Met een eerste en tweede plaats in de VT250 Senioren en een eerste en derde plaats bij de VT250 Junioren liet het
karting team van Stegmoto zien dat er geen kruid is opgewassen tegen de Vampire/BRM-combinatie.
De eerste race werd met overmacht gewonnen door Thijs aan de Stegge die door de loting vanaf de zesde plaats moest starten. Na de eerste bocht was hij, samen met teamgenoot Bart Nuy, al ver voor de concurrentie uit gereden. Na enkele ronden achter elkaar het baanrecord te hebben verbroken had Aan de Stegge een dusdanige voorsprong opgebouwd dat hij rustig de race kon uitrijden.
Voor Bart Nuy was de race een stuk zwaarder. Na een ingrijpende knieoperatie en met een grote conditionele achterstand werd Nuy in zijn kart getild. Hij kon het enkele ronden goed volhouden, maar raakte op den duur vermoeid waardoor de bochtensnelheid af nam. De snelle Sander Faber kwam erg dichtbij maar had niet de snelheid om Nuy te passeren. "Zo’n Vampire kost wat maar dan heb je ook wat! Dit keer heeft het fantastische vermogen mij gered", zei hij na de race.
De tweede race startte Aan de Stegge vanaf de vijfde plaats, een plaats achter teamgenoot Nuy. Laatstgenoemde pakte direct de leiding bij de start, terwijl Aan de Stegge in een startcrash betrokken raakte. Hij kon echter wel zijn weg vervolgen. Ondanks een beschadigde kart sneed hij als een warm mes door de boter en wist leider Bart Nuy tot op enkele meters te naderen. Wederom een eerste en tweede positie voor Stegmoto.
De derde race mocht Aan de Stegge van pole position starten met naast hem zijn teammaat. Door de rollende start en hoge koppel van de Vampire-motor sloegen beide coureurs direct een groot gat met de concurrenten. Aan de Stegge pakte direct een gat, terwijl bij Nuy na vijf minuten langzaam het lichtje uitging. Ondanks de langzamere rondetijden liet hij zich niet passeren en wederom een eerste en tweede plaats.