Zijn week begon zoals een week hoort te beginnen voor een 18-jarige: maandagmorgen in alle vroegte zijn studie volgen. Nog voor het middaguur stond hij alweer buiten Terwijl zijn studiegenoten nog uren moesten blokken zat de week van Dennis van de Laar er alweer op: hij ging op weg naar de Lausitzring voor een belangrijke week. De eerste tests met de nieuwe Formule 3-bolide stonden op het programma. Daarna reisde hij door naar het F1-circuit van Hockenheim voor het racedebuut in de F3 EuroSeries.
“Rond 12 uur ben ik met mijn engineer op pad gegaan naar de Lausitzring, “Daar hebben we twee testdagen uitgevoerd met de nieuwe F312, waarmee Van Amersfoort Racing en ik tijdens de seizoensfinale van de Formule 3 EuroSeries gingen debuteren. De test stond vooral in het teken van het leren kennen van de auto en de Toyo-banden, die heel anders zijn dan de Yokohama's die ik gewend ben uit het Duits Formule 3-kampioenschap. We konden veel afstellingen proberen, wat uiteindelijk resulteerde in een goede balans. Een zeer leerzame test.”
Op donderdag gingen Dennis en het team op weg naar de Hockenheimring voor hun gezamenlijke debuut in de Formule 3 EuroSeries, het hoogst aangeschreven F3-kampioenschap. Het evenement werd vooral gezien als voorbereiding op de Macau Grand Prix van medio november en met het oog op 2013, wanneer Van de Laar en Van Amersfoort Racing waarschijnlijk samen gaan uitkomen in de EuroSeries: “In de kwalificatie bleek dat ik de banden nog niet voldoende onder de knie had. Dat resulteerde in een zeer teleurstellende zeventiende tijd. Ik kreeg de grip gewoon niet gevonden wat veel tijdverlies opleverde. Ik baalde enorm maar gelukkig stonden er drie races op het programma waarin ik op jacht kon naar eerherstel!”
“In deze races boekte ik veel progressie. Ik kreeg een veel beter gevoel hoe ik met de auto en met de banden moest rijden, wat leidde tot een aantal mooie gevechten en steeds betere rondetijden. In de laatste race was ik al opgeklommen van P17 naar P10 en moest na een inhaalpoging op de twee auto's voor me al vroeg naar binnen naar binnen voor een nieuwe voorvleugel. Eenmaal terug op de baan ging ik er goed voor zitten en zette ik constante rondetijden neer die goed waren voor de top-8. Gedurende het weekend ging ik per ronde sneller waardoor we met een positief gevoel kunnen terugkijken op de snelheid en de geboekte vooruitgang. De banden begrijp ik nu veel beter, de auto heb ik onder de knie en ik kan nu al niet meer wachten tot de volgende race!”
Loading