Sven van Koutrik was één van de Nederlanders, die de lange reis naar het Italiaanse Lonato ondernam. Sven komt uit in de Formule A voor het sterke racing team van Peter de Bruijn. Normaliter kan er onder redelijke omstandigheden, uitstekend getest worden. Alle Internationale rijders van kaliber zijn aanwezig en daardoor geldt de Lonato Wintercup al jaren als de eerste mogelijkheid om rijder en machine te meten met de concurrentie. De 16-jarige Sven van Koutrik kende een moeilijke start en dat bepaalde zijn gehele week. Hier zijn bevindingen:
Wintercup Lonato
Als eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen was er dit jaar weer de traditionele Wintercup in Lonato. Alle bekende rijders in de Formule A waren er. In totaal tachtig rijders, waarvan er maar vierendertig in de finale komen. Van dinsdag tot donderdag waren er trainingen, maar op dinsdag moesten we motoren inrijden. Op woensdag en donderdag regende het de hele dag. Hierdoor hadden we in totaal maar één training op het droge gehad en konden we nog niet echt iets uitzoeken of afstellen. In de regen kwam ik ook nog wel iets te kort.
vrijdag
Op vrijdag was het droog. Het tijdrijden ging heel slecht. We hadden een probleem en we dachten dat het de rem was, die aanliep. In ieder geval had ik de 65e tijd. Dat betekende dat er weer heel wat te doen was om in de finale te komen.
zaterdag
Op zaterdagochtend was de baan weer nat. Toch begon de baan vlak voor de eerste kwalificatieserie droog te worden. Moeilijke keuze: regenbanden of slicks. Toch koos iedereen (op een na) voor regenbanden. Ik startte als 22e en het ging best goed. Ik eindigde als 10e. Groot probleem; doordat de baan bijna droog was, sleten de regenbanden heel erg. Aan deze banden hadden we niets meer. Maar we moesten er verplicht mee starten, als het een regenrace zou worden. De tweede serie was de baan inderdaad weer nat. We reden nu tegen een groep met nog nieuwe regenbanden en ik had dus veel nadeel. Toch ging het niet slecht. Ik startte weer 22e en op een gegeven moment lag ik 7e. Ik passeerde net een groepje en kon een gaatje slaan. Toen nam ik een bocht iets te wijd en iemand achter me zag dat. Die deed een rare actie en reed mij (en zichzelf) eraf. Ik kon mijn kart weer aanduwen en passeerde de finish als 18e.
zondag
Ik zat net niet direct in de semi-finale (halve finale) maar moest een herkansing rijden. Ik startte als 2e en ik had de opdracht bij de eerste 17 te eindigen. Het regende weer tijdens die race en ik had nog steeds nadeel van mijn versleten regenbanden. Ik werd toch 4e en dat was dus niet zo slecht.
Door mijn 4e plaats in de herkansing, startte 21e in de semi-finale. De eerste zeventien zouden doorgaan naar de finale. Het was nog steeds nat, maar we hadden nu wel nieuwe banden. Halverwege de eerste ronde lag ik al rond de 14e plaats, maar toen klapten er voor mij een paar tegen elkaar. Ik reed er langs maar iemand achter me knalde tegen me op. We stonden allemaal stil! Een grote chaos. Ik probeerde mijn kart aan te duwen, maar de motor wilde niet meer lopen. Ik lag er dus uit en ik zat niet in de finale.
Het is jammer dat het zo afgelopen is, maar volgende keer beter.
Sven van Koutrik