DSC: Euser wint ook tweede race op kletsnat Spa Francorchamps

SPA FRANCORCHAMPS - Cor Euser heeft op Spa Francorchamps,waar het voorlaatste raceweekeinde van de Dutch Supercar Challenge werd verreden, een maximale score behaald. Na zijn overwinning in de zaterdagrace was de ervaren coureur ook in de tweede race, die onder natte omstandigheden werd verreden, zijn concurrenten te snel af. Tweede werd Martin Short, die na zijn crash tijdens de zaterdagrace de race op zondag als laatste moest starten en een indrukwekkende inhaalrace reed. In de Supersport I-divisie ging de overwinning naar Duncan Huisman en Jan Storm. De marge van het duo was gering, want Henk Thuis had op de finishlijn maar een halve seconde achterstand op de Porsche van het duo. In de Supersport II-divisie behaalde Bert van der Zweerde de eerste plaats, voor zijn teamgenoot Pieter van Soelen. Nik de Jong en Koen Bogaerts, die eerder in het weekeinde kampioen werden in de Sport-divisie, behaalden ook vandaag een overwinning. Tweede werden Jan van der Kooi en Ben Verwoerdt, terwijl Nico Been een knappe derde plaats behaalde.

Anders dan tijdens de zaterdagrace ging de race op zondag zonder grote incidenten van start. Ondanks de door de regen ontstane spray kwam het gehele veld goed door de eerste bocht. Cor Euser en Philippe Ribbens waren het beste weg en gingen er meteen in de eerste ronde als een haas vandoor. Peter Versluis volgde op de derde positie, maar hij spinde in Bruxelles en moest lijdzaam toezien dat onder andere Nicky Pastorelli, David Hart en Francois Verbist voorbij kwamen. Goed was ook de start van Martin Short. De Engelsman moest door zijn crash op zaterdag achteraan starten maar lag al na de eerste ronde op de tiende positie algemeen.

Peter Versluis herstelde zich na de eerste ronde en kon al snel voorbij gaan aan de Mégane van Verbist. Verbist had het lastig in de beginfase, want Guino Kenis, die evenals Martin Short achteraan was gestart, begon na een paar ronden aan te dringen en zette zijn Mosler in Les Combes met veel lef naast de Mégane van Verbist. Beide bolides raakten elkaar maar konden hun weg vervolgen waarbij het Kenis was die aan het langste eind trok.

Cor Euser had ondertussen aan de kop van het veld al een gat van een aantal seconden geslagen naar Philippe Ribbens in de ETEC-Viper. Die had Euser ook nodig, gezien zijn resultaatseconden die de Marcos-coureur had opgebouwd aan de hand van zijn resultaten in de eerdere races. Na de pitstops lag Cor Euser dan ook nog steeds op kop, maar was het duo Werkman/Pastorelli met de Omega V8Star opgeklommen naar de tweede positie.

Om de derde positie ontstond daarna een spannend gevecht tussen Robert de Graaff in de ETEC-Viper en Martin Short in de Mosler MT900R. Short, die voor de pitstops middels zijn inhaalrace al liet zien snel te zijn in de regen, lukte het binnen een paar ronden om voorbij te gaan aan zijn concurrent om het kampioenschap. Ook Danny Werkman moest toegeven aan de snelheid van Short waardoor de Engelsman al snel op de tweede positie kwam te liggen.

Robert de Graaff had inmiddels zijn zinnen gezet op de derde positie. De bestuurder van de ETEC-Viper noteerde snellere rondetijden dan Danny Werkman en kon dan ook richting de V8Star van Werkman kruipen. De Graaff kon al snel de derde positie, ten koste van Werkman, veiligstellen waarna ook Peter Versluis richting Werkman kroop. Hierbij bood Werkman knap weerstand, want Versluis slaagde er niet in om voorbij te steken aan de V8Star. Werkman en Pastorelli werden hierdoor vierde.

Aan de kop van het veld gebeurde er na de pitstops weinig. Euser had een solide voorsprong op Short en gaf zijn eerste positie dan ook niet meer weg. Short eindigde op de tweede positie, voor het duo De Graaff/Ribbens in de ETEC-Viper. Door dit resultaat hebben Euser, Short en equipe De Graaff/Ribbens allen nog kans op het kampioenschap. Dit belooft dus nog wat tijdens de Finaleraces op Assen in het weekeinde van 24 en 25 oktober.

Duncan Huisman had in de Supersport I-divisie een goede start. Begonnen vanaf de vierde positie klom de snelle coureur al in de eerste ronde op naar de eerste plek waarbij hij het tempo van sommige GT-deelnemers goed kon bijhouden. Huisman bouwde dan ook zijn voorsprong op achtervolger Nol Köhler gestaag uit.

Van achteruit kwam Dennis Retera steeds verder naar voren rijden. Retera, die als gastrijder met de KTM X-Bow van Piet Versluis reed, was als laatste gestart maar klom snel naar voren. Al in de derde ronde kwam Retera als vijfde door en had hij coureurs als Martin Webb en Kees Kreijne al achter zich gelaten. Hierna kwam Retera achter Henk Thuis terecht, waarna beide coureurs samen verder naar voren reden.

Niet veel later vonden Thuis en Retera dan ook aansluiting bij de nummers twee en drie op dat moment, Nol Köhler en Ruud Olij. Olij kon in de regen niet het tempo van de zaterdagrace evenaren en moest dan ook zowel Thuis als Retera voorbij laten gaan. Retera zette daarna door en slaagde er zelfs in om in de achtste ronde voorbij te gaan aan zowel Thuis als Köhler.

