Racereport Sebastiaan Hulsman NK Karting Lelystad.

Racereport NK Lelystad 23-10-2005 van Sebastiaan Hulsman

“Kon het slechter…?”

Dat is de vraag die ik mij stelde na afloop van de wedstrijd, afgelopen zondag in Lelystad.
Ik had 19 punten achterstand op de leider in de tussenstand en moest dus flink aan de bak om voor hem te eindigen.
Dat ik zoveel pech zou hebben op deze zondag had ik niet kunnen raden…

Tijdtraining
Ik had wederom de snelste tijd in een natte tijdtraining. Ik mocht dus van Pole Position vertrekken in race 1. Het geeft eens te meer aan dat de Lenzokart ook op een nat circuit enorm goed gaat!

Race 1
Ik had een minder goede start hetgeen aan mijzelf te wijten was. Ik lag bij het ingaan van de eerste bocht 4e en kon goed aanhaken bij de eerste 3 koplopers. Ik was sneller maar op het circuit van Lelystad is het (bijna) onmogelijk om te passeren. Na een aantal ronden spinde ik achter Frits Berghuis omdat ik veel harder een bocht inging dan hij en hem moest ontwijken om niet tegen hem aan te rijden. Ik kwam (op een half droge/natte baan) in het gras en spinde in het rond.
Ik moest achteraan mijn weg vervolgen. Ik reed zo het gat dicht na de achterste en had na een aantal ronden verschillende coureurs ingehaald. Niet veel later sloeg mijn motor vast en moest ik definitief de race staken. Op dat moment lag Patrick de Kreek (leider in tussenstand) op een 2e plek in de race. Doordat ik uitviel had hij genoeg punten om kampioen te worden.

Race 2
Gelijk na de finish van Race 1 is mijn monteur Eric aan de slag gegaan om de reservemotor op de kart te bouwen. Dit lukte perfect en zo kon ik in Race 2 weer rijden.
Doordat ik was uitgevallen moest ik Race 2 als 26e starten. Niet echt een goede uitgangpositie voor een podiumplaats. Echter, uit eerdere ervaring wist ik dat het niet onmogelijk zou worden; in Emmen was ik namelijk binnen 10 ronden van de 19e plek teruggereden naar de 2e positie!

Ik had een zeer goede start waarbij ik na de eerste bocht op de 15e plek lag. Bij het aanremmen voor de bocht die na het start/finish gedeelte komt, werd ik vol van achteren geramd door een andere coureur. Zo hard dat ik in het gras terecht kwam en ik (door het natte gras) niet meer weg kon rijden. Er restte mij niets anders dan uit te stappen en terug te kijken naar een dag om snel te vergeten…

Door de vele pech die ik dit seizoen heb gehad is het niet gelukt om Nederlands Kampioen te worden. Dit is wel de doelstelling geweest aan het begin van het seizoen en dan is het erg zuur als je kijkt naar de snelle tijden en prestaties in de races; het had er wel ingezeten. Vaak was ik de snelste in de tijdtraining én beide races. Vaak won ik met veel voorsprong of met een tactische beslissing.
Maar ik heb veel pech gekend: een ketting die breekt in de laatste bocht liggend op kop, achteraan moeten starten na een beslissing van de wedstrijdleiding en dus de punten kwijt van die wedstrijd, motor die stuk gaat en eruit worden geramd door een coureur…

Ik heb toch voldoende punten gehaald (ondanks 4x niet finishen) om de 4e positie te bezetten in de eindstand. Op zich is dit gezien de prestaties en pech het maximaal haalbare.

Vanaf deze plek wil ik graag de volgende mensen bedanken die dit seizoen mogelijk gemaakt hebben:
Alex Bonel en “Super Monteur” Eric Bonel, Jaap Oosting en Edgar Oosting, JS Air, Enbeco,
Michele Lenzo, Maarten van Haren, Cor Elbertse, mijn ouders en natuurlijk mijn vriendin die mij het hele seizoen heeft gesteund!!