Finale Formule Ford Festival: Tappy wint, Retera pakt fantastisch podium

Duncan Tappy, de runner-up uit het Brits kampioenschap bleek onverslaanbaar en maakte zijn favorietenstatus compleet waar. Achter hem waren het de Brits kampioen Charlie Donnely en de wederom fantastisch presterende Dennis Retera die de overige podiumplaatsen opeisten in een finale die wederom bol stond met drama en actie.

Een ondergaande zon, een koude wind, 28 Formule Ford's en een mediakamer die geen internet meer heeft, de traditionele opmaak voor de finale van het Formule Ford Festival. Wat neit traditioneel was was dat er een Nederlander met een Nederlands team uit het Nederlands kampioenschap op pole-position stond. Dennis Retera ging ervan uit dat hij het moeilijk zou krijgen en gelijk kreeg hij.

Niemand was opgewassen tegen Duncan Tappy die middels een bliksemstart, zijn handelsmerk optimaal gebruik kon maken van zijn nieuve banden. Retera had zijn nieuw rubber gebruikt om zichzelf op de eerste rij te krijgen. Dit was een concessie die hij moest maken om zijn podiumkansen intact te houden want hierdoor startte hij het begin van de race ver voor een aantal gevaarlijke rijder voor dat podium, waaronder Michel Florie en Joe D'agostino. Tappy begon dus beetje bij beetje weg te lopen bij de achtervolgende groep waarbij het feit dat Retera onder druk werd gezet door Donnely hem in de kaart speelde.

Retera probeerde wat hij kon maar moest zijn meerdere erkennen in Donnely die zijn niet geringe circuitervaring optimaal uitbuitte, aantonend hoe moeilijk het is om als deelnemers uit buitenlandse kampioenschappen het Festival te winnen.

In deze fase van de race bleek toch dat Dennis Retera en Geva Racing de race goed hadden ingeschat. Donnely en Tappy waren gewoon iets te snel in de finale maar Dennis had wel een voorsprongetje op D'agostino en Florie. Had Retera niet zo goed gepresteerd in de halve finale dan had hij waarschijnlijk midden in, of zelfs achter, dit gevecht gereden en hadden zijn podiumkansen een stuk kleiner geweest. D'agostino kwam nog wel dichtbij de Nederlands kampioen, geholpen door een safetycar periode maar bleek niet in staat om een verbeten Retera, die inzag hoeveel een podium op het Festival betekent, voorbij te steken waardoor Dennis Retera na 25 ronden een absolute kroon op zijn seizoen zette door als derde over de streep te komen in de finale van het Formule Ford Festival.

Na afloop van de race heerste aanvankelijk lichte teleurstelling bij Reteraover het feit dat hij de finale niet had weten te winnen maar na enkele minuten was daar toch het besef van wat hij gepresteerd had. "We moesten een afweging maken wat betreft de bandenkeuze en we kozen voor een strategie die ons, ondanks dat we een tiende van een seconde tekort kwamen, op de eerste rij voor de finale zou plaatsen." aldus Retera "Vanaf die plek is alles mogelijk. Als ik ervoor had kunnen blijven had er veel mogelijk geweest maar vooral Tappy was me vandaag te snel. Ondanks alles ben ik vooral trots op mijn derde plek want ik heb een superseizoen af kunnen sluiten op een supermanier!"

Teambaas Gert Valkenburg was dolenthousiast met de podiumplek van zijn pupil: "Ik heb hier zolang voor gewerkt! we waren er vaak dichtbij maar het viel nooit onze kant op en vanmiddag stonden we opeens op pole-position. Je weet dan dat de concurrentie, die het thuisvoordeel hebben, iets sneller is maar dat is hier een bekend verhaal net zoals dat in de finale ALLES mogelijk is. Voor mij geldt echter een podium als een overwinning, me dunkt, ik vecht al 20 jaar voor deze triomf! Aldus Valkenburg

Michel Florie zag zijn Festival volledig in de stijl van zijn seizoen eindigen toen hij in de allerlaatste bocht van de allerlaatste ronde van de baan werd gereden door een roekoeloze Zuid-Afrikaan.

Florie reed een prima finale al werd zijn race bepaald door wat er in de eerste ronde gebeurde. Florie werd namelijk aangevallen door de Amerikaan D'agostino en stond voor de keuze: insturen en misschien er samen afgaan of hem wat ruimte geven en de race kunnen voortzetten. Florie koos voor het
laatste maar kon zo laat pas insturen dat hij het contact verloor met de kopgroep. Uit de slipstream gegleden kon de Amsterdammer net niet de snelheid van de eerdere dagen laten zien en moest toestaan dat D'agostino een klein gaatje trok.

Desondanks liet Florie weer zien dat hij tot de allerbesten behoort maar wat dit seizoen toch overheerst is zijn pech. Na de safety-car periode werd het veld weer losgelaten voor de laatste ronden en dit leek zonder kleerscheuren te verlopen, behalve voor 1 rijder.... Robert Wolk kon zich niet bedwingen en raakte de auto van Florie in de laatste bocht waardoor de Amsterdammer zijn mooie 5e plek niet mocht pakken, een absoluut onverdiend einde voor een prima week voor Florie. Na afloop had hij er dan ook geen woorden voor, iets wat goed te begrijpen valt.

Hoe het ook zij, Dennis Retera en Michel Florie hebben dit weekend laten zien dat het met het niveau van ons Formule Ford kampioenschap wel snor zit. Deze twee toppers kwamen dichterbij dan menig andere buitenlander in hun zoektocht naar die, voorlopig nog, ongrijpbare overwinning. Daarnaast liet Liroy Stuart zien dat hij enorm groeit en volgend jaar iemand is om mee rekening te houden en als hij niet door een achterblijver van de baan was gereden dan had ook hij goed gepresteerd in de finale. Voor Henk Vuik geldt in zekere zin hetzelfde want wanneer je kijkt naar de rondetijden van de sympatieke coureur in zijn herkenbare groene Mygale dan is duidelijk dat er veel meer in zat dan dat hij er in zo'n korte tijd uit heeft weten te krijgen.

Boven dit alles uit stijgt echter de bevestiging dat het met de Formule Ford categorie niets mis is, iets wat we volgend jaar zeker weer zullen gaan aanschouwen op de vele circuits in Europa en dus natuurlijk ook in Nederland!

Top 10 Finale:
1 Duncan Tappy GBR Mygale SJ04 25 ronden
2 Charlie Donnely IRL Mygale SJ04, + 0.355
3 Dennis Retera NED Mygale SJ05, + 1.659
4 Joe D'agostino USA Van Diemen RF05, + 1.781
5 Martin Kudzak SWE Van Diemen RF05, + 5.796
6 Julien Schell FRA Mygale SJ05, + 6.655
7 Steve Morris GBR Mygale SJ01, + 6.805
8 Sami Isohella FIN Van Diemen RF03, + 7.085
9 Davide Caussanel FRA Mygale SJ01, + 7.159
10 Sean Petterson RSA Mygale SJ05, + 7.622

DNF Michel Florie NED Mygale SJ01 24 ronden