Mathijs pakt de pole in Genk, maar blijkt door de concurrentie “vogelvrij” te zijn verklaard. De “jacht” op hem werd ook op dit circuit heropend. Mathijs raakte weer “vleugellam”, waardoor een top klassering ook in Genk helaas onmogelijk werd gemaakt.
Ongeschreven wetten.
Ongeschreven wetten in de internationale topkarting leiden weer eens tot bizarre situaties op en rond het circuit. We houden het op "jalousie de métier". Mathijs had dit weekend met zichzelf afgesproken helemaal niet meer te reageren op de concurrentie, die steeds maar weer met verbale dreigementen probeert om hem uit zijn concentratie te halen. Zelfs ouders maken zich schuldig aan intimidatie met als doel om titelkandidaat Mathijs uit zijn ritme te halen. Praktijken die kennelijk op dit niveau thuishoren, maar absoluut niet passen in onze visie over de mooie kartsport. Maar we moeten er mee leven.
Het weertype:
De mecaniekers van de rijders werden er allemaal een beetje “gek” van. Dan weer scheen de zon en dan weer deed Pluvius volop van zich spreken. De afstelling van de karts moest meerdere keren en vaak vlak voor de start nog bliksemsnel veranderd worden in het “parc fermé”
De chrono’s.
De chrono werd verreden op een snel opdrogende baan. Mathijs pakt de pole met een rondje van 53.957 voor de nummer twee en uiteindelijke winnaar en teamgenoot Rick Dreezen. Rick liet een tijd van 53.963 noteren. Bailly werd derde met een tijd van 54.149. Titelverdediger Glenn Keyaert deed over een rondje dit keer 54.303 en Nathanel Berthon, de winnaar van de vorige week in Lyon verreden Grand Prix van Frankrijk draaide een chrono van 54.319.
Manche 1
Mathijs voert het veld aan tijdens de opwarm/formatie ronde. Het rode licht gaat uit en het gas erop. Mathijs komt goed weg en blijft ook in de eerste bocht in leidende positie. Die positie kan hij zo’n 8 rondes vasthouden. De baan is half nat/ half droog. Berthon komt langzaam dichter bij. Hij was sneller en kon later remmen. Mathijs en Rick na de race: “Berthon’s Sodikart (merk) heeft ook schijfremmen aan de voorkant en dat geeft voordeel op een dergelijke baan”. We zien Berthon aan Mathijs voorbij gaan. Forceren in een kwalificatiemanche werkt niet en Mathijs neemt dan ook genoegen met plaats twee.
Manche 2 op zondagmorgen:
Hier zou de ellende weer gaan beginnen. Mathijs doet de oortjes van de I-pod aan. Hij doet dit al in het parc fermé om te voorkomen dat de verbale intimidatie aan zijn adres hem uit zijn concentratie kan halen. Op die manier kan hij de concurrentie negeren.
Dan de manche. Deze zou nog geen ronde duren. De opwarmronde begint. Berthon op kop van het gezelschap aan de binnenkant. Mathijs op startplaats twee aan de buitenkant. Glenn Keyaert op plaats drie en Benjamin Bailly op plaats vier. De opwarmronde is bijna voltooid.
Sneaky:
De laatste bocht naar rechts voor start en finish wordt genomen. We zien de rode lichten. De adrenaline neemt toe. Het circuit is droog met hier en daar nog een natte plek. Deze natte plek ziet Mathijs ook. Helaas duwt een concurrent Mathijs heel “sneaky” naar de buitenkant op de natte plek. Mathijs knalt hierdoor over de curbstone, komt op het natte gras en draait 180 °. Wonder boven wonder komt hij weer op het asfalt, maar dan komen Bailly en Mathijs in botsing. Mathijs zit in zijn stoel onder de kart van Bailly. De motoren vallen stil. Door dit incident werd de start nog niet gegeven. Ongedeerde Mathijs zit nog steeds in zijn kart te wachten tot er iets gebeurd. De kart van Bailly blijft maar op zijn rug en nek liggen. De marshals doen nog niks. Dan duwt Mathijs de kart maar zelf met een krachtige beweging van zich af. Hij ziet dat de spoorstang van de kart van Bailly gebroken is. Dit stuk spoorstang bleef steken in Mathijs’ wiel. Maar er gebeurde weer niets en Mathijs wilde maar één ding en dat was rijden, want het peloton was nog steeds aan een tweede opwarmronde bezig. Hij zou dan willen aansluiten en alsnog vertrekken. Omdat in die ene minuut nog niemand iets deed om Bailly’s kart van die van Mathijs te halen, heeft Mathijs het zelf maar gedaan. Door deze “ipon” komt de kart van Bailly met de onderkant naar boven op het asfalt te liggen. Inmiddels is de rode vlag gegeven en konden we, na 20 minuten in de reparatiezone, een herstart verwachten. De kart van Mathijs werd nagekeken en vertoonde geen mankementen. De kart van Bailly werd tijdig gerepareerd en ook hij kon aan de herstart deelnemen. Dan volgt enige onrechtvaardigheid , want 1 van de ouders heeft een klacht ingediend over her voorval en deze werd dramatisch genoeg, ook nog gehonoreerd.
Mathijs kreeg dan ook via het luidsprekersysteem de oproep om zich te melden bij de wedstrijdleiding. Hij rijdt daar direct alleen op zijn fiets naar toe. Zonder ook maar één berisping krijgt Mathijs een groen briefje waarop hij moet invullen wat er volgens hem is voorgevallen. Mathijs naar de wedstrijdleiding:”mag ik dat ook na de komende manche invullen, want we staan klaar op de grid voor de herstart”. De wedstrijdleiding: “dat is geen probleem Mathijs”. Zo gezegd zo gedaan. Mathijs snelt op zijn fiets richting startgrid. Met nog 1 minuut te gaan bereidt hij zich voor op de herstart.
