak achter Dennis Kroes, om zo toch te proberen de wedstrijd uit te rijden. Het schakelen bleef moeilijk gaan, dan wel naar de 2, dan weer niet. Ik zat me helemaal op te vreten, maar kon er op dat moment natuurlijk niks aan veranderen. Toch kon ik met deze problemen Dennis Kroes goed volgen, alleen daar bleef het bij. In de laatste bochten combinatie verloor ik zelfs nog twee plaatsten, maar dat kon er ook nog wel bij. Het allerergste was dat ik op weg was naar de Wereld titel DD2-Master, geen van de andere Master rijders kon mij bedreigen. Maar het werd me even heel duidelijk gemaakt dat dit een mechanische sport is."

"Toch kan en moet ik tevreden terug kijken naar deze week en heb aan mijzelf bewezen dat ik mee kan rijden in de top van deze mooie klasse. Alleen hier eindigt mijn racecarrière, want ik kan het financieel niet meer opbrengen. Maar zeg nooit.. nooit!"

"Ik wil nog graag een aantal mensen bedanken: RM-Kartracing, Pex-Racing, Tuindeco.nl, Cedugraphics, Printec, Drukkerij Ter Apel, Samling.nl, Autotaalglas Emmen, Wienko Wever bandentechniek Emmen, voor de financiële steun. Richard Pex en Jos Verstappen voor de technische steun de afgelopen drie jaar. Ribert (Kombikart) voor de super motorservice. Bas Kaligis voor de onwijs mooie foto’s. En uiteraard mijn vader Herman Brand, voor alle steun, leed en mooie momenten van de afgelopen jaren."

Danny Brand