Sam Dejonghe in topvorm: Twee zeges en derde in eindstand van MRF Challenge 2014

Negen maanden droog staan! En dan toch weer super uit de startblokken schieten. Laat dat maar aan Sam Dejonghe over. De symphatieke Belg toonde deze winter zijn doorzettingsvermogen en zijn talent in de MRF Challenge 2013-2014. Dejonghe kende een ongelukkig raceseizoen 2013, waar hij niet in actie kwam in een door hem geliefde single seater-klasse. Hij hield zich echter fit met karting, met fysieke trainingen en wachtte op zijn kans. En die kwam. De beloftevolle Belg pakte die kans ook nog eens met beiden handen aan, want hij won twee races, waaronder de finalerace en eiste en passant de derde plek op in de eindstand van de MRF Challenge 2013-2014 ten nadele van Pic en Tincknell. Hiermee geeft het Belgische talent zijn racecarrière weer een boost.

Vorige week was Sam Dejonghe af naar Chennai in het zuiden van India, naar de Madras Motor Race Track om precies te zijn, voor de finaleronde van de MRF Challenge 2013 - 2014. Dit circuit - eigendom van organisator Madras Rubber Factory – is nog een puur racecircuit: smal, hobbelig, met veel technische bochten en geen ruimte voor rust en fouten. Ex-Formule 1 piloot en nationale held Narain Karthikeyan groeide hier op en leerde er de basis van het autoracen. Als ‘Guest Driver’ wilde hij het publiek wat graag laten zien dat zijn talent nog steeds op scherp staat. Daarnaast waren titelkandidaten Tio Ellinas en Rupert Svendsen-Cook gebeten om tot het uiterste te gaan en geen duimbreed aan elkaar toe te geven.

En tenslotte wist Sam Dejonghe exact wat hem te doen stond tijdens dit afsluitende raceweekend: namelijk minstens 50 punten scoren, om op die manier Arthur Pic te verslaan en de derde plek te pakken in de eindstand van dit kampioenschap. Kortom, de perfecte cocktail voor een thriller van een finale! Sam Dejonghe blikt terug op een succesvol weekend: “Op donderdag en vrijdag hadden we telkens twee vrije trainingen van 45 minuten. In sessie twee en vier was ik de snelste. De wagen werd steeds beter en dus gingen we vol vertrouwen richting de kwalificatie.

“Ik zette als eerste de snelste tijd neer en behield de pole tot halverwege de kwalificatie. Zoals iedereen monteerden ook wij een tweede set slicks, op zoek naar een nog snellere tijd. Maar deze set banden bracht geen beterschap en dus zakten we terug op de tijdenlijst, met als eindresultaat de vierde plek. De pole positie ging naar Tio Ellinas, gevolgd door Svendsen-Cook en Karthikeyan.”

“Er stonden vijf races gepland: drie op zaterdag, twee op zondag. Race 1 op zaterdag verliep naar wens. Ik had een goede start en kon direct voorbij aan Karthikeyan. Ik kon hem zeven ronden lang achter mij houden, maar dan passeerde hij mij met een listig maar proper inhaalmanoeuvre. Hij kent dit circuit als zijn broekzak en wist dus perfect waar en hoe hij moest toeslaan. Ik bleef echter zeer dicht achter hem en met z'n vieren reden we weg van de rest van het veld. In de laatste ronde zat ik vlak onder de achtervleugel van Karthikeyan, klaar om hem op mijn beurt in te halen toen plots een bout van het gaspedaal afbrak. Einde verhaal en geen punten. Een bittere pil in het gevecht om de derde plaats in het eindklassement ! Maar, er waren nog vier races.”

“Race 2 startte ik van de derde plek (reversed grid). Ik had weer een goede start en ook nu weer reed de top drie weg van het veld. In de laatste ronde voerde Ellinas een nogal optimistisch manoeuvre uit op Svendsen-Cook waardoor de twee elkaar raakten en snelheid verloren. Ik kon beide kemphanen net ontwijken en reed zo naar mijn eerste overwinning in de MRF Challenge 2013! De eerste 25 punten waren binnen! Nog 25 punten te halen.”

“Race 3 had een wat tumultueuze start waardoor mijn voorvleugel werd beschadigd, en mijn wagen bijna niet te besturen was. Toch slaagde ik erin mijn vierde plaats te verdedigen tegenover Ellinas, tot die er mij in de laatste ronde brutaal afduwde. P7 was het eindresultaat en dus kon ik maar 2 punten aan mijn conto toevoegen. Nog 23 punten te halen.”

“Race 4 eindigde ik op een vierde plaats achter Svendsen-Cook. Karthikeyan won de race maar kreeg als ‘Guest Driver’ geen punten. 15 punten voor mij, en dus zat ik nu aan een voorlopig totaal van 42! Dus moest ik tijdens de finale race nog negen punten halen om de derde plaats te pakken.“

“Deze finale Race 5, die ook het kampioenschap zou beslissen, werd een ware thriller. Ik startte van P3 en maakte meteen een plaats goed. Ik probeerde in één beweging ook poleman Anderson te passeren maar die verdedigde sterk en dus lukte dit niet. In de vijfde ronde kwam het tot een aanraking tussen Karthikeyan en Tincknell. De safety car werd het circuit opgestuurd, reed na twee ronden weer binnen, en werd gevolgd door Anderson want, die had een jumpstart gemaakt.”

“Dit was mijn moment! Ik pushte zo hard als ik kon en ik reed steeds verder weg van het hele veld. En zeven ronden later gebeurde het: ik won de finale race van de MRF Challenge met zeven seconden voorsprong en bovendien de snelste raceronde. Deze winst was goed voor 15 punten, dus mijn derde plaats in de eindstand was een feit!”

“Ik ben heel erg blij met dit resultaat. Derde worden in dit kampioenschap met erg sterke concurrenten, na negen maanden van inactiviteit en veel technische pech, voelt erg goed aan. Heel even genieten nu, en dan hard verder werken aan een vervolg van mijn racecarrière! Stay tuned!”

Sam Dejonghe bedankt iedereen die dit heeft mogelijk gemaakt: MRF, JA Motorsport, Dallara, Mosquitno en alle supporters… .