Equipe Verschuur was tijdens de Pinksterraces wederom goed vertegenwoordigd. Met diverse coureurs onder haar vleugel, beleefde het team een enerverend weekend met vele ups en dows. Deze werden gekenmerkt door problemen, pech en successen. Tim Buijs, Martin van den Brink, Frank Wilschut en Wilko Becker doen hun verhaal.
Tim Buijs: “Het was jammer dat mijn afstelling in de kwalificatie niet optimaal was en hierdoor vijfde moest starten. Tijdens de eerste race voelde de wagen veel beter aan en had ik een leuk gevecht met Pim (van Riet) en Mike (Verschuur). Het was jammer van de botsing met Pim, waardoor mijn linkervoorwiel krom kwam te staan. Ik kon daarna alleen nog proberen om mensen achter me te houden en dat lukte me aardig. De tweede race startte ik vanaf de tweede positie en was lange tijd op weg om op deze plaats te finishen. Ik had alleen veel last van overstuur en mijn remmen, waardoor ik een foutje maakte en van de baan schoot, wat me het podium kostte. Het was een weekend om snel te vergeten.”
Martin van den Brink: “Ik was tevreden over mijn achtste kwalificatiepositie, de wagen voelde toen erg goed aan. Ik vond het alleen jammer dat ik niet de snelste junior ben gebleven. De eerste race begon ik goed door een positie te winnen voor de eerste bocht. Maar door een tikje van achteren kwam ik op het vuile gedeelte in de Masters-bocht en schoot naast de baan. Ik viel hierdoor terug naar de veertiende positie. Halverwege de race kreeg ik problemen met mijn koppeling, wat me veel tijd heeft gekost. De tweede race begon geweldig. Ik had een superstart en won veel posities. Ik was op dat moment tweede junior rijder, totdat ik door Van Ree in de rondte werd getikt. Dat was vreselijk balen want hierdoor eindigde ik net naast het podium.”
Frank Wilschut: “Ik hou gemengde gevoelens aan dit weekend over. Doordat ik vanwege twee slechte banden geen fatsoenlijke tijd in de kwalificatie kon neerzetten, mag ik tevreden zijn over mijn opmars in beide races. In de eerste race probeerde ik mijn auto in het geweld heel te houden en reed mijn wagen als twaalfde naar huis. In de tweede wedstrijd had ik op een vijfde plaats in het algemeen klassement en eerste in de junior cup kunnen eindigen, maar door de vastloper van mijn motor zag ik een goede finish in rook opgaan. Ik hoop voor de volgende keer dat het geluk weer aan mijn zijde zal staan.”
Wilko Becker: “Over mijn kwalificatie ben ik niet ontevreden. Mijn wagen was erg goed, maar door de drukte op de baan had ik geen enkele vrije ronde om een snelle tijd neer te zetten. Ik had twee ronden waarin het had gekund, maar aan het einde werd ik dan toch weer geblokt. De race van zaterdag was er één van ups en downs. Het begon goed en ik won een positie in de eerste bocht. Vervolgens ging ik te wijd en schoot van de baan, waarna een wilde rit door het grind volgde. Daarna kon ik nog goed naar voren rijden. Ik ben wel tevreden over de eerste race. Ik denk wel dat ik het beter had kunnen doen wanneer ik op nieuwe banden was gestart. Mijn tweede race begon erg voortvarend en maakte optimaal gebruik van de chaos in de Hugenholtz bocht. Maar toen ging ik in de Masters bocht dwars en werd ik hard geraakt in de zijkant. Erg jammer van de crash want een podiumplaats in de junior cup behoorde absoluut tot de mogelijkheden.”