Interview: Frits van Amersfoort

Van Amersfoort is al jaren succesvol als Racing Team in de Autosport. Eigenaar Frits van Amersfoort werkte onder andere samen met Jos Verstappen, Christian Albers etc.. Deze rijders haalden het ultieme goal; de F1. Intussen kent Van Amersfoort een uitstekend seizoen met zijn Formule Renault talenten. Met als voorlopig hoogtepunt de 1e en 3 plaats tijdens de Marlboro Masters en het 1-2tje in het Duits Formule Renault 2000. RaceXpress sprak met Frits van Amersfoort!

01. Wat is de sleutel tot het succes, zoals Van Amersfoort Racing nu is?
Dat is moeilijk te beantwoorden, wellicht zou ik eens een boek moeten schrijven, maar dat doet eigenlijk iedereen al. Mijn idee is dat het team net zo goed is als zijn rijders en zijn mensen. Het ene jaar dus beter dan het andere jaar en de alles overheersende geld factor moeten we ook niet vergeten. Passie en toewijding zijn eveneens belangrijke factoren.

02. Heb je zelf geracet? Zo ja wat? Zo niet. Had je het wel gewild?
Nee, ik heb zelf nooit geracet en heb ook nooit die ambitie gehad. Wel had ik als kind al mijn eigen “team” bestaande uit dinky toys onder de boekenkast staan.

03. Wat is je functie binnen het team?
Teameigenaar, boekhouder, truckchauffeur en al het andere dat niet door een ander wordt gedaan.

04. Hoe ben je in het vak gerold. En vanaf wanneer?
Huub Rothengatter is de aanleiding geweest, hij zocht altijd monteurs en omdat ik nu eenmaal al die passie had heb ik die kans aangegrepen. Mijn eerste race met hem was in augustus 1975, nu dus bijna 30 jaar geleden.

05. Heb je voor jezelf bepaalde doelstellingen?
Het is momenteel moeilijk doelstellingen te hebben, overleven is al een belangrijke doelstelling, vergeet niet dat we al eind jaren negentig vele successen hebben gehad. Een herhaling van die periode echter zou bijzonder gaaf zijn.

De eerste is dus nu het kampioenschap in de FR en daarna een eventuele terugkeer in de F3 of een andere hogere klasse.

06. Wat is je favoriete raceklasse?
Zonder meer Formule 3!!!

07. Is of zijn er coureurs met wie je een speciale band hebt?
Ik ervaar altijd dat de band met de rijders van het lopende seizoen het sterkst is en dat is ook logisch natuurlijk. In de loop der jaren heb ik vele rijders zien komen en gaan en natuurlijk kunnen ze niet allemaal vrienden zijn maar een band heb je en hou je altijd.

Een echt speciale band had ik met Marcel Albers, die helaas zo tragisch verongelukte in Engeland in april 1992.

Er zijn echter ook rijders, die ik liever helemaal niet meer wil zien!!!!!!!!!!

08. Ga je zelf ook mee naar alle races?
Ja, ik ben er altijd zelf bij en heb tot nu toe slechts één race gemist toen onze jongste zoon werd geboren.

09. Op welke prestatie van het team of van een coureur ben je het meest trots?
Logischer wijze natuurlijk op de grote successen, zoals de Benelux Formule Opel titel met Jos Verstappen, later de Europese titel met Bas Leinders en natuurlijk het F3 kampioenschap met Leinders in 1998, ook de dubbele zege van Christijan Albers op de Norisring in 98 blijft steeds bovenkomen.

Meer dan bijzonder trots was ik ook op de gehele front row ten tijde van de Marlboro Masters in 1999, iets wat geen enkel Nederlands team ooit heeft geflikt. We finishten toen als tweede en derde en later heb ik pas begrepen dat de winnaar alleen met launch control de start van Thomas Mutsch kon verslaan. Thomas had pole en eindigde tweede, Etienne van der Linde had de tweede tijd en finishte als derde.

Toen we echter door tal van tegenslagen tussen 2001 en 2003 “afgleden” was ik net zo trots op tweemaal een 1-2 van Junior Strous en Giedo van der Garde tijdens de Trophy of the Dunes in september 2003.

Ook nu we weer terug zijn in de winners circle met Renger en Recardo ben ik daar bijzonder trots op, maar ook altijd heel nuchter want succes is zeer vergankelijk.

10. Waar kijk je naar als je speciale interesse hebt in een coureur?
Moeilijk te zeggen, een gevoel, prestaties op de kart, hoe komt hij over en dat soort zaken, maar ook en ik moet zeggen helaas, zijn er financiële mogelijkheden.

11. Wat vindt je van de 'bliksem-carrieres" van bijvoorbeeld Kimi Raikkonen of Filipe Massa?
Iedere carriere staat op zich en je moet altijd alleen naar jezelf kijken. Het is natuurlijk indrukwekkend wat deze heren hebben gedaan en dan vooral Kimi, maar ik vindt het geen goed voorbeeld voor jonge kart- en autocoureurs. Het zijn eerder hoge uitzonderingen.
Autosport is tegenwoordig een sport die nauw is verweven met wetenschap, computers en dat soort zaken, dat zijn allemaal zaken die de jonge rijders zich eigen moeten maken en daar hebben ze normaliter een bepaalde tijd voor nodig. Ik vindt dus dat ze tijd moeten hebben en moeten krijgen en kan daar niet genoeg op hameren.
Ik zou dus tegen alle aspirant coureurs willen zeggen “Maak dus een planning die te “behappen” is zowel op het circuit als “tussen de oren” en maak geen grote sprongen met het risico om op je gezicht te gaan. Laat succes de sleutel tot je carrierre zijn of het nu korter of wat langer duurt”.