Ex-Formule 1-coureur Robert Doornbos is TV-analist bij de Formule 1 uitzendingen van Ziggo Sport F1. Na de Grands Prix geeft hij zijn visie over het F1 evenement.
Doornbos vond dat Max Verstappen in Brazilië een Masterclass heeft gegeven. "Wat een race! Max had gevraagd om regen in Brazilië en nu weten we waarom. Wat een absolute legende!", sprak
Robert Doornbos vol bewondering. "Toen er voor de tweede keer een rode vlag werd gewapperd, dacht ik nog 'Jezus, dit gaat een hele zwarte dag voor de F1 worden en safety car-coureur Bernd Maylander wordt Driver of the Day'. Gelukkig gingen we toch nog door, want over deze race van Max hebben we het over 40 jaar nog."
Het was trouwens wél logisch dat ze achter de safety car waren gestart. Na die crash van Grosjean nog voor de warm-uplap was duidelijk dat het heel verraderlijk was op Interlagos. Wat ik toen al wél mooi opvallend vond, was dat juist de jongens die zich lekker voelen op een natte baan het snelst begonnen te mopperen omdat ze zo lang moesten wachten. 'I'm good to go’, zei Hamilton over de radio en ook Max wilde beginnen.
De Rosbergs van deze wereld die veel te verliezen hebben, wilden het liefste blijven tuffen achter Maylander. Toen zag je trouwens ook al dat Max elke millimeter van de baan aan het verkennen was achter die safety car. Alsof hij in een kart zat, zocht hij de grip. Iedereen reed keurig in een treintje, maar Max was aan de zijkanten aan het proeven waar hij de auto kon plaatsen bij herstart.
Verstappen was ook meteen wakker toen ze eindelijk los mochten. Hij kwam heuvelop kracht tekort, en verloor daar beetje de aansluiting met Raikkonen. Dat duurde niet lang voor onze regenmaster. Niet veel later had hij Kimi te pakken en ook weer met zoveel controle. Maar goed, pas na de tweede rode vlag in de 29ste ronde begon de wedstrijd pas echt voor Max.
Hoe Max Rosberg voorbij ging
Te beginnen met die move op Rosberg. Die Senna Esses waar hij dat deed, noem ik vanaf nu Max Esses. Hij vond veel meer grip aan de buitenkant, zette hem ernaast, duwde zijn voetje naar beneden en reed om Nico Rosberg heen, de leider in het WK in een Mercedes! Dat was al magistraal. Dat deed niemand hem na. Pas later in de race toen de engineers wakker waren geworden, zag je dat hij geïmiteerd werd.
Die mannen gingen toen tegen hun coureurs zeggen van 'Joh, Max vindt wat buitenom, misschien moet je dat ook eens proberen.' Ook tegen Ricciardo bijvoorbeeld. Heel gênant voor hem als je zo om je oren wordt gereden door je teamgenoot. Dat hij een moeilijke dag had, is een understatement. Daniel beseft nu dat hij in ieder geval in de regen geen schijn van kans heeft. In het droog is het misschien nog een ander verhaal.
Hét moment van de race was die tankslapper van Max heuvelop. Dat hij die redde, is eigenlijk onmogelijk. Natuurlijk komt er ook wel iets van geluk bij kijken, ik denk dat hij het niet nog een paar keer zo moet proberen, maar het is car control ten top. In een kart is dat nog te doen, maar in een Formule 1 wagen kan niemand dat.
De tankslapper geanalyseerd
Max ving een plasje water en kwam met zijn linkervoor- en achterwiel op de kerbstone. Dat gaf wielspin en daardoor was hij het kontje kwijt en ging hij met overstuur in full opposite lock (maximaal tegensturen). Op dat moment had hij alleen nog maar het gas los gelaten, daarna pas duwde hij de rem in en hield hij zijn stuur recht.
Daarna zie je hem 90 graden overdwars glijden en vlakbij de vangrail laat hij zijn rem los en gript de auto weer precies genoeg om niet in de muur te komen. Meteen daarop zat Max alweer in de juiste versnelling en reed hij door. Sterker nog; hij lag nog steeds op P2. En dat gaat allemaal in fracties van seconden, bij een snelheid van bijna 300 km per uur en in de regen. Echt uniek!
DOOR FOUT RED BULL SCHRIJFT MAX GESCHIEDENIS
Daarna ging Red Bull mijns inziens de fout in door voor intermediate-banden te gaan. Max lag als gezegd op dat moment tweede en heeft misschien niet veel kans om te winnen, maar als ze zijn strategie gelijk hadden gehouden aan die van Hamilton werd hij zeker tweede. Met alleen Ricciardo hadden ze die gok voor andere banden wél kunnen nemen.
Normaal gokken ze ook nooit op hetzelfde paard bij The Bulls. Die keuze kon ik even niet plaatsen, maar door die verkeerde gok hebben we Max wél geschiedenis zien schrijven. Dat mag je een behoorlijk beetje geluk bij een ongeluk noemen. Nadat hij was terug gewisseld naar full wets lag Max met nog 16 ronden te gaan op de zestiende en laatste plaats. Wat we toen hebben gezien…
Het voelde bijna onwerkelijk. Heel de F1-wereld heeft met open mond zitten kijken. Dat de reïncarnatie van Senna rondreed op Interlagos hoorde ik veel. Noem het hoe je het wil, maar ik heb nog nooit zoiets gezien. Het leek wel alsof Max buiten zichzelf trad. Hij had het naar zijn zin. Niet normaal. En hoe hij ze ook voorbij ging.
Erkende regenrijders als Hülkenberg en Vettel stonden in hun hemd.
Max vond overal een plek om er voorbij te gaan. In Bocht 3 buitenom, bij Bocht 4 binnendoor (je zag hem 30 meter later remmen dan Hulk en Sainz), bovenaan Pirandello (bij Pérez en Ocon) en binnendoor bij Vettel. Ik wist niet wat ik zag. Dat soort dingen blijven je bij.