Rinus van Kalmthout noemt eindklassering IndyCar teleurstellend: "Top 8 zat er zeker in"

Rinus van Kalmthout is niet tevreden met zijn eindklassering in zijn derde seizoen in de IndyCar. De 22-jarige coureur uit Hoofddorp eindigde in het eindklassement op de 12e positie, maar scoorde onderweg wel een tweede plaats in de 24 uur van Daytona, een podium in Barber en stond weer op de eerste startrij bij de Indy 500.

"De eindklassering in het kampioenschap is voor mij wel een beetje teleurstellend", zegt Veekay in een interview met Motorsport. "Maar als je de pech buiten beschouwing laat, zat top-acht in het kampioenschap er gewoon in. Voor de Indy 500 krijg je bijvoorbeeld dubbele punten. Mijn nulscore daar kwam extra hard aan. Eén overwinning telt dan eigenlijk als twee overwinningen, kijk maar hoe lang Marcus Ericsson uiteindelijk mee kon doen in de titelstrijd. Dat scheelt enorm. Maar het betekent ook dat één keer P33 in principe twee keer P33 is. Als je pech buiten beschouwing laat, zaten we echt niet ver van de eerste acht af. Ik heb natuurlijk wat foutjes gemaakt en het team heeft ook nog groeipotentieel, maar al met al ben ik toch best tevreden met het afgelopen seizoen."

Winst in de Indy 500 was volgens Veekay wel degelijk mogelijk geweest. "Ik was uitgeschakeld, Dixon schakelde zichzelf uit doordat hij te snel ging in pitlane en volgens mij was er een communicatieprobleem bij Palou. De top-drie contenders waren daarmee weg. Marcus Ericsson kwam bovendrijven, maar helemaal niemand had dat verwacht denk ik. Ik heb drie jaar een auto gehad in de Indy 500 die de snelheid had om te winnen. Die wedstrijd staat natuurlijk met stip bovenaan mijn lijstje, het is dé race. Met Ed Carpenter Racing maken we echt kans om die te winnen en hopelijk kan ik hem volgend jaar ook op pole-position zetten als we nog een klein beetje meer Chevy-power krijgen."

Veekay heeft zijn contract bij zijn team inmiddels verlengd. "We moeten ook niet vergeten dat Ed Carpenter Racing mij de kans heeft gegeven om mezelf te laten zien in IndyCar. Het is een heel loyaal team en ik wil ook graag loyaal naar hen zijn. Ik denk ook dat ik me hier het beste kan ontwikkelen voor de toekomst. Ik kan zelf nog een stuk verbeteren en het team ook, we geven elkaar de ruimte daarvoor. Zij weten precies wat ze mij moeten geven qua auto en ik weet wat zij nodig hebben qua feedback. Ik denk dat we elkaar alleen nog maar beter kunnen maken."

Van Kalmthout krijgt de vraag voorgelegd of hij liever vooraan in de IndyCar rijdt of in de middenmoot van de Formule 1 en twijfelt geen moment. "Vooraan strijden in de IndyCar. Het mooie aan autosport of sport in het algemeen is dat je kunt winnen. Voor mij betekent dat niet alleen winnen van een teamgenoot. In IndyCar zijn de auto's een stuk gelijker dan in de F1, waardoor je ieder raceweekend naar het circuit afreist met het idee 'dit kan wel eens het weekend zijn waarin we voor pole-position of de overwinning vechten.' Ieder team heeft dat idee en dat maakt het juist interessant als coureur."

"De IndyCar is karten voor grote mannen, zo is het gewoon", stelt Van Kalmthout. "Je zet de auto’s tegen elkaar aan. Het is ruig, bumpy en qua veiligheid? De auto’s zijn enorm veilig en we rijden ook op old school banen. Uiteindelijk is dat wel mooi. Daardoor loop je het risico dat, als je eraf gaat, meteen je sessie of zelfs het hele weekend voorbij is. Dus hoeveel durf je te pushen en hoever kun je gaan? Daarin kun je als coureur echt een verschil maken en daarin zie je ook een verschil tussen de parkeerplaatsen die de Formule 1-circuits vaak zijn en de Amerikaanse circuits, waarin je mega veel hoogteverschil hebt en direct gras, gravel of een muur naast de baan. Ik voel me hier in ieder geval meer dan thuis."