Jack Swinkels hangt helm aan de wilgen en kiest voor maatschappelijke loopbaan

Gedwongen door de intensiviteit van zijn opleiding tot verkeersvlieger, moest Jack Swinkels besluiten om het racen op topniveau voorlopig te stoppen. De Masters of Formula 3 werd gekozen als een passend evenement voor de laatste races. Het werd een mooi weekend waarin de 19-jarige Harlinger op waardige wijze afscheid nam.

Sinds de Pinksterraces had hij niet meer in zijn Formule Ford gezeten. De dinsdag voorafgaande aan de Masters werd gebruikt voor een hernieuwde kennismaking. Aan het eind van de dag waren alle partijen tevreden. Swinkels: “Het was weer even wennen en meteen weer supergaaf! Ik moest m.n. even op zoek naar de uiterste grens van de beschikbare grip: hoe hard kan ik remmen en op de absolute limiet door een bocht. Maar aan het eind van de dag was ik weer waar ik wezen moest.”

Maar eerst was daar donderdag Racen Tegen Kanker op het circuit van Assen. Met een belangeloos beschikbaar gestelde Dodge Viper (dank Jack Boers!) heeft Jack getroffen kinderen en gezinsleden over het TT circuit gesleurd. Zelfs de allerkleinsten kon het niet hard genoeg gaan. Een waanzinnig mooi initiatief en geweldig om een bijdrage aan te kunnen leveren.

Terug naar de Masters. Vrijdag 12 augustus: de kwalificatie wordt verreden op een natte baan. Ook dat is een hernieuwde kennismaking. Swinkels was voortdurend in de top 5 te vinden wat Gert Valkenburg na afloop zal ontlokken: “Dit is gewoon goed!” Na een code rood situatie worden in de resterende drie ronden de snelste tijden neergezet. De GEVA nummer 7 rijder vindt zich uiteindelijk terug op P7. Swinkels: “Geen slecht resultaat in zo’n groot en sterk veld. Toch had er waarschijnlijk een top 3 ingezeten. In mijn laatste ronde kwam ik een paar langzame mannen tegen waarvan ik erg veel hinder ondervond. Toen ik eindelijk vrij baan had kon ik echt knallen en liep ik zienderogen in op Slaghekke die uiteindelijk als vijfde zou kwalificeren. Ik kon die snelle ronde niet meer afmaken omdat de sessie afgevlagd werd bij de eerstvolgende doorkomst.”

De baan is drijfnat voor de races van zaterdag. Swinkels heeft een superstart en komt als vierde van de 23 coureurs de Tarzanbocht uit. Hij is vervolgens voortdurend in een hevige strijd gewikkeld om de posities 3 tot en met 7. Jack zit vast achter de Australiër McBride die zich met hand en tand verdedigt. In de voorlaatste ronde bezwijkt de Aussie onder de druk en glijdt in de Audi-S bocht de grindbak in. Swinkels: “”Mooi,” dacht ik nog, “die is weg.” Maar ik zag hem na de linkerbocht weer opdoemen. Hij kwam volgas uit de grindbak weer de baan opknallen. Even dacht ik dat hij nog achter mij langs zou gaan, maar hij knalde snoeihard op mijn linkerachterwiel. Een weinig charmante actie die je van zo’n ervaren rijder niet verwacht. Toen ik uit de banden weer de baan opstuiterde, stond mijn stuur ondersteboven. Ik ben maar direct de pitstraat ingereden.” Een gescheurd stuurhuis en een gescheurde ‘upright’ rechtsvoor (verbinding tussen ophanging en wiel. Red.) waren getuigen van de zeer harde dreun in de banden.

Jack lag op P5 overall en als tweede in de strijd om het NK. “De auto was werkelijk perfect: ik kon er bijna alles mee doen. Het is dat McBride kan verdedigen als Nigel de Jong en waar je dus nauwelijks aan voorbij komt, anders weet ik zeker dat ik naar een overall podium was gereden.”

Race 2 vindt ’s middags weer plaats op een kletsnat Zandvoort. Van Splunteren komt vanaf P2 niet weg en wanneer McBride vanaf P4 eromheen gaat, ziet Swinkels, als zesde gestart, plots de stilstaande Formule Ford uit de spray voor zich opdoemen. Met een ruk aan zijn stuur en glibberend en glijdend kan hij hem net ontwijken. Die actie kost hem wel een aantal plaatsen. De rest van de race is een continu aanvallen en verdedigen. Hoewel erg snel in de middensector, kampt hij met een gebrek aan tractie uit de langzamere bochten. Hij finisht als achtste overall en als tweede in het NK.“De spray was zo mogelijk nog erger dan tijdens de Masters van vorig jaar. Je zag soms he-le-maal niets, ook geen achterlichten. Een beetje op de gok remmen en insturen. Gelukkig niet op Joey geknald en nog een redelijk resultaat gescoord. Lekker geraced!”

Jacks laatste wedstrijd wordt op zondagochtend verreden. Hoewel iedereen op regenbanden start, zijn de eerste droge lijnen al zichtbaar. En als bij de start ook de zon nog eens doorbreekt, worden de Dunlops in een recordtempo opgestookt. Jack is opnieuw goed weg en komt als vijfde uit de eerste ronde. Naarmate de race vordert, komen de drie Nederlandse rijders van Provily Racing op indrukwekkende wijze op gang. Swinkels: “Magische zet van Provily met die lage bandenspanning. Zijn jongens waren niet te stuiten en ik moest ze wel laten gaan. De rest kon ik wel partij geven. Slaghekke kon ik relatief makkelijk achter me houden en ik heb een enkele keer kunnen dreigen bij Parry en McBride. Achtste overall en beste Nederlander na de Provily mannen is opnieuw niet verkeerd. Dit was mijn allerlaatste race en gelukkig heb ik lekker kunnen knokken en volop genoten.”

Het zit erop. In augustus 2001 finishte Jack in zijn allereerste kartrace ook als achtste. 10 jaar drie nationale karting titels, vele overwinningen en podiumplaatsen later blikt hij kort terug: “Het was fantastisch: veel geleerd en genoten, ook wel gebaald en veel vrienden gemaakt. De anderhalf jaar in de Formule Ford waren geweldig. 2010 was het leukste van de 10 jaar racen. Erg jammer dat we daar dit jaar geen passend vervolg aan kunnen geven. De komende anderhalf tot twee jaar zal er weinig van komen, maar ik hoop daarna toch zeker weer te kunnen gaan racen. Ik wil iedereen die mij gesteund heeft enorm bedanken en dan met name mijn ouders, mijn racepartners, Gert Valkenburg en GEVA Racing, Ton Vink en Team TKP en alle coureurs waarmee en waartegen ik sportief en met wederzijds respect heb mogen racen.”

Alle en meer informatie is te vinden op www.jackswinkels.nl