Maximaal resultaat voor equipe De Graaff/Ribbens op Assen

Robert de Graaff en Philippe Ribbens hebben in de races van de Supercar Challenge tijdens de Gamma Racing Day op Assen een maximaal resultaat behaald. De bestuurders van de ETEC-Viper schreven na de race op zaterdag ook de race op zondag op hun naam, en pakten hiermee de leiding in het kampioenschap. Tweede werden Ardi van der Hoek en Nol Köhler, voor Bert Longin en Franz Lamot. In de GT-divisie ging de overwinning naar Barry Maessen, en in de GTB-divisie ging de eerste plaats naar BMW-coureur Henk Thuis.

Voor het oog van 62.000 toeschouwers mochten de deelnemers van de GT-divisies van de Supercar Challenge om drie uur s’middags van start gaan voor hun tweede race van het weekend. Bij de start was Philippe Ribbens goed weg. De Viper-coureur reageerde fel op de groene lichten en kon zijn eerste plaats behouden.

Achter koploper Ribbens schoven Jan Versluis en Bert Longin meteen door naar de tweede en derde plaats, door Nol Köhler in te halen. Achter Corvette-coureur Köhler sloot René Snel aan op positie vijf.
Vanuit het achterveld waren Peter Versluis en Berry van Elk in de beginfase van de race aan een sterke opmars bezig. Versluis en Van Elk waren door technische problemen op zaterdag vanaf de laatste plaatsen gestart maar reden snel naar voren. Na drie ronden meldden beide bolides zich al in de top tien en meldden ze zich aan de staart van de overige Super GT-divisie.

Versluis klom zelfs op naar de vijfde positie, maar zag daarna zijn race in tranen eindigen. Wederom weigerde de Ferrari van Versluis dienst waardoor hij zijn auto met technische problemen langs de kant moest parkeren.

Berry van Elk had zich ondertussen aan de staart gemeld van de Corvette van Nol Köhler, die op dat moment op de vijfde positie lag. Een spannend gevecht volgde hierna, waarbij Van Elk verwoede pogingen deed om aan Köhler voorbij te gaan.

Het lukte Van Elk uiteindelijk in de eerste bocht, doordat hij in de GT-bocht een betere exit had en op het rechte stuk zijn Mosler naast de Corvette van Köhler kon zetten. Köhler probeerde nog laat te remmen, maar Van Elk had buitenom de betere lijn en liet zijn Mosler staan.

Philippe Ribbens had tot de pitstops een snelle stint en kon zijn voorsprong op achtervolgers Jan Versluis en Bert Longin uitbouwen tot ruim 20 seconden. Ook na de pitstops was het de ETEC-Viper, waar nu Robert de Graaff achter het stuur zat, die de eerste positie in handen had. Achter De Graaff was Franz Lamot op de tweede positie komen te liggen, voor René Snel, Jan Versluis en Berry van Elk.

Om de tweede plaats werd tot aan de finishvlag flink gevochten. Eerst was het Berry van Elk die de derde plaats overnam van Jan Versluis, waarna Van Elk richting Franz Lamot reed. René Snel lag namelijk lang op de derde positie, maar verloor in de twintigste ronde ineens drie plaatsen aan Versluis, Van Elk en ook Ardi van der Hoek.

Naast Van Elk was ook Ardi van der Hoek na de pitstops zeer snel. Van der Hoek liep ronde voor ronde in op de nummers twee tot en met vier en kreeg deze bolides één voor één te pakken. Eerst moest Jan Versluis aan de snelheid van Van der Hoek geloven, waarna Van der Hoek richting Berry van Elk reed. Van Elk moest zijn positie uiteindelijk prijsgeven omdat zijn Mosler in de laatste ronden weer met technische problemen te kampen kreeg.

Ardi van der Hoek pakte in de laatste ronden zelfs nog de tweede plaats over van Franz Lamot, en pakte hiermee waardevolle punten voor het kampioenschap. Wie dat nog meer deden waren Robert de Graaff en Philippe Ribbens. Zij zagen hun overwinning niet meer in gevaar komen en pakten hiermee dit weekend het maximale aantal van 44 punten. Hierdoor zijn zij na dit weekend de nieuwe koplopers in het kampioenschap van de Super GT-divisie.

De GT-divisie was eigenlijk een eenzame race voor Barry Maessen. Maessen was voorafgaand aan de race nog angstig voor een goed resultaat, omdat hij veel resultaatseconden had en zijn concurrenten een stuk minder. Jan van der Kooi moest echter zijn strijd al vroeg staken en ook Jack Rozendaal en Simon Atkinson liepen door pirouettes snel vertraging op.

Atkinson haalde zelfs het einde van de race niet, maar werd nog wel als derde geklasseerd. Maessen won dus de GT-divisie, en Jack Rozendaal eindigde ondanks zijn spin op positie twee.

In de GTB-divisie had de Belgische coureur Werner van Herck een zeer goede start. De bestuurder van de bijzondere Mazda 3 rotor was begonnen op de tweede positie en pakte bij de start meteen de eerste plaats over van Nelson van der Pol. Van der Pol verloor in de beginfase meerdere plaatsen, want ook Charlie Frijns ging aan de BRL-coureur voorbij.

Vanuit het achterveld reden Daan Meijer en Henk Thuis snel naar voren. Beide coureurs waren snel onderweg en konden al snel Kees Kreijne, Nelson van der Pol en Rob Frijns inhalen. Meijer kon zijn goede inhaalslag echter niet voortzetten, want hij moest al vroeg de pitstraat opzoeken.

Tot de pitstops lag Charlie Frijns op de eerste positie, voor Henk Thuis en Werner van Herck. Na de pitstops had Henk Thuis de eerste positie van Frijns overgenomen, omdat de BMW-coureur minder strafseconden had dan de Porsche-coureur.

Erol Ertan was na de pitstops op de derde positie komen te liggen, maar een podiumplaats was hem niet gegund. De Porsche van Ertan kreeg namelijk een lekke band achterop het circuit waardoor hij de pitstraat op moest zoeken en veel tijd verloor. Ertan gaf hiermee de derde positie over aan Mazda-coureur Werner van Herck.

In de slotfase van de race veranderde de top drie van de GTB-divisie niet meer, waardoor Henk Thuis zijn inhaalrace met een eerste positie kon bekronen. Charlie Frijns en René Wijnen eindigden op de tweede plaats, en Werner van Herck pakte met een derde positie zijn tweede podium van dit weekend.