Romano de Ruit: Mission impossible ... na inhaalrace toch Duits Kampioen!

Mission Impossible ... toch Possible!
Turbulent weekend brengt uiteindelijk Kampioenschap!

Afgelopen weekend heeft Romano de Ruit het sterk bezette Duits Kampioenschap op zijn naam weten te schrijven. Op het circuit van Hahn zou het allemaal moeten gebeuren. Ondanks veel pech in de series, wist de kersverse kampioen in de 2 races zich uitstekend naar voren te werken en sloot zijn Duitse Kart seizoen af met een
gigantische overwinning! Hiermee bewees Romano een waardig kampioen te zijn.

Vrijdag:

"Al op vrijdag waren we op het circuit om zijn motoren in te rijden en het chassis zo goed mogelijk af te stellen. De eerste 3 trainingen waren voor het inrijden en kleine veranderen aan het chassis. Voor het inrijden reed ik al een redelijk snelle rondetijd. De 4de en 5de training waren helaas onder wisselvallig weer, waardoor het moeilijk was een keuze te maken voor regenbanden en slicks. Uiteindelijk verliepen ook deze trainingen zonder problemen en kon ik net zoals alle voorgaande wedstrijden goed meekomen".

Zaterdag:

"Op zaterdagochtend stond er nog 1 training gepland. Deze training was vanwege de regen 's nachts nog nat en werd later droog. Ik reed niet de gehele sessie en werd daardoor uiteindelijk 19de. De kwalificatie zou wel op een droge baan verreden worden. Ik zat in de 2e groep ingedeeld en reed naar de 8e tijd. Totaal 15e. Niet geheel tevreden, maar ik ben geen Kwalificatie-specialist In de wedstrijd moest ik vele plekken goed gaan maken.

Dan waren er 2 series. In beide series moest ik als 10e starten. Zoals gezegd; in de eerste serie naar een 4e positie maar ik kreeg
vanwege een valse start 10 strafseconden en werd hierdoor 14e. In de tweede serie was het gauw afgelopen. Na 2 ronden liep op het
rechte stuk de motor vast. Hierdoor geen directe plaatsing voor de finale races op zondag.

Ongepland en genoodzaakt om me klaar te maken voor de Herkansing, die ik als 5e mocht starten. In deze herkansing duurde het niet lang voor ik de kop pakte en deze dan ook won. Dit betekende een 29e positie voor de start in Race1. Niet echt veel belovend, terwijl de concurrentie meer vooraan stond. De grootste concurrent mocht Race1 als 11e beginnen. Een zware klus voor de boeg! Mission impossible eigenlijk!

Zondag:

Zaterdagavond al gaf Romano aan dat de voorspelde regen voor zondag hem een goed gevoel gaf. De vrije training op zondagochtend was dan ook nat en Romano reed een 3e tijd en dit terwijl het maximale er nog niet uitgehaald was.

“Ik was 6/10 sec.sneller dan mijn grootste concurrent en dit gaf nog meer vertrouwen voor de race.” , meldde Romano.

Race1: Romano moest deze race zoals gezegd als 29e starten en had zich voorgenomen om in ieder geval op de baan te blijven en uiteraard zover mogelijk naar voren te rijden om dan in de finale toe te slaan. Voor de race had het echter behoorlijk hard geregend en het hele veld stond dan ook op regenbanden, maar de baan droogde waanzinnig snel op. Droge sporen waren op het hele circuit al te zien. De start van Romano was goed en hij kon al snel enkele plaatsen goedmaken. Elke ronde ging de Intrepid rijder wel voorbij aan iemand en zo belande hij al na 6 ronde op de 20e plek. Uiteindelijk na 15 ronden lag Romano 11e maar doordat de baan helemaal droog was maakte hij een fout waardoor er in de laatste ronde nog 4 rijders voorbij gingen. Race 1 als 15e geëindigd. Romano de Ruit was niet blij met deze uitgangspositie: “Ik was absoluut niet tevreden en had meer verwacht en gewild en het werd allemaal nog zuurder toen ik hoorde dat mijn concurrent om het kampioenschap, Marcus Kling de wedstrijd op zijn naam had geschreven”.

