Het zag er zo bemoedigend uit na de eerste kwalificatie sessie van de 24Heures Du Mans. Tijdens de eerste krachtmeting van woensdag zette Peter Kox met de door Reiter Engineering geprepareerde Lamborghini Murciélago een geweldige vierde tijd op de klokken in de GT1 klasse kort achter de Corvettes, maar vóór de fabrieks Aston Martins. Dat gaf de burger moet. In de tweede en beslissende sessie op donderavond verloor men twee plekken, maar de snelheid was aanwezig en er waren geen noemenswaardige problemen. Kortom met enig positivisme blikte het drietal Mike Hezemans, Peter Kox en Roman Rusinov vooruit op de etmaalrace.
Toch kreeg het vervolg een totaal andere wending. Al in de beginfase van de race liep het Eindhovense dreamteam, aangevuld met de Rus Roman Rusinov tegen een grote domper aan. Het team kreeg na een half uur sturen problemen met de aandrijfassen. Aanvankelijk dacht men bij Reiter aan een kapot differentieel. Het team van Hans Reiter stortte zich vol overgave op de bolide. Toch verloren zij maar liefst twee uur in de pits en liep de race uit op een kleine nachtmerrie.
De 24Heures Du Mans is een gevecht tussen man en machine. Als de machine dan na dertig minuten kuren vertoond, en je kan na twee uur verder op grote achterstand, dan knapt er iets. Toen de regen zijn intrede deed, werd het voor de rijders helemaal een strijd tegen zichzelf en de elementen. Desondanks werd er stug volgehouden en bereikten Kox, Hezemans en Rusinov alsnog de finish met een negende positie in de GT1 klasse. Niet echt een resultaat waar men op gehoopt had bij IPB Spartak Racing.
Peter Kox: “We wilden Le Mans graag uitrijden, en dat hebben we gedaan, maar niet op de manier waarop het nu is gegaan. Een kapotte aandrijfas gooide al in de beginfase roet in het eten. Het was jammer, want aanvankelijk dachten we dat het een differentieel was. Wij verloren er veel tijd mee. Dit gebeurde koud in de race en dan met twee uur verlies en vele ronden achterstand, weer 22 uur op pad. Dat vergt wat! We wisten dat we niet de snelste auto hadden, maar we waren duidelijk niet kansloos. Ik reed in het begin zelfs weg van de concurrenten die we normaal bij de LMS hebben, maar het vroege bezoek aan de pits heeft weinig goeds gedaan.”
Mike Hezemans was enigszins teleurgesteld en zei: “Als je 20 uur aan kop ligt en je valt uit, heb je in ieder geval 20 uur plezier gehad. Deze pech bleek één groot drama en het ergste is dat we al direct veel kostbare tijd verloren. Weet je wat het vervelende is.. uitrijden is prima, maar dat je na zeven ronden al pech krijgt en dat je dan nog 22 uur moet rijden... dat is loodzwaar.”
“Ik begrijp dat Reiter toch verder wilde om zo nog meer over de auto te leren. De crew heeft ook keihard gewerkt. Het was alleen mentaal superzwaar. Ook de slechte omstandigheden in de regen maakten het extra spannend. Het is jammer, maar we hebben in ieder geval de auto over de finish gekregen. Uitrusten is er niet bij. Ik moet nu gelijk weer naar Adria voor een tweedaagse test”, aldus Hezemans.
Peter Kox maakte nog een hachelijk moment mee toen de regen zijn intrede deed. “Het waren geen makkelijk omstandigheden, héél ‘tricky’ doordat het plotseling begon te regenen. Ik verloor veel downforce en raakte de auto ineens kwijt.” Uiteindelijk passeerde de equipe de finishlijn op een 34e positie. “Ik had gehoopt dat we konden racen. Jammer, dat we al direct alle pech van de wereld kregen. Tijdens de trainingen en kwalificatie hebben we het potentieel kunnen tonen. En dat hebben veel kenners gezien, want we kregen veel complimenten. Dat is in ieder geval positief geweest.”
Veel tijd om uit te rusten is er niet bij. Voor zowel Peter Kox als Mike Hezemans staat de volgende race al weer op het menu. De FIA GT meeting in Adria. Dan zijn de beide Eindhovenaren weer grote concurrenten van elkaar.
Loading