Op het, zoals altijd schitterend omschreven als de achtertuin van Ferrari, circuit van Imola in San Marino, heeft Michael Schumacher zijn vele Italiaanse fans eindelijk weer eens overwinning mogen brengen. Officieel zijn eerste in 13 races, de laatste was de “overwinning” op Indianapolis in 2005, naar aanleiding van het beruchte banden verhaal.
Hoewel alle wagens tijdens de start goed weg lijken te komen, is er vlak na de start toch een zware crash, waarbij Christijan Albers betrokken is. Albers krijgt van Yuji Ide een tik op zijn achterkant, waardoor zijn wagen wordt gelanceerd en na een aantal koprollen ondersteboven in de grindbak terechtkomt. Gelukkig kan Albers zonder kleerscheuren uit zijn wagen klimmen en zich gaan vervoegen bij zijn team om de race vanuit de pitstraat verder te bekijken. Conform opmerking van Albers, was hij al bang voor een akkefietje met een van de Super Aguri’s. Yuji Ide moet diverse malen de pits inkomen om zijn eigen schade te laten herstellen en moet zijn wagen uiteindelijk ook parkeren in de pitbox.
Al in ronde 5 komt Jarno Trulli binnen voor een ongeplande pitstop, na een lichte touche tussen zijn wagen en die van Montoya. Ook Trulli moet zijn wagen parkeren, volgens eigen zeggen door een loszittende stuurkolom.
In ronde 14 en 15 komen de Honda’s van Barrichello en Button al binnen voor hun eerste stop, beiden waren licht gekwalificeerd om vooraan te staan. Na de eerste stop komt deze strategie goed uit, echter bij de tweede stop van Button gaat er iets fout: de lollypop-man geeft Button het signaal om te kunnen rijden, terwijl de tankslang nog in de wagen zit. Gevolg: de tankinstallatie is kapot gereden, een hoop geschrokken teamleden, maar naar verluidt geen ernstig gewonden. De race om een toppositie is voor de beide Honda’s hiermee echter wel verkeken, uiteindelijk finishen de heren op plaats 7 (Button) en 10 (Barrichello).
De strijd voorin gaat al snel tussen de verwachte coureurs: Michael Schumacher heeft na de pitstops de leiding weer terug in handen, maar voelt de hete adem van de snelle Fernando Alonso in zijn nek. Letterlijk, er zit slechts 0,3 tot 0,4 seconden tussen de koppositie en de nummer 2. 4 ronden voor het einde maakt Alonso echter een zeer zeldzame fout, voor de Spanjaard dan, door overstuur in zijn wagen valt hij terug, waardoor hij Schumacher de ruimte geeft om de laatste paar ronden van de race zonder gevecht de overwinning te kunnen pakken. Alonso pakt wel gewoon plaats 2.
De McLaren heren hadden meer geluk tijdens de race dan tijdens de kwalificatie. Door goede pitstop strategie, kunnen zij in de punten finishen, waarvan Montoya de derde plaats op het podium inneemt.
Al met al een spannende, verrassende race, met blijvende gevechten in de voorste gelederen, maar zeer verblijdend voor de fans van Ferrari. Christijan Albers zal morgen wel wat spierpijn hebben, zijn team heel veel werk, maar gelukkig is hij ongedeerd uitgestapt. Wat de toekomst van Yuji Ide zal zijn is onbekend, de geruchten waren voor de race al scherp dat hij een korte carrière binnen de F1 zou beleven, dit incident met Albers zal zijn positie niet versterken.
1. Michael Schumacher Ferrari Winner
2. Fernando Alonso Renault +2.0 secs
3. Juan Pablo Montoya McLaren-Mercedes +15.8 secs
4. Felipe Massa Ferrari +17.0 secs
5. Kimi Raikkonen McLaren-Mercedes +17.5 secs
6. Mark Webber Williams-Cosworth +37.7 secs
7. Jenson Button Honda +39.6 secs
8. Giancarlo Fisichella Renault +40.2 secs
9. Ralf Schumacher Toyota +45.5 secs
10. Rubens Barrichello Honda +77.8 secs
11. Nico Rosberg Williams-Cosworth +79.6 secs
12. Jacques Villeneuve Sauber-BMW +82.3 secs
13. Nick Heidfeld Sauber-BMW +1 Lap
14. Vitantonio Liuzzi STR-Cosworth +1 Lap
15. Scott Speed STR-Cosworth +1 Lap
16. Tiago Monteiro MF1-Toyota +2 Lap
Ret David Coulthard RBR-Ferrari +15 Lap
Ret Takuma Sato Super Aguri-Honda +18 Lap
Ret Christian Klien RBR-Ferrari +22 Laps
Ret Yuji Ide Super Aguri-Honda +39 Laps
Ret Jarno Trulli Toyota +57 Laps
Ret Christijan Albers MF1-Toyota Accident
Stand kampioenschap:
1. Fernando Alonso Renault 36
2. Michael Schumacher Ferrari 21
3. Kimi Raikkonen McLaren 18
4. Giancarlo Fisichella Renault 15
4. Juan Pablo Montoya McLaren 15
6. Jenson Button Honda 13
7. Felipe Massa Ferrari 9
8. Ralf Schumacher Toyota 7
9. Mark Webber Williams 6
10. Nick Heidfeld BMW Sauber 5
10. Jacques Villeneuve BMW Sauber 5
12. Rubens Barrichello Honda 2
12. Nico Rosberg Williams 2
14. Scott Speed Toro Rosso 1
14. Christian Klien Red Bull 1
Stand constructeurtitel:
1. Renault 51
2. McLaren 33
3. Ferrari 30
4. Honda 15
5. BMW Sauber 10
6. Williams 8
7. Toyota 7
8. Red Bull 1
9. Toro Rosso 1