Zwarte vlag:
Echter zover kwam het niet, want volkomen onverwacht en tegen alle eerdere afspraken in krijgt Mathijs een halve minuut voor vertrek plotseling uit het niets de zwarte vlag getoond. Onder grote hilariteit van de concurrentie wordt hij daarmee gediskwalificeerd voor de herstart van de tweede manche. Mathijs reageert vol onbegrip en rent met helm op naar de wedstrijdleiding om te vragen wat er nu allemaal gaande is. Het had allemaal geen zin. De herstart was een feit en Mathijs kon onverrichter zake weer richting paddock gaan. Tot op heden blijft het in alle objectiviteit nog de vraag waarom Mathijs niet mocht vertrekken. Maar onder het motto: “horen, zien en zwijgen” waren we blij dat Mathijs onder deze omstandigheden rustig bleef en dat hij met opgeheven hoofd uitkeek naar de pré-finale. Ook teambaas Paul Lemmens gaf duidelijk te kennen dat deze praktijken niet in de topkarting thuis horen, maar hoe dan ook er restte ons niet meer en niet minder dan het allemaal te slikken. Een negatieve rel schoppen past gewoon niet bij ons en niet bij onze gewaardeerde sponsoren.
Manche 1; 2 punten
Manche 2; 25 punten.
Met een geflatteerd totaal aan 27 punten mocht Mathijs vertrekken van plaats 10 in de pré-finale.
Supporters:
Terwijl Mathijs zich voorbereidt op die pré-finale zien we een aantal supporters het circuit omzomen. Jan van Rooten had er een heel eind voor over gehad en kent Mathijs al zo’n 6 jaar
En is een grote fan van hem. Verder zien we Sjo en Marij Coumans, Willy en Leni Oostenbach, Frans en Flor Lubin en Richard en Danny. Het is altijd weer leuk om de spanning van de races met de supporters te delen.
De pré-finale:
Startplaats 10.
Het circuit was nat. De opwarmronde verloopt nu gelukkig zonder incidenten. De start wordt gegeven. Andermaal blijkt dat Mathijs door de concurrerende piloten “vogelvrij” is verklaard, want een Tony kart torpedeerde Mathijs meteen in de eerste bocht buiten de baan. Mathijs draait op het natte gras 360° rond, komt weer op het asfalt en de motor slaat af. Het drama is andermaal compleet. Mathijs springt verbeten uit zijn kart en duwt de machine door zijn compressie. De motor springt gelukkig aan. Maar het hele veld heeft op dat moment een voorsprong opgebouwd van zo’n 350 meter. Mathijs begint karaktervol aan zijn achtervolging. Na nota bene 10 rondes heeft hij de staart van het peloton te pakken. Hij reed op dat gemiddeld 0.4 per ronde sneller dan de top 3. In de resterende 6 rondes haalt hij nog 9 piloten in en eindigt uiteindelijk op plaats 13.
De finale: startplaats 13
Het circuit is weer droog. Tijdens de opwarmronde begint het zacht te regenen. Alle karts staan op de profielloze slicks. Berthon voert het ronkende en dampende gezelschap aan tot de lijn van start/finish. De rode lichten gaan uit . We zien de uiteindelijke dagoverwinnaar, teamgenoot en directe concurrent om de titel Rick Dreezen iets te enthousiast starten. Hij wil als eerste de bocht insturen, maar schiet door de regen rechtdoor en komt buiten de baan. Zijn motor slaat af. Op dat moment is het over voor de onfortuinlijke Rick. Mathijs daarentegen heeft een voorbeeldige start en ligt na de eerste bocht op plaats 7. Dat zou wel eens een opsteker kunnen worden voor alles wat er die dagen al op en langs het circuit gebeurd was. Het mocht niet zo zijn. De wedstrijdleiding toont de rode vlag vanwege de regen. Alle karts staan op slicks en het zou wel eens te gevaarlijk kunnen worden om verder te racen. Op het moment dat alle karts binnen komen is de regen al weer gestopt.
Herstart van de finale.
Mathijs vertrekt dus weer vanaf plaats 13. Hij komt redelijk goed weg en kan aan een verbeten inhaalrace beginnen. Hij passeert vrij gemakkelijk 7 tegenstanders en wordt uiteindelijk 6de. Rick deed goede zaken en mag zich nu leider noemen in het kampioenschap. Mathijs volgt direct als tweede. De laatste race in Mariëmbourg zal de beslissing moeten geven.
Italië EK.
Mathijs gaat zich nu voorbereiden op de Europese Kampioenschappen in Italië. Woensdag de 17 Augustus as. vertrekt hij met zijn richting de “hiel” van Italië. Er hebben zich 3x24 piloten gekwalificeerd. 28 daarvan gaan zich direct plaatsen voor de 2 finaleraces op zondag. Daarna weten we wie de Europees Kampioen Intercontinental A 2005 is. Mathijs gaat er voor dat mag duidelijk zijn. Maandagmorgen om 09.00 uur was Mathijs al weer op het circuit. Hij moest alles maar weer eens grondig poetsen en organiseren. Doorgaan, er aan blijven werken en je niet laten beïnvloeden. Hij weet dat de enige manier is om vroeg of laat het echte succes te hebben.
Bedankt GKS, Ricardo, Frank, supporters, sponsoren en Mathijs voor de getoonde inzet als karaktervolle sporter.
Op de foto. Mathijs thuis in de kartstoel met helm op bezig aan een racesimulatie op de computer. Ook dat is Mathijs.