Na de pitstops had Jan Storm het stuur van Huisman overgenomen en was het aan Storm om de door Huisman opgebouwde voorsprong te consolideren. Die voorsprong slonk echter al snel omdat Storm bij het aanremmen van Les Combes de rondte in ging. Storm kon zijn weg echte wel vervolgen en zijn eerste plaats behouden.

Retera was na de pitstops teruggevallen tot een vierde positie achter Henk Haane, die het stuur van Nol Köhler had overgenomen. Tussen Haane en Retera ontstond een spannend gevecht waarbij Retera en Haane een aantal keren van positie wisselden.

Henk Thuis was ondertussen op de tweede plaats beland en liet de achterstand op Storm steeds verder krimpen. In de laatste ronde was de achterstand zelfs zover gekrompen dat Storm alles uit de kast moest halen om zijn eerste positie te behouden. Hij slaagde daarin, al was zijn voorsprong op de eindstreep slechts een halve seconde. Retera besliste het gevecht tussen hem en Haane in zijn voordeel en behaalde met de KTM X-Bow de derde positie in de Supersport I-divisie.

In de Supersport II-divisie had Pieter van Soelen een goede start. Begonnen vanaf de vierde positie schoot de bestuurder van de BMW 132 GTR meteen door naar de tweede plek achter Robin Monster. Eugène Janssen volgde niet ver achter Van Soelen op de derde positie.

Van Soelen kreeg al vroeg in de race de eerste positie te pakken omdat Robin Monster moeite had met de regenachtige omstandigheden. De bestuurder van de Seat Leon SuperCopa schoot dan ook in de busstop-chicane rechtdoor waarna Van Soelen de eerste plaats kon veroveren. Vanuit het achterveld was Bert van der Zweerde inmiddels snel onderweg. Al in de vijfde ronde lag Van der Zweerde op de derde positie en was hij onder andere Diederik Sijthoff, Luco Hornsveld en Eugène Janssen voorbij gegaan.

Die derde positie van Van der Zweerde werd voor de pitstops zelfs nog de tweede positie omdat hij erin slaagde om ook nog voorbij te gaan aan Monster. Alsof dat nog niet genoeg was voor de door RIWAL gesponsorde Monster verloor hij ook nog veel tijd tijdens de pitstops zelf. “De Seat ging niet goed op regenbanden. Daardoor had ik aan mijn team doorgegeven dat ik voor intermediates gemonteerd wilde hebben. Door het slechte bereik op Spa had mijn team echter begrepen dat ik rondom intermediates wilde hebben”, verklaarde Monster na afloop. “Het wisselen van al mijn banden kost echter zoveel tijd zodat ik meer dan een minuut te lang heb stilgestaan in de pitstraat. Dat mijn keuze voor intermediates een goede was, bleek wel in het tweede gedeelte van de race, want mijn rondetijden waren beduidend sneller. Door mijn grote achterstand was de wedstrijd echter al gelopen.”

Van der Zweerde hield zijn hoofd koel en bleef ditmaal wel technische problemen bespaard. Hij won dan ook de race, voor zijn teamgenoot Van Soelen. Eugène Janssen behaalde de derde plaats. Overigens eindigden de koplopers in het kampioenschap, Bob Herber en Milko Tas, op de vijfde positie. Zij waren door de technische problemen met de Saker gestart met de Seat Leon SuperCopa van Brax Racing en behaalden op deze manier waardevolle punten voor het kampioenschap.

Nik de Jong kende een goede start in de Sport-divisie. De bestuurder van de BMW E36 M3, die eerder in het weekeinde samen met zijn teamgenoot Koen Bogaerts kampioen werd in deze divisie, had meteen een grote voorsprong op zijn naaste concurrenten. Achter Nik de Jong had Aart Bosman een goede start. Hij was zijn teamgenoot Jan van der Kooi voorbij gegaan en had achter zich aan Rob Nieman in de Renault Clio van Spirit Racing.

Nieman kon de derde positie niet lang vasthouden, want Nico Been, Leon Zappeij en de gebroeders Webb gingen al snel aan de Clio voorbij. Ook Jan van der Kooi ging voorbij aan Rob Nieman en kroop langzaam naar de staart van zijn teamgenoot Aart Bosman. Van der Kooi slaagde er voor de pitstops in om nog voorbij te gaan aan zijn teamgenoot. Daarachter lukte het de gebroeders Webb nog om voorbij te gaan aan Nico Been.

Na de pitstops was het deelnemersveld flink door elkaar geschud en was het verrassenderwijs Nico Been die de eerste positie in handen had gekregen. Lang kon Been daar niet van genieten, want Koen Bogaerts noteerde snelle rondetijden en kon al snel voorbij steken aan de Clio van Been.

Achter Been was inmiddels een spannend gevecht gaande tussen meerdere deelnemers. Ben Verwoerdt, Leon Zappeij, de gebroeders Webb en Aart Bosman wisselden regelmatig van positie waarbij het Verwoerdt was die dit gevecht in zijn voordeel besliste. Terwijl Zappeij, Webb en Bosman nog met elkaar in gevecht waren, kon Verwoerdt richting de staart van Nico Been kruipen.

Hij slaagde er uiteindelijk in om de tweede positie van Nico Been af te pakken, maar Been kon door de gevechten die achter hem plaatsvonden wel de derde positie behouden. De ervaren coureur pakte zo een knappe podiumplaats. Eerste werden Nik de Jong en Koen Bogaerts, de kampioenen van 2009 in de Sport-divisie.