Na het mooie weekend op Spa gingen Philipe Ribbens en Robert de Graaff met goede moed richting Oschersleben gelegen in het voormalig Oost-Duitsland voor een raceweekend van de Dutch Supercar Challenge. Volgens de weersvoorspellingen zou het erg mooi weer worden en dat werd het ook. Vrijdags viel er tijdens de trainingen nog wel een druppeltje regen, maar op zaterdag en zondag was het respectievelijk 28 en 33 graden.
Na de test van vrijdag kon Pieter Dubois de feedback vertalen naar een goede afstelling en kon de equipe snelle tijden op de klokken zetten. Zaterdag was het na de officiële vrije training de beurt aan Philippe Ribbens om te kwalificeren. Besloten werd dit te doen in twee sessies: in de eerste sessie klokte Philippe een 1,34.8 en noteerde daarmee de derde tijd. Rene Snel, op plaats twee, stond slecht een halve seconde voor ons en dus probeerde Philippe in de tweede sessie deze tijd te overtreffen. Uiteindelijk was Philippe wel sneller als in zijn eerste sessie maar niet genoeg. Hij bleef steken op een bevredigende derde plek met een tijd van 1,34.7.
Race van zaterdag met Robert de Graaff aan de start: "In de eerste race van het weekend die 45 minuten zou duren mocht ik starten vanaf een derde positie. Enigszins wat ongerust over hoe het allemaal zou gaan in de veel besproken eerste bocht begon ik aan mijn race. Eerst nog even wat vertellen over de eerste bocht. Dit is een bocht na een lang recht stuk die haaks links afgaat. Stel je voor: zo'n dertig auto’s boven de tweehonderd kilometer per uur stormen op de bocht af waar iedereen zo laat mogelijk probeert te remmen om de snelheid weer terug te brengen naar ongeveer vijftig kilometer per uur, om vervolgens allemaal haaks links af te slaan. Dus geen uitweg voor de overmoedige coureur die een paar meter te laat remt. Ik kan jullie verzekeren dat als je start vooraan in het veld er toch een ietwat onbehagelijk gevoel je bekruipt als je remt en de bocht instuurt. Mede door mijn goede start zat ik daar aan de buitenkant naast de van een tweede positie vertrokken Rene Snel. Toen ik instuurde moest ik voldoende ruimte laten voor Rene om mijzelf en hem niet te elimineren. Helemaal langs de buitenkant draaide ik door de eerste bocht. Ik voelde dat ik heel licht geraakt werd door Porsche van Rene maar hij had klaarblijkelijk voldoende ruimte om door de bocht te komen. De volgende bocht ging naar rechts en ik zat daar dus aan de goede kant om door te schuiven naar de tweede plaats. Al snel werd ik op mijn huid gezeten door de twee dikke V8Stars. Vooral op de rechte stukken had ik mijn handen vol om deze achter me te houden. Na drie ronden voelde ik dat de grip in mijn banden begon toe te nemen. Ronde na ronde liep ik uit op de achter mij rijdende V8Stars. De auto reed super waaruit maar weer bleek dat Pieter Dubois onze feedback goed had weten te vertalen in een goede setup. Het enige minpuntje was dat het erg warm was. Na twintig minuten kreeg ik van Pieter het sein om binnen te komen voor de rijderswissel. Op dat moment had ik een voorsprong opgebouwd van meer dan tien seconden.
Stint twee van Philippe Ribbens: "Nadat Robert een wereld start had gemaakt en zich goed kon handhaven voorin het veld was het na twintig minuten mijn beurt om het stuur over te nemen. Robert kwam als tweede binnen, maar doordat we 35 resultaatseconden erbij kregen bovenop de verplichte pitstop van een minuut, kwam ik als zesde de baan op. Voor mij lag Rene Snel op de vijfde positie en ik liep redelijk snel in op hem."
"Rene was druk in gevecht met Meindert van Buuren en Meindert op zijn beurt weer met de Rudolph Viper. Ik kon het gat snel dicht rijden en moest nu goed opletten want met Meindert en Rene Snel in de buurt is de kans groot dat er wat gebeurd en daar wil ik niet de dupe van zijn. Na een aantal bochten het gevecht voor me aangezien te hebben besloot ik het te wagen en pakte Rene in de voorlaatste bocht. Nu op naar Meindert die ik achterop het circuit aan het einde van het het rechte eind makkelijk kon uitremmen. Na ook de Rudolph Viper gepasseerd te zijn lag ik inmiddels op de derde plaats en liep het tegen het einde van de race. Voor me lag Robert den Otter in de V8-Star en eigenlijk had ik niet verwacht dat hij tweede zou liggen. Ronde na ronde liep ik op hem in maar inhalen zou niet zo makkelijk zijn als de vorige keren. Hij verdedigde goed en ik had inmiddels wel een aanslag gedaan op de banden dus uiteindelijk besloot ik om geen risico te nemen en de punten van de derde plek te pakken. Nog niet gek met zoveel extra resultaatseconden. Deze derde plek levert echter wel weer vijf extra resultaat seconden op. Dus zondags starten met veertig (!) seconden extra.