Race2: Start positie P15.
“Ik wilde maar één ding en was bereid daarvoor alle risico's te nemen die nodig waren. Het ging ten slotte om het kampioenschap!”

Toen Romano's naam om werd geroepen tijdens de rijders presentatie stak Romano 1 vinger op, wat aangaf dat hij barstte van het zelfvertrouwen. De start van de race verliep goed en Romano kon alweer enkele plaatsten goedmaken en in de eerste ronde al doorkomen als 12e. In de tweede ronde gebeurde er een grote crash waar veel rijders bij betrokken waren. Romano had gelukkig redelijk weinig hinder van deze crash en kon hierdoor opschuiven naar een 5e positie. Met nog 14 ronden te gaan lag Marcus Kling 1e en Romano 5e . In de 5 ronde pakte Romano de 4e positie en dichte het gat met zijn voorgangers. Het was een kopgroep van 5 rijders, die weinig onder deden voor elkaar. 3 ronden later viel Romano eventjes terug naar de 5e positie, maar wist deze in de 13e ronde weer goed te maken. Tot 2 ronden voor het eind was de situatie nog steeds ongewijzigd. Romano had voor het kampioenschap minimaal een 2e positie nodig als zijn concurrent 2 maal zou winnen en moest dus nog alles op alles zetten. Dan gebeurde er iets wat de hele zaak veranderde. Het begon te regenen. Romano rook zijn kans: “In de allerlaatste ronde kwam er een gigantische regenbui over het circuit heen en vele rijders hadden veel moeite de kart op de baan te houden. In de laatste ronde haalde ik de nummers 3 en 2 in ik maakte in 3 bochten ruim een seconde goed. Ik lag op koers en de 2e positie was voldoende voor het kampioenschap”, aldus De Ruit, die toch nog meer wilde.
Kling lag 1e en Romano 2e. De Nederlander had zijn kampioenschap dus op zak, maar Romano zou Romano niet zijn als hij niet voor de overwinning zou gaan. De afstand tussen Kling en Romano was eigenlijk te groot voor een inhaalactie, maar Romano voelde zich op slicks in de regen als een vis in het water en haalde op een gigantische wijze zijn concurrent in!!! 1 bocht voor de finish koos Romano de verdedigende lijn, maar de gefrustreerde Duitser gaf hem een behoorlijk duw waardoor Romano er bijna af schoot en
uiteindelijk als 2e over de finish ging. Later werd Kling geheel terecht door de wedstrijdleiding terug gezet waardoor Romano zijn welverdiende 5e overwinning en tevens ook het Kampioenschap op zijn naam kon schrijven. Een superprestatie!

Na afloop werden er vele felicitaties ontvangen en mocht Romano tijdens de prijsuitreiking 2 grote bekers in ontvangst nemen.

Romano de Ruit was super gelukkig. Hij was de terechte kampioen. Hij had in een uitzichtloze positie zich terug weten te vechten!: “In eerste instantie dacht ik dat het onmogelijk was om het kampioenschap nog te winnen. Zeer zeker toen ik hoorde dat Kling race 1 gewonnen had, maar ik vind dat je altijd moet blijven vechten en niet je hoofd moet laten hangen. Ik moest dit weekend echt van heel ver komen, maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. Ik ben echt heel erg blij met dit resultaat en ik moet zeggen dat er hard genoeg voor is gewerkt. Ik heb de afgelopen maanden zeer veel kilometers gemaakt zowel op de fiets als met hardlopen en niet te vergeten de nodige krachttraining. Mijn familie ondersteunde mij ook heel veel en natuurlijk was mijn teambaas Vincent de Fuijk onmisbaar. Hij zorgde ervoor dat de kart gedurende het hele seizoen tip-top in orde was en ook de motoren waren heel sterk. Zonder zijn hulp en begeleiding had dit nooit gelukt. Vincent en iedereen die mij ondersteunt heeft enorm bedankt!

Romano de Ruit! German Kart Champion ICA