Jeffrey van Hooydonk het hele weekend achter de feiten aangehold

Dit weekend vond in Portugal, in Estoril, het voorlaatste weekend plaats van de Europese Mégane Cup. Jeffrey Van Hooydonk stond na de wedstrijd van Donington op een vierde plaats in het kampioenschap op twee punten van de derde plaats. De titel halen zou moeilijk worden, maar op het podium eindigen in een kampioenschap als dit is ook niet mis. Maar het kan verkeren in het leven… Van Hooydonk holde het hele weekend achter de feiten aan en zakt naar een zesde plaats in het kampioenschap.

“Het begon nochtans goed,“ aldus de Wilton rijder.“ Tijdens de eerste vrije trainingen reed ik een derde tijd na Badey maar voor Heylen. Tijdens de tweede vrije trainingen probeerde ik van alles, maar ik kon mijn tijd niet verbeteren. In de eerste kwalificaties nam ik teveel risico’s waardoor ik pas een vierde tijd reed in mijn groep, goed voor de achtste tijd algemeen. Na die tegenvallende eerste kwalificatie sessie greep ik terug naar de afstelling die dicht aanleunde bij die van tijdens de eerste vrije trainingen, maar ook dat haalde niet veel uit. De andere rijders hadden meer progressie gemaakt vergeleken met mijn afstelling van in de trainingen, zodat ik weer op een vierde tijd strandde in mijn groep, de zevende algemeen.“

Dit weekend werden er drie wedstrijden gereden in Estoril, de eerste werd gereden op zaterdagavond. Van Hooydonk had zich voorgenomen om het onderste uit de kan te halen, maar merkte in de eerste opwarmingsronde dat de wagen meer gleed dan reed. “Ik kwam binnen, ik had nog tijd genoeg om de baan terug op te gaan … tot er een deelnemer tergend traag voor me kwam rijden. En toen ik de baan terug wou oprijden stond het licht op rood. Nooit meegemaakt in mijn carrière,“ foeterde Van Hooydonk. “Ik startte vanuit de pitlane, reed een foutloze wedstrijd en na tal van inhaalmanoeuvres eindigde ik op een 13de plaats… een plaats buiten de punten dus.“

Zondagmorgen was het tijd voor de tweede wedstrijd. “Ik mistte mijn start, liet mijn wielen teveel spinnen waardoor ik een plaatsje verloor en naar een achtste stek zakte. Ik herstelde snel van mijn foutje en nam mijn zevende plaats terug in. In de laatste ronde kon ik oprukken naar een vijfde plaats tot … mijn motor begon te sputteren … ik had bijna geen benzine meer en verloor in de laatste ronde nog 15 seconden. De wagen hobbelde als het ware naar de zevende plaats. Jammer, doodjammer.“

In de derde en laatste wedstrijd van het weekend startte de Wilton rijder in zevende positie. “Ik was goed weg en plaatste mij links van de piste voor de eerste rechtse bocht. De andere rijders plaatsten zich rechts om zo in de best mogelijke positie de bocht in te gaan. Derlot, Badey en Heylen vormden de top 3 en zij remden nogal vroeg. Ik had aan de linkerkant de baan helemaal voor mij, waardoor ik veel later kon remmen. In de bocht reed ik in derde positie tot Jan Heylen mij achteraan vrij hard aantikte. Mijn wiel was stuk, beiden stonden een tijd lang stil op de baan. Heylen kon uiteindelijk verder rijden, ik moest opgeven. Ik begrijp nu nog steeds niet hoe dit heeft kunnen gebeuren. Om één of andere reden werd Heylen tegen mij aan gekatapulteerd. Vreemd.“

Het werd een slecht weekend voor Van Hooydonk die in slechts één van de drie wedstrijden punten kon pakken en naar de zesde plaats in het kampioenschap zakt. “Het is een weekend om zo snel mogelijk te vergeten. Op naar het slotweekend in Monza waar ik er alles voor zal doen om mijn team en sponsors de zege te schenken,“ besloot Van Hooydonk.