Race van Zondag met Philippe Ribbens aan de start: “Aangezien de uitslag van de race op zaterdag je startpositie is voor de race op zondag, startte ik dus vanaf de tweede startrij op de derde plek. Op zondag hebben we niet eerst een vrije training dus we hebben maar één opwarmronde om vervolgens te worden losgelaten. Bij de start verloor ik een plek aan de Rudolph Viper (sequentiële bak) terwijl ook Meindert van Buuren in de V8Star en Rene Snel in de Porsche 996 RSR aandrongen. Elmar Grimm dook als eerste de eerste bocht in gevolgd door Robbert den Otter in de V8Star die van de tweede plek gestart was. Als aan een touwtje gingen we over de baan en er werd echt gevochten voor posities waarbij door sommige mensen op het scherpst van de snede werd gereden. In ronde drie probeerde Rene Snel het hele spul aan het einde van het rechte eind uit te remmen. Dit ging echter vreselijk fout doordat hij echt véél te laat remde en gelukkig konden Meindert en ik op tijd opzij waarna Rene vooral zichzelf uitremde. Hij ging echter zo hard dat hij door de grindbak denderde en vlak voor ons (mooie beelden op de camera) weer de baan opkwam. Door deze actie moest ik echter weer uitwijken waardoor Meindert mij kon passeren. Hierdoor lag Meindert derde, gevolgd door de Rudolph Viper en mij en achter mij zat Rene Snel. Gelukkig wist Rene het tempo niet echt meer te volgen (een paar kilo zwaarder door al het grind) en gingen we weer als een treintje over de baan. Terwijl we op zaterdag de Rudolph Viper makkelijk konden hebben, moest ik nu alles uit kast halen om hem te passeren. Ronde na ronde probeerde ik het, maar moest soms teveel risico nemen wat ik dus maar niet deed. Vlak voor ons waren de V8stars ook in een heftig gevecht gewikkeld en bij het opkomen van het rechte stuk raakten ze elkaar waardoor Robbert den Otter in het grind verdween. We lagen op dat momentop de vijfde plaats doordat tijdens alle gevechten de tweede DTM TT ons allemaal had ingehaald en op de tweede plaats reed achter de eerste DTM TT. De Rudolph Viper en ik waren nog steeds aan het vechten en samen haalden we ook Meindert in de V8Star in, dus rden we op de vierde plaats dat niet gek was gezien niemand voor ons verder resultaatseconden had. Achteraf bleek tijdens de rijderswissel dat de bandenspanning door nog onbekende oorzaak veel te hoog stond en dat ons toch wel tijd gekost heeft omdat de auto niet de juiste wegligging had. Gelukkig wisten de mannen van Carworld Racing dit tijdens de rijderswissel te veranderen voordat Robert de baan op gging.”
Stint twee van Robert de Graaff: “Het was erg warm en dat merkte ik meteen toen ik plaats nam achter het stuur van de ETEC Viper. Ik had alle tijd om mijn gordels vast te doen aangezien we veertig resultaat seconden hadden en in totaal ruim twee minuten in de pit moesten blijven. Om weer terug te komen in het gevecht waar Philippe inzat moest ik een gat gaan dichten van ruim 25 seconden. Ik was erop gebrand om te gaan voor het maximaal haalbare en wilde zo snel mogelijk in m’n ritme komen. Mijn opmars naar voren, de DTM Audi’s buiten beschouwing gelaten, verliep probleemloos. Met ongeveer twee seconden per ronde en soms meer hengelde ik de voor me rijdende Robert den Otter en Rene Snel binnen. “Er naar toe rijden is één, maar er voorbij is twee” zeggen we altijd. Ik wilde het hoge tempo vast houden en zo snel mogelijk de V8Star van Robert den Otter inhalen. Na het een half rondje aangekeken te hebben besloot ik mijn eerste kans te pakken. In de bocht voor het rechte eind zette ik hem duidelijk en resoluut naast de zwart/grijze V8star. Ik was er voorbij maar draaide wel het rechte stuk op waar ik in het nadeel was ten opzichte van de snelle V8Star. Nu moest ik hem wel achter me weten te houden! Ik dwong Den Otter de verkeerde kant te kiezen zodat ik aan de goede kant zat voor de links bocht aan het einde. Nu reed ik op een vijfde positie en P4 was binnen bereik. Ook Rene Snel verschalkte ik in de bocht voor het rechte stuk. De vierde plek was binnen! Toen ik zag dat de race nog vier minuten duurde en het hele rechte stuk voor me leeg was begreep ik wel dat er niet veel meer in zat. Toch hield ik tempo vast voor zover mogelijk want je weet maar nooit. Toen ik afgevlagd werd was ik blij dat de race afgelopen was. Ik had het erg warm en was onderhand uitgeput.
Robert de Graaff en Philippe Ribbnes: “We hebben dit weekend wat kleine steekjes laten vallen. We hebben in de race van zondag de eerste stop onnodig te strak gepland en bovendien reden we door nog onbekende oorzaak met een veel te hoge bandenspanning. Dit heeft ons een aantal punten gekost. Hopelijk gaan ze niet te zwaar wegen aan het einde van het seizoen. Zaterdag reden we daarentegen een ijzersterke race. Al met al zijn we zeker tevreden over het uiteindelijke resultaat.”