Tot twee keer toe net niet op het podium in Zolder
Door: Berry van Elk
Stond ik het eerste raceweekend in Spa-francorchamps twee keer op het podium, tijdens de Belcar Home Race op Zolder stond ik twee keer onderaan de trap van het podium. Het was een apart weekend met wisselende omstandigheden en gebeurtenissen waar uiteindelijk toch 2 keer de vierde plaats werd behaald.
Na 4 weken van rust was het weer zover, het hele Dutch Supercar circus begon zijn tweede bezoek aan het België op het circuit Zolder. Een circuit wat de hele winter overhoop heeft gelegen in verband met verschillende werkzaamheden. Hierbij werd de chicane verlegd en het hele wegdek met een nieuw vers laagje asfalt bedekt.
Na een weekend zonder problemen op Spa was er dit keer weinig werk aan de preparatie van de Mini. Olie vervangen, nieuwe remmen erop en klaar. Vrijdagochtend was het dus ook de eerste vrije trainingen om te testen of de nieuwe remschijven ook daadwerkelijk afremde. Na ronden rijden in de regen was het voor iedereen vooral voorzichtig aan doen. Het nieuwe asfalt op het circuit zorgde hier en daar voor wat verassingen en vooral glijpartijen. Uiteindelijk werd er een snelle tijd in de regen gereden. Al snel bleek dat het beter was dat de eerste race een natte race moest worden, in de middag training op het droge asfalt waren de tijden in verhouding met andere deelnemers een stuk minder. Een flinke regenbui voor de race zou dus geen enkel probleem zijn.
Zaterdagochtend was het dan tijd voor flinke actie, na een nacht slecht geslapen te hebben in de harde storm was het ’s ochtends voor de kwalificatie kletsnat. De regenbanden stonden al klaar en de schokbrekers helemaal open. Amper wakker werden de eerste ronden op de natte baan afgelegd. Een tijd neerzetten in een kwalificatie moet binnen een paar ronden gebeuren helaas was er elke ronde weer iets aan de hand, deelnemers vlogen her en der van de baan waardoor het onmogelijk was een goede tijd neer te zetten. Na 8 ronden was het eindelijk een rondje vrije baan, dit resulteerde direct in de snelste ronden die 2 seconden sneller was dan de rest. Vanaf de pitmuur klonk dan ook snel de stem van monteur Lars : “Berry tijd om binnen te komen !!”. Om de auto en vooral de turbo op de Mini netjes te laten afkoelen werd er nog een extra ronde afgelegd, hierbij rij je extra rustig zonder dat je andere deelnemers in de weg zit.
Met de Mini op zijn dak
Bij de kanaalbocht deed ik dit iets te overdreven, in de achteruitkijk spiegel zag ik een snelle Marcos aankomen waardoor ik in de buitenbocht ging rijden. Helaas voor mij was die buitenbocht zo smerig dat ik in de spin raakte en langzaam het grind in gleed. Normaal geen probleem, ooit was ik recordhouder grindbakrijden. Dit keer kwam ik alleen zijwaarts in de grindbak waardoor de Mini kantelde en langzaam op zijn dak eindigde. Daar lag ik dan, op zijn kop in de grindbak. De marchalls kwamen als een gek naar me toe rennen en trokken de deur uit de Mini. Doordat ik mijn gordel op zijn kop moest openmaken klapte ik op het stuur en klauterde zo via het dashboard de auto uit. 5 minuten geleden nog lachend om de andere rijders die in het grind stonden veroorzaakte ik nu zelf een dikke gele vlag situatie.
Door de doktors werd ik direct naar de ziekenpost toe gebracht voor een verplichte controle. Tijdens de controle was het nog even schrikken, ik had eigenlijk dood moeten zijn, het bleek echter de bloeddruk meter te zijn die onjuist was en een bloeddruk aangaf van een beer die zijn winterslaap houdt. Uiteindelijk was alles in orde en kon ik terug naar de pits. De training was zojuist afgelopen en stomverbaasd was mijn snelste tijd nog altijd bovenaan op de eerste plaats blijven staan terwijl de baan toch hevig was opgedroogd.
Nu ik door de doktoren net gezond was verklaard moest ik alleen nog even naar de monteurs om te vertellen wat er was gebeurd. Mijn laatste woorden via de boordradio waren “Ik lig op mijn dak, ik ben eruit”. Dit werd niet helemaal in dank afgenomen volgens omstanders die een portofoon door de pitstraat zagen vliegen. Wonderbaarlijk genoeg viel het mee, een paar krassen op het dak, een paar deukjes in de deur en een gebarste ruit. Verder was er geen enkele grote schade aan de auto te ontdekken. Een nieuw bezoekje aan de doktoren bij de ziekenpost was gelukkig niet nodig.
Ondertussen was het wel 10:30 en om 14:00 begon de eerste race waar ik eindelijk op pole mocht starten. Dit starten gaat alleen niet lukken als je hele voorruit aan diggelen ligt. Binnen een uur stond er een kennis van monteur Lars voor onze tent met een nieuwe Mini ruit. De Oude ruit kon eruit gehaald worden, grind tussen de remmen en motor vandaan en starten maar. Een uurtje voor de race startte de Mini dan ook, alleen spoot er benzine onder de auto vandaan! Tijdens de koprol waren de hitteschilden van de uitlaat de plastic benzine ingesmolten. Snel werd de volledige tank eronder vandaan gehaald en geplakt met kit, rubber en plastic. Echt 5 minuten voor de opstelronde was alles klaar en zat de benzinetank weer netjes onder de auto.
Vooraan op de startgrid
Helemaal voorin het veld bij de startopstelling, dat was nieuw, om mij heen stonden dikke BMW’s en Marcossen. Door het natte weer en de juiste weglegging werd er een tijd gereden die gelijk was aan de tijden van de Supersport. Met de start van de opwarm ronde begon het weer harder te regenen, dit beloofde weer een spannende race te worden.
Het licht sprong op groen en het veld was weg, ik kon in de Mini direct aansluiten bij de Supersport wagens en volgde Jeroen vd Heuvel in zijn Marcos dan ook op de voet. Helaas na 2 ronden was de voorsprong weg door een ongeval waar de safetycar werd ingeroepen. Niet voor iedereen bleek de regen een voordeel te zijn wat te zien was aan de wagens in het grind verspreid over de hele baan.
Tot na de pitstop bleef ik de eerste plaats houden tot het wegdek droger begon te worden en ikzelf tijd begon te verliezen. De BMW’s rukte op en haalde me uiteindelijk in. De derde plaats bleef over die zeker was te verdedigen met de 2 clio’s van Nico Been en Milko Tas in aantocht. Na ronden van vechten en plekje wisselen kwam de laatste ronde in zicht. Opnieuw had ik de derde plaats terug gewonnen tot de laatste bocht, ik verremde me waardoor Nico me voorbij kon steken. Door het verremmen kon Milko Tas niet meer uitwijken en beukte in op de achterkant van de Mini. Gelukkig haalde ik de eindstreep en eindigde vierde.
Bij controle was de achterkant aardig beschadigd maar kon met hulp van Nico Been tijdelijk worden hersteld. Een groter probleem was de tank die opnieuw aan het lekken was. Alle garages in de omgeving konden niets in hun magazijn vinden. Op hetzelfde moment knalde er bij een andere klasse een Mini van de baan en eindigde in de muur. Op de paddock stond die Mini er een beetje zielig en alleen bij, de neus was wat korter maar de tank was nog heel! De zeer vriendelijke eigenaar van de Mini stelde zijn tank ter beschikking waardoor het probleem was opgelost.
Zondagmorgen begonnen de bezoekers binnen te stromen, de baan was na wat regenbuien in de nacht weer droog geworden. Dezelfde nacht was de Mini helemaal klaar gemaakt, nieuwe tank met nieuwe wagen afstellingen, vooral het rechter achterwiel had een flinke tik gehad dus moest even recht worden gezet. Zondagmiddag 3 uur was het weer zover, de tribunes flink gevuld met bezoekers die benieuwd waren wat er in de eerste bocht zou gaan gebeuren.
Chaos op de Baan
Na het groene licht bleek het wachten beloond, achter mij in het startveld klapte er een stel wagens op elkaar. Een BMW van Richard van den Bos vloog tegen de muur en kwam een halve meter van de grond. De ravage was groot. Ongeveer elke rijder verwachtte na deze situatie een safetycar maar die bleef uit. 10 ronden later kwam ik met de Mini in gevecht met de Lotus Exige van Kees Kreyne. Na ronden van stuivertje wisselen wist Kees zijn Lotus aan het einde van de wedstrijd in de laatste ronde voor mij neus te zetten. Opnieuw verloor ik de derde positie in de laatste ronde van de race. Helaas pindakaas.
Toch werden er dit weekend door het team punten gescoord. Door 2 keer de vierde te worden verloren we strafseconden wat in de volgende race een voordeel kan zijn. De nummers 1 t/m 3 krijgen er namelijk weer wat extra seconden bij. In het kampioenschap staan we nu met de Mini op de tweede plaats, 10 punten achter de BMW van Rolf van Os en Eugene Janssen.
Schade herstel aan de Mini
Op dit moment staat de Mini weer in de werkplaats waar het nodige aan moet gaan gebeuren. Uit de data van het management systeem bleek de tempratuur van de versnellingsbak te zijn opgelopen naar 148 graden. Bijna 60 graden te warm dus moeten we daar een koeler tussen hangen en een nieuwe versnellingsbak plaatsen. Tijdens de laatste ronden in de race viel er al vaak een versnelling weg. Naast dit probleem is Lars nu eerst bezig het rechter achterscherm te vernieuwen. Door de aanrijding met Milko Tas zit daar een flinke scheur in. Als dit is gebeurd moet de auto worden gespoten en worden bestickerd. Hierna snel op weg naar Brands Hatch in Engeland.
Uitzending op SBS6 Zaterdag 27 mei wordt de race van afgelopen weekend om 15:15 uitgezonden na de F1-kwalificatie op SBS6. Mocht iemand de uitzending missen of wil een oudere aflevering nakijken zijn die te vinden op
video.supercarchallenge.nl.
En bekijk ook de compilatie van Berry op Zolder via zijn officiële website:
http://www.v-maxracing.nl/ned